''Ey düşmanım, sen benim ifadem ve hızımsın; Gündüz geceye muhtaç, bana da sen lazımsın!''

Parlayan hayatların, yok olan kimliklerin içinde kendini bulmaya çalışan iki genç. Belki hiç tanışmayacaklardı, belki de tanışmamalıydılar. Sonsuzluğun için de kaybolmuş ruhlara ne olur bilir misiniz? Sonsuzluğun kendisi olurlar, çünkü o kadar fazla yıldız görmüşlerdir ki sönüp giden ve unutulan artık onların bir parçası gibi hissederler kendilerini. Harry, popüleritenin getirdiği zevkle koridorlarda yürüyüp kızları gözleriyle kıskaca alırken, Niall diğer taraftan beyaz kapşonunu sonuna kadar indirmiş saklanmak için bir yerler arıyordu, belki de kimse zaten onun varlığının farkında değildi, öylece yanlarından geçip gitmeliydi tek yapması gereken adımlarını hızlandırmaktı, ta ki harika parfüm kokusu aldığı sert vücuda çarpana kadar; işte o ana kadar yeterince hızlıydı...

"ah niall, belki de okul tuvaletinde sevişmek bizim sonsuza dek'imizidir."

Liam 15 yaşında bir lise öğrencisidir.Zayn ise 18 yaşında bir kötü çocuktur. Bu ikili Birbirinden nefret ediyor. Ya nefretleri aşka dönüşürse? *** ©Tüm hakları saklıdır. | ©All Rights Reserved

Bütün kötü şanslar el birliği yapmış gibiydi. Kötü şans, kötü baht, kötü kader...... Ve Zayn'in gitmesiyle Louis bir kez daha yıkılmıştı ve kendini kötü hissediyordu. " Zayn gerçekten gidiyor musun? " " Gitmek zorundayım, biliyorsun Louis. " " Bildiğim tek şey gitmeni istemediğim. " ". ...................................."

"Beni de mi unutacaksın?" "Hastalığımın bile unutturamayacağı birşey var" "O neymiş?" Dudaklarımı kulağına yaklaştırıp bir sır söyler gibi fısıldadım.. "Bu bir sır"

"Harry, senden hoşlanmıyorum." "Ben de senden hoşlanmıyorum Niall." "Güzel." "Evet, harika."

Neden Bu Hikayeyi Yazdım Bilmiyorum Bu Iste Berbatim :D