"Ben Asel Bulut; buradaki tüm insanlar şahidim olsun ki sen benim bu dünyada var olma sebebimsin. Sen bana aşkı öğreten,gözlerine baktığımda hala ilk günkü gibi atan kalbimi hissettirensin. Sen benim varlık sebebimsin Arat Demir. Sen sadece görünüşünle veya ruhunla beni heyecanlandıran adamdan öte benliğimi ele geçirerek her şeyi anlamlandıran saf bir ruh saf bir kalpsin. Seni ilk gördüğüm zaman bu adam bana bakmaz diye düşünmüştüm,bırak sevgili olmayı bu adama beni arkadaşı olarak bile istemez demiştim. Ama her şey oldu işte şu an nikah masasındayız. Ömrümün geri kalanında da kalbimin senin için bu ritimle atacağına,her şeyim olacağına yemin ederim. Kavgalarımızda bile seni düşüneceğime, her daim yanında olup seni seveceğime de tüm dünyanın önünde yemin ederim. Sen beni ister sev ister sevme bu kalp senin Arat Demir. Ve sonsuza dek bu kalbin,bu bedenin,bu ruhun senin olacağına yemin ederim." Benimde gözlerimden de yaşlar akarken bu alkış seslerini ayıramadı bizi. Dudaklarımız sanki aşkını itiraf edercesine birbirine bağlanmışken bu sefer büyülü anı bozan lanet ses duyuldu:Silah sesi..... -------------------------- Karşımda duran kendi bedenime hayretle baktım. Bu nasıl mümkün olabilirdi? Rüyada mıydım? Eğer öyleyse bir an önce uyanmak istiyordum. Bedenim bana yaklaştı ve konuştu. Lanet olsun karşımdaki bendim. Peki ya ben kimdim? Allahım bu nasıl bi karmaşaydı böyle? Bana yaklaştı. Yani kendim olarak bildiğim kişiye. Kendi yüzümde asla görmediğim pis bi sırıtışla bana baktı. "Seni Asel'in rüyasına kim soktu?"