yağmur sonrası, karanlıkta bir şehir, içinde ben... yürüyorum kaldırımda, sessiz adımlarımla...

Bir genç kız kara sevdaya tutulursa kalemi 21. parmağı olur. Gel gör ki bu defa bir sevda, öyle nefse yâr olacak kadar basit değildir. Nefse düşman, zamana rakip, ömre bedel, ölüme gülerek yaşamak; öyle basit değildir... "Saniyeler gözlerimde birer can Her saniyede bir can veriyorum..." ~ Ömer Lütfi Mete Okuyacaklarınız hayata dair ipucu ve başucu notlarımdır...

Enise gülümsedi ve balkonun demirlerinden tutnarak usulca yere oturdu. Bunu annesi görse bir prensesin nasıl olması gerektiği hakkında kaç kural sayabilirdi acaba. Ama hayır o şuan burada değildi yerdeki en ufak toz dahi onu rahatsız etmiyordu. Ellerinde defterden geri kalan külleri iyice un ufak etti.Ve hızla ayağa kalkarak ellerine üfledi. Küller uçuştu Enise rahatladı. Kalktığı yere geri oturdu. Yıldızları izledi, onlarında varmıydı acaba hayal sorunları. Hiç sanmıyordu, emindi. Yoktu, onların böyle sorunları. İçlerinden En parlak olanına uzun uzun baktı. Birden hareket etti yıldız, kayıyordu. Bu mükemmeldi. Saniyeler içinde yok olması gerekirken yıldız büyüydü büyüdü sonra yaklaştı yaklaştı sarayın bahçesine düştü. Enise heyecanlandı bir yıldız kayması görmüş üstelik o yıldız bahçeye düşmüştü.