Paylaşan: HmeyraHarman

"Kan yemini..." "Ne!? Kan mı bunlar?" "Kan yemini bizi birbirimize bağlar. Vücudumuza işlediğimiz semboller de bunun kanıtıdır." 🍷📘 "Kan yemini güçtür. Güvencedir ve bağlılıktır. Kan yemini bozulmaz. Onu ancak ölüm bozar. Kan yemini ettiğin kişiye ihanet edemezsin cezası acılı ölümdür. Kan yemini ettikten sonra artık aramızda olacaksın bilinmeyen her şey bilinir olacak. Duyulmayan her şey duyulur olacak ve bundan sonra POYRAZOĞLU kanı olacaksın. Herkes bunu böyle bilecek." 📘 Her zaman hayatında kontrollü olduğu düşüncesindeydi Melike. Daha yaşamaya bile başlamamıştı oysa 18 yaş değil miydi gerçeklerle yüzleşme yaşı. 18 yaş değil miydi insanların seni yetişkin gördüğü... Melike içinse tam tersi olmuştu oysa. 18 yaşına kadar yaşamış ardından da 18inden sonra yaşamayı bırakmıştı. Yıllarca koruyup sakladığı kalbi ve ruhu esir düşmüştü. Hem de hayallerindeki o genç adama. Sarp... Hayatına başlamadan yaşamın rengi olan duyguları almışlardı Sarptan. Simsiyah olan bir dünyaya mahkum olarak yaşarken korkusu olan aşk tüm renkleri vermişti ona ama aşkı veren genç kız aşkı zorluklarla sunmuştu ona 🍷🍷📘📘 Ölümcül Agâh yeni haliyle sizlerle arkadaşlar. İnstagram: @olumculagah Tik Tok: @olumculagah

T A M A M L A N D I Nokta: Beni de o çizdiğin, ince ince ayrıntılarını düşündüğün dövmelerin gibi çizer misin? Nokta: Beni de dövme yapmayı sevdiğin gibi sever misin? Nokta: Çünkü ben sana aşık olmak üzereyim.

"Bir şey söylemeyecek misin?" Aidan'ın bunu demesiyle gözlerimi ona çevirdim. Gözleri kırmızıya dönmüştü. Söyleyeceğim sözcüklerin harfleri birbirine karışmış gibiydi. Korku ve şaşkınlıktan hareket dahi edemiyordum. Ona baktım birkaç saniye. İnanmayı reddetmiştim. Acaba ben de mi deliriyordum? Hayır, akıl sağlığım yerindeydi, yani umarım. Konuşamadım. Dilim tutulmuş gibiydi. İnanmayı reddettiğim şey gerçekti. Karşımdaki adam bunu gösteriyordu. Vampirler gerçekti. *** Bir Vampirden Hamileyim! Vampir içinde: #1 13 Ağustos 2017: #1 (Tamamlandı)

[05.12.17 / Aksiyon #1] [02.10.20 / Hayrankurgu #1] Alyssa Martin, sosyal görevi için bir akıl hastanesine gider. Görevi yasal bir yetimhaneye gidene kadar orada tutulan çocuklara bakıcılık etmektir. Fakat bu hastanede, hayatını tekerlekli sandalyede geçiren gizemli bir adamla tanışır. Hastanedeki görevi bittikten sonra bile bu gizemli adama yardım etmek istediğinden eve dönme kararından vazgeçer. Adamın ona karşı verdiği tepkiler artarken, zaman geçtikçe işler karmaşıklaşır ve Alyssa babasınınkiyle birlikte gizemli adamın da gerçek kimliğini öğrenir. Şimdi hayatta kalmasının sadece üç yolu vardır: Kaçmak, inandırmak ya da öldürmek. ~✘~ Tür: aksiyon, romantizm, dram, macera, polisiye, gizem, mizah ~•~ For; @GoddesRisus & @Jessa_mina7 & @mochili_

