Elena aslında çok önemli biri olduğunu nerden bilerbilirdi? Ya da bu dünyaya ait olmadığını. Çok özel güçleri olduğunu öğrendiğinde yapacağı tek şey ait olduğu yere gitmekti. Öyle de yaptı. Ama ait olduğu yeri yani Grimrold'u kurtarmak için bulması gereken asa çok uzaktaydı. Ve belki de bu yolda ölebilirdi.......

İçimden bir ses boşver her şeyi. Gökyüzü sana yeter diyor. Bulutlar da var, Kuşlarda, Kalırsa bir de ağaçlar var... Yazarın kendi iç psikolojisine uyarlanmış, yaşanması bir ihtimal duygu yüklü hikâye

Külkedisinin prensese değil, Anka'ya dönüşme hikayesi. Sonsuzluğa kanat çırpan otuz kuşun öyküsü.| Elena'nın hayatı, ruhu farklı bir boyuta çekilene dek; ev, iş ve ailesini kaybettiği yangını gördüğü kabuslardan ibaretti. Samantha; tanımadığı bir kız odasında bir anda ortaya çıktığında, kahinlerle birlikte yok olan cennet kuşunun da aynı anda ortaya çıkmasının tesadüf olmadığını biliyordu. Odasındaki o kız, üç yüz yıl aradan sonra gelen ilk kahindi. Elena, Orién ülkesindeki büyücüler, element büyücüleri ve element sahiplerinin asker olabilmek için eğitim gördüğü Doğu Lermont'a gittiğinde, kendini hiç beklemediği olayların içinde bulur. Lermont'ta, tüm öğrencilerin katıldığı Lermont Oyunları'nın da alevlendirdiği bir güç savaşı vardır. Ancak bu onun en küçük sorunu bile değildir çünkü geçmişte ayaklanma çıkararak birçok kişinin ölümüne neden olmuş isyancılar yeniden harekete geçmiştir. Savaş kapıdadır ve savaşın seyrini değiştirebilecek tek kişi olan Elena, kahin olduğunu herkesten saklamak zorundadır. Özellikle de Doğu Lermont'taki hainden. "Unutma Elena. Orién'de yanından uçup giden bir kelebek bile hayatını baştan aşağı değiştirebilir." BAŞLANGIÇ: 20.02.2014

Gerçek bir hayat hikayesi...

Hayat zorlukları....

Dikkatsiz, sakar ama bir o kadar da güzel bir kız yakışıklı,havalı bir erkeğe rezil olursa ne olur? Eğlenceli ve bir o kadar da aşk dolu hikaye...

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."