'Yazdım, yazmasam ağlayacaktım.' demiş yazar. Bu yüzden ben de yazdım. Yazdım, yazdım çünkü yazmasam ağlayacaktım. Ağlamadım da. Yazmaya başladığımdan beri hiç ağlamadım (Ne kadar da acı, bir bilseniz.). Ağlamadım ama: Belki göz yaşlarıyla değildi ağlamam, Belki de söz yaşlarımı hiç kurutamam Oysa kuruttuğum bütün düşlerim, Yitirdiği anlamlardı yaşlarım. Ulu ortaya yazdım. Korkmadım yazdım. Yazdım ve söyledim. Bilakis: Korkularım körüklenirdi, Kaybolması ile düşüncelerimin Çalınması korkutmaz idi Kaybolmasındansa şiirlerimin. Bu yüzden hepsi sizin olsun diyorum. Olsun ama düşüncelere saygınız olsun. Eğer düşünenlerin kıymetini bilmezseniz, ziyanların en büyüğünü yaşarsınız. Çok mu fazla kafiye kullandım ne? Biraz fazla göze battı, dimi? Heh, ne dersiniz? O halde sizi daha fazla sıkmıyım, açıklamamı şu sözler ile bitireyim; Bazen bazı düşünceler okuyucular tarafından hiçbir anlam ifade etmezken, acaba yazanlar ne düşünceler ile onları yazıyor. Okuyucunun onu okuması bir kaç saniye sürerken, yazarın onca düşünceye bir anlam vermesi kim bilir kaç beyin yılı sürüyor. Saygılarla.. Not: İçerisinde hemen hemen her türde şiir bulmanız olası. Elbet biri size hitap eder diye düşünüyorum. Bazı şiirler ergenlik kokabilir. Doğaldır. Kusura bakmayın. Büyük bölümünü lise döneminde yazdım çünkü. Şimdi ise bir hikaye üzerinde çalıştığım için şiir yazmaya fazla zaman ayıramıyorum. Keyifli okumalar dilerim.

İnsan, her ne kadar muazzam bir düşünme kabiliyetine sahip olsa da onun bu gücü Yaratıcı'nın yarattıklarının ötesine geçemez. Yani insan bir şeyi hayal etti ise eğer, o muhakkak bir yerlerde vardır, ya da zamanın herhangi bir diliminde vardı. Aksi halde bu, bizi yaratan kişinin gücünü küçümsemek olmaz mı? İmkansızın varlığını savunmak her şeye kadir olduğuna