🥀 "Geçmiş, bazen mutlu bir anı bazen acı bir tebessüm. Bazı zamanlarda ise adı konulamayan duygunun adı..." Eflâl... Ölüme ve insanlara karşı gardını almış genç bir kadın... Korkuyla attığı her adımın, hayatından çaldığını fark edemeyecek kadar kimsesiz üstelik. Lâl... Ölesiye nefret ettiği insanlardan kaçıp sığındığı limanda, belki hayatının aşkını bulacak belki de en büyük hayal kırıklığını yaşayacak. Eflâl, onaylanmayan bir evliliğin meyvesidir ve henüz dünyaya gelmeden, hikâyesine ölümün gölgesi düşmüştür. İşi, dostları, abisi... Hepsi onu "öldürülmek" düşüncesinden bir nebze de olsa uzaklaştırmaktadır. Tabii, bir de Karan Akdoğan... Aslında kimsesiz olduğunu anlayan Eflâl'in, kimsesi olan genç adam... Aralarındaki bazen minnet, bazen şefkat, bazen ise karşı konulmaz bir sevgidir. Ancak Eflâl'in baş etmesi gereken ölüm gerçeği, onu Karan'ın yanında da rahat bırakmaz. Eflâl, gerçeklerle yüzleşmeye karar verir. Kime ve neye inanacağını bilmeden kendini hiç de tahmin edemeyeceği gerçeklerin içinde bulur. Artemis Milenyum aracılığı ile kitap oldu. Kitapçılardan alabilirsiniz.❤️ •Yeni bölüm gelmeye devam edecek ve final burada yayımlanacak.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

Onu tanıyanların Ariel Silverfang hakkında söyleyebilecegi ilk sey bir tür bela mıknatısı olduguydu. Basta her sey onun için daha kolaydı, ugruna savasması gereken küçük bir ailesi varken bası cok daha az agrıyordu fakat dedigimiz gibi Ariel Silverfang belayı severdi ve bela pesinde belalı tipleri de getiriyordu. Ariel Silverfang artık bir Kraliçe, gönülsüz de olsa öyle ve ne yazık ki yeni ünvanı onun sanssızlıgını pek etkilemedi. Ariel taht oyunlarıyla ugrasırken birileri Ariel'in deger verdigi her seyi elinden almaya kalktı, kardesinin yasadıgı sehre kaosu getirdi ve gökte bir isyan baslattı. Gökte baslayan isyan dünyanın her yerine yayılırken, Ariel'in esi Michael saldırıya ugradı. Ortalıgın fena halde karısık oldugunu söylememize gerek var mı? Peki, Ariel'in ortalıgı biraz daha karıstırmasına hazır mısınız?

Ariel Silverfang başını belaya sokmaya devam ediyor. Tekme. Ariel, bezgin bir şekilde göz kapaklarını kaldırırken karşısındakinin kim olduğunu biliyordu. Adamın yüzüne bakıp hafifçe gülümsedi. Tekmelerin, zincirler kadar acıtmadığını hala öğrenememiş miydi? Başını geriye yaslayıp huzurlu bir şekilde nefes almaya devam ederken; bunun adamı daha da sinirlendireceğinin farkındaydı. Burada olmayı o seçmemişti, başına gelenlerin hiçbiri onun seçimi değildi. Hala kendini huzurlu bir sahnenin içinde hayal ediyordu; etrafta kan ve ürkütücü yaratıklar yoktu. Güvendiği insanlar ona ihanet etmemişti. Mutlu bir şekilde kardeşine gülümseyip, ödevlerinde ona yardım edemeyeceğini söylüyordu. Sonraki tekme hayalleri yüzünden yukarı doğru kıvrılmış dudaklarına geldi. Unutmaması gereken şeylerden biri buydu, vaat edilen kişi olduğu iddia edildiği an hayalleri elinden alınmıştı. Ariel Le Fay, toprağın altında bir kutuya kapatılmış ve üstüne tonlarca kural yüklenmişti. İşkencecisi karşısında duran kayalardan birine çöktü. Onu izlemeyi severdi. Ariel, ona eski zamanlardan kalma bir Tanrıça tablosunu hatırlatıyordu. Burada alevlerin içinde bile Hades'in umutsuz aşkı Persephone kadar güzeldi. Evet!, diye bağırdı zihni. Ariel, Persephone'du. Bahar. "Bir canavar yarattım" dedi gülümseyerek. Kadın kapatmış olduğu gözlerini açarak ona baktı. Gözleri lacivertin en güzel tonunu taşıyor, adama asla ulaşamayacağı mutlu kıyıları hatırlatıyordu. Bir zamanlar kıpkırmızı olan dudakları şimdi soluk mor bir renk alsa da yine de güzeldi. Dudakları yukarı doğru kıvrılırken, adamın onu izlediğini fark etti. "Canavarı sen yaratmadın ..." cümlenin devamında onun adını söylemek istemiş fakat sözcükler yeniden karışmıştı. Düşüncelerini zincirleyen bu tılsımdan nefret ediyordu, adamın ismini bir türlü söyleyemiyor hatt