Μετά τον επεισοδιακό χωρισμό του Άλεξ με την Αυγή και την επανένωση τους, κάνει την εμφάνιση του ο μεγαλύτερος αδελφός της οικογένειας, Άδωνης Πρωτοπαπάς. Ενώ το ζευγάρι προσπαθεί να κάνει ένα νέο ξεκίνημα και να βρει ξανά την εμπιστοσύνη που χρειάζονται δύο άτομα που αγαπιούνται, εξακολουθούν να βρίσκουν στον ορίζοντα εμπόδια. Ένας αδελφός που μισεί την Αυγή, κάποια μυστικά από το παρελθόν και μια νέα κόντρα στο γραφείο. Είναι όλα αυτά για να θίξουν το πάθος ανάμεσα στην Αυγή και τον Αλέξανδρο; ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΘΑ ΑΝΕΒΕΙ ΣΤΙΣ 26 ΙΟΥΛΙΟΥ. Φιλιά!

Η Αυγή Παπαναστασίου αν και στα 24 είναι μια επιτυχημένη επιχειρηματίας. Έχει μια μεγάλης ισχύος εταιρεία και αρκετά χρήματα. Ζει την ζωή της στα πλαίσια της εταιρείας της που γι' αυτήν είναι όλη της η ζωή. Τι γίνεται όμως όταν εισβάλλει μέσα στην ζωή της ο εκρηκτικός διευθυντής της αντίπαλης εταιρείας; Τι γίνεται όταν ο ένας μαγνητίζει τον άλλον αλλά η κόντρα που έχουν μεταξύ τους αποτελεί εμπόδιο; Είναι αλήθεια αυτό που λένε ότι τα εταιρώνυμα έλκονται;

«Μην με ακουμπάς! Με αηδιάζεις!» είπα και απομακρύνθηκα. «Αν έμπενες για λίγο στον κόπο να διαβάσεις το συμβόλαιο που υπέγραψες» είπε και γέλασε ειρωνικά. Τι ήταν αυτό που πέταξε τώρα; «Τι εννοείς;» «Μου ανήκεις για έξι μήνες!» «Τι;;» ---------- Μέχρι τώρα στη ζωή μου δεν ένιωσα μίσος για κανένα. Για όλα υπάρχει πρώτη φορά.Έτσι δεν λένε; Τον μισώ!

#Wattpad1book Silia Stefanou Ενα μοιραίο βράδυ θα αλλάξει τις ζωές του για πάντα...τίποτα δεν θα ειναι όπως πριν...ένας περιπετειώδης έρωτας και ενα μεγάλο λάθος... Θα καταφέρει ενα βράδυ να τους ενώσει για πάντα ? readthebook :)

Αν η τάξη είναι η ηδονή της λογικής, η αταξία είναι η απόλαυση της φαντασίας. Paul Claudel, 1868-1955, Γάλλος ποιητής Η αξία των ανθρώπων έχει την εποχή της, ακριβώς όπως και τα φρούτα. Λα Ροσφουκώ, 1613-1680, Γάλλος συγγραφέας

Η ΑΓΑΠΗ ...Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928) Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι. Και με είδε μια αχτίδα Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι. Πώς μ' έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης, πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη! Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος, κι ελύγισα σαν από τρυφερότη, εγώ που μ' είχε πέτρα κάνει ο πόνος.