Boy×Boy(Own Characters) Romance,Drama and other age limited feelings.

"ကျွန်တော် အခုဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" ရေနံချေးဝနေတဲ့ ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးထဲမှာ မီးအိမ်က အလင်းတစ်ခုပဲ ဖြာကျနေတယ်။ရေဒီယိုလို့ ယူဆရတဲ့ လေးထောင့်ဆန်ဆန် အရာဝတ္ထုလေးထံက ပျံ့လွှင့်လာတာ က သူနဲ့ အတော်လေးမရင်းနှီးလှတဲ့ ၂ဝရာစုလောက်က မြန်မာသံစဉ်တွေ။ ဘေးအခန်းနံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ ပြက္ခဒိန်ကို အကြည့်ရောက်တော့ သူအံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှုဖို့တောင်မေ့လုလု။ တနင်္ဂနွေရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ မြင်ဖူးတဲ့ မင်းသမီးကြီးခင်သန်းနုရဲ့ Young version ညို့အားပြင်း ဓါတ်ပုံက သူ့ကို တဒင်္ကာ ဆွံ့အစေတယ်။ "အခု ...အခု ဘယ်နှခုနှစ်လဲ?" "အို လူလေးမမှတ်မိတော့ဖူးလား?ဒီနေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ရက် ၁၃၃ရလေ " "ခင်ဗျာ" ရွှေဘီးဆံပတ်နဲ့ ရှေ့က ဘွားတော်ကိုကြည့်ပီး သူ့ခေါင်းတွေ ချာချာလည်သွားသလိုပင်။ ဘာလဲ.. ငါအခု ဝတ္ထုတွေထဲကလို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်၄ဝကျော်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလာ

ကြမ်းတမ်းတဲ့ ရိုးမရာဇာ မုဆိုးကြီးရဲ့ အသည်းနှလုံးကိုခြွေယူဖို့က ဘိလပ်ပြန် သုတေသနပညာရှင်လေးရဲ့ အပြုံးနုနုသာလိုပါသတဲ့...... မြို့ပေါ်မှာမွေး ဘိလပ်မှာ ပညာသင်ကြားခဲ့တဲ့ သုတေသန ပညာရှင်လေးဟာ မုဆိုးကြီးရဲ့ လက်ဖဝါးကြမ်းကြမ်းကိုကိုင်ဆွဲလိုက်ရရင်ဖြင့် ပဲခူးရိုးမတစ်ခွင်ဖြန့်ကျက်နိုင်ဖို့အင်အားကို လုံလုံလောက်လောက်ရပါတယ်တဲ့လေ။ လှပတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတစ်ခုဟာ ပဲခူးရိုးမတောင်တန်းတွေကြားနူးညံ့စွာပေါက်ဖွါးခဲ့ပါပြီတဲ့..... ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ႐ိုးမရာဇာ မုဆိုးႀကီးရဲ႕ အသည္းႏွလုံးကိုေႁခြယူဖို႔က ဘိလပ္ျပန္ သုေတသနပညာရွင္ေလးရဲ႕ အၿပဳံးႏုႏုသာလိုပါတဲ့...... ၿမိဳ႕ေပၚမွာေမြး ဘိလပ္မွာ ပညာသင္ၾကားခဲ့တဲ့ သုေတသန ပညာရွင္ေလးဟာ မုဆိုးႀကီးရဲ႕ လက္ဖဝါးၾကမ္းၾကမ္းကိုကိုင္ဆြဲလိုက္ရရင္ျဖင့္ ပဲခူး႐ိုးမတစ္ခြင္ျဖန္႔က်က္ႏိုင္ဖို႔အင္အားကို လုံလုံေလာ