Aşkta ve savaşta her şeyin mübah olduğunu söyler herkes. Oysa gerçek hayatta bunun bir karşılığı yoktu Işık'a göre. Savaşta belki ama aşkta hayır. Aşk, masum duyguları barındırmalıydı içinde onların yaşantısına göre. Aşk çirkinlik kaldırmazdı, aşkını kullanarak kötülük yapamazdın. Küçücük bir yıldızın masalıydı bu; acısıyla, tatlısıyla. Ama en çok aşkıyla...

"İkimizde biliyoruz ki, er ya da geç benimle evleneceksin. Ve bu zorunluluktan olmayacak!" "Başlangıç: 12 HAZİRAN 2016 Bitiş: 18 EKİM 2019" © Ağa adıyla yayımlanmış ilk ve tek hikayedir! ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. KANLI BAŞLANGIÇLAR SERİSİ 2 (KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR! DİĞER KİTAPLARI OKUMANIZ GEREKMEMEKTEDİR!)

...O... Mardin gibiydi. Gecesi gibi sessiz, sakin. Ama bir o kadar da ışıl ışıl. Mardin gibiydi. Gündüzü gibi çocuk kahkahası dolu. Ama bir o kadar da gözyaşı. Mardin gibiydi. Herkesin bir açığını aradığı. Ama mükemmelliğin şekil bulmuş hali. Mardin gibiydi. Aşka sırtını dönmeye çalışan. Ama Aşka koşan. Mardin gibiydi. Geçmişi karanlıkta saklı. Ama geleceği bir o kadar aydınlık. Mardin gibiydi. Kuru toprağın üzerine dizilmiş taş evleri gibi. Sessiz ve kimsesiz. ...O... Mardin'e duyulan aşk gibiydi. Sonsuz ve Merhamet dolu. "...Yiğit Masumdu, Ses Tonu İse Katil..." 26.11.2015 Genel Kurgu #19 23.08.2016

#1 [08.10.2017] "Yalvarırım bana bir şey yapma, yaşayamam." Dudaklarımdan süzülen kelimelerle, gözleri biraz daha yumuşadı. Saçımı okşayan elini çeneme getirdi. Gözleri sinirini belli ederken korkmam gerektiğini biliyordum. "Düşündüğün şeyi yapmayacağım." Gözlerim şaşkınlıkla açılırken yutkunamadan edemedim. Elini çenemden çekip yüzümü okşadı. "Sana tecavüz edecek kadar basit değilim." Şaşkınlığım üzerimdeyken hiçbir tepki veremiyordum. Zaten kaçtığım için var olan bir siniri mevcutken sağlığım için mantıklı olmalıydım. "Ama yine de bu bir cezayı hak ettiğin gerçeğini değiştirmiyor." Yayınlama Tarihi; 09.08.2017

Ben küçük kar tanesiydim o ise zehirli bir su idi.Zehirleneceğimi bilerek ona karışmak istiyordum.O ise beni engellemek yerine dahada kendine çekiyordu. İşte bu bizim hikayemizdi. Hikaye kadar kısa olmayan, roman gibide basit olmayan ismini koyamadığımız bir şeydi. Aslında herşey annemin izmire gidiyoruz demesi ile başladı.Ardından babamın başka bir kadınla yaşadığını öğrenince. Hayatta yaşıyacağım en kötü şeymiydi? Tabiki hayır küçüklüğünden beri babasından sevgi almayarak büyüyen bir kız için gayet normaldi ama önceden en yakın arkadaşıyla sevdiği çocuğun birlikte olduğun öğrenen baharın erkeklere olan güveni sıfırken. Onu öldürmeye çalışan bir kişiye aşık olursa ne olur? Kız ağlarken erkek dinlerse. Kız anlatırken erkek susarsa, kız severken erkek umursamazsa, sizce onların adını koyamadığı aşklarına ne olur?

Kitap düzenleniyor Tarladan eve geldiğimde bir mektup geldi mektubu açacakken üvey babam elimden çekti ve mektubu okumaya başladı.İstanbul da SOYLU lisesinden 100% burs veriyolardı.Okuduktan sonra. -Ne o Kübra sende İstanbullardamı okuyacaksın?Yarın Mahmutlar seni istemeye gelecek kalk evi temizle Hemen gölün oraya gittim be karar vermiştim.Akşamleyin kaçacaktım.Bekle beni hayallerim.Bekle beni İstanbul.

'' ben bu eve istemeyerek geldim ve tek suçlu ben değilim . bunu aklına sok . '' nereden geldiğini bilmediğim bir deli cesaretiyle karşımda ki adama meydan okuyordum . uzun boyundan dolayı kafamı kaldırıp ona bakıyordum . yüzü kusursuzdu , koyu kahve gözleri sinirle harmanlanmış bir şekilde bana bakarken bir adım geri atmıştım . sinirle ellerini kumral kadifemsi saçlarından geçirmişti . '' bana bak ufaklık benimle konuşurken sesinin tonuna dikkat et ... yoksa ! '' bu ikazından dolayı bir adım daha geri atmıştım fakat duvara toslamıştım ve bu hiç iyi olmamıştı . '' yoksa ne ? '' bana doğru gelip tam önümde durmuştu gözleri dudaklarıma kayarken ne yapacağı konusunda hiç bir fikrim yoktu . gözlerini dudaklarımdan alıp bana dikerken haince sırıtıyordu . '' yoksa ... o kimsenin dokunmadığı dudaklarına kapanırım . '' nutkum tutulmuştu , bunu söylerken erkeksi bariton sesi odada yankılanmıştı . utançla kızarırken , ona meydan okumaya devam ediyordum . '' izin vermem , yapamazsın . ayrıca beni tehdit etme . '' gözlerimi ona diktiğimde alayla gülmüştü . ellerini duvara koyup beni sıkıştırmıştı . ardından haşin gözlerini gözlerime dikip o hayran olduğum bariton sesi yeniden yankılanmıştı . '' ben tehdit etmem , yaparım . '' tam ağzımı açıp bir şey söylemek üzereydim ki dudaklarıma kapanması buna engel olmuştu . onu ittirmeye çalışsam da başarılı olamamıştım . ihtirasla dudaklarımı öperken yanlışlıkla inlemiştim . bu yüz kızartıcı bir durumdu . dudakları profesyonelce alt dudağımı emerken ben karşılık verip vermemekte direniyordum . sonunda geri çekildiğinde nefes nefese kalmıştım ama o normal nefes alıp vermeye devam ediyordu . pislik şey alışkındı tabii. '' ben sana söylemiştim MERVE CİHANGİR ben asla tehdit etmem . YAPARIM ! '' // evet sizce bu bir AŞK ÜÇGENİ Mİ ? yoksa cehennem ateşind

Buzdan Mafya karakterlerinden Hakan ve Şimal'in hikayesi... "Titanik izler misin benimle?" Bazen her şey bu kadar basit bir soruyla başlar. Defalarca kez izlediğim filmi, onunla izlemenin farklı bir son getireceğini düşünüyorum. "Ölme Jack, yalvarırım." Gerçek sona ulaşırken, bir kez daha konuşuyorum. "Onu yanına çekebilirsin Rose!" Ardından gözlerinde kaybolduğum adam konuşuyor. Her kelimesi can yakarak benliğime ulaşıyor. "Sonunu bildiğin bir şeyi değiştirmeye çalışıyorsun." Ve bir kez daha! "Jack öldü. Hayatının en mutlu günlerini o gemide yaşadı. Rose'yle evliliği ya da bir bebeği olunca daha mutlu olmayacaktı." Tıpkı bir çocukmuşum gibi anlatmaya devam etti. Anlatan O olunca, çocuk olmak da bana düşüyordu. "Onun resmini çizerken mutluluğunu gördüm. Tükürmeyi öğretirken ve dans ederken de. Şunu unutma; Jack ölmeseydi, biz defalarca kez bu filmi izlemeyecektik." "Güzel sonlar unutulmaya mahkûmdur. Oysa kimse, bazen ölümün bile güzel bir son olduğunu anlayamaz." Yayınlama Tarihi*28.09.2018

"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"