Çivi gibi sert ateş kadar yakıcıydı Luhan. Babasının intikamını almaya kararlıydı Luhan. Öyle ki asla yapmaması gereken bir şey yaptı. Önce saçlarını verdi Luhan, ardından bedenini ve adını. Ama hayatın ondan alacağı bir şey daha vardı. " Bana bak. Beni gör. Bu miğferin altında silah arkadaşın yok. Bu kalkanların ardında bir ölüm makinesi yok. Ben senin her gün yüzünü görüp yanından geçtiğin o adamlardan biri değilim. Bu zırhın altında bir kalp var ve o kalp sadece senin."

Şimdi size aşkla ilgili bir hikaye anlatacağım... Aşkla bağlanıp ayrı kalanların hikayesi... Aşk... Bu ufak kelime hayatımızda büyük bir yere sahiptir... Onunla yaşarız bir ömür boyunca... Acımız,sevincimiz,yaşama sebebimizdir AŞK... Şimdi bile hatırlıyorum... İlk karşılaşmamızdaki o boş bakışları... Bana bakarken gözlerinde bir hüzün vardı... Ama ben hüzünlü değildim... Sadece onun da diğerleri gibi kaybolacağından korktum...