ama bu çürümüş bedenin altında yaşattığım umutları bilmiyorsunuz

"Günün birinde, hiç bilinmeyen bir yerde kocaman bir Hiç varmış. " diye başlayan küçük bir masal. Yoğun duygular yaşarken kafamızı kaldırıp baktığımız gökyüzünün içsel gerçeklik masalı

Öylesine birinin siyaha karışma hikayesi. *uyarı* Kişi ve kurumlar tamamen gerçek, dizelerden sızan hisler oldukça yorucudur.

-

Bitti... Sen bitirdin... Bana "kanka"dediğin gün, bana dikizlediğin kızları anlattığın gün, her konuşmamızda geçmişi açmama rağmen konuyu bir yolla dağıttığın gün, bana "kanka işte bu kızı seviyorum, çok tatlı değil mi, cadıya benziyor aynı" dediğin gün, bana" o kıza nasıl açılabilirım?"dediğin gün ve benim sana "Kızlar sade takılan erkekleri sever, kendin ol, yanına git ve akşam okulun yanındaki kafeye kahve içmeye çağır ve ona açıl"deyip o kızla çıkmana yardım ettiğim gün, bana o kızla ele ele fotoğraf atıp"Çok sağol kanka ya birtanesin sen"dediğin gün bitti herşey. Senin için zaten çoktan bitmişti de ben yediremiyordum kendime... O gün umut filizlerimi kökten söktüğün için çok sağol.Bazı şeylerin farkına baya geç vardım. Sana ne kadar teşekkür etsem az.Birdaha hiçbir erkeği sevmemem gerektiğini öğrettin.Ben bunu hayatım boyunca unutmam.Sen de unutma olur mu? İlerde sevgiline "Benim sana açılmamı sağlayan ve beni destekleyen eski sevgilimdi"de en azından.Bir ismim geçsin arada, ne kadar eski diye geçse de...

bana bıraktığın acıyı bile seviyorum.

Susa susa dün olduk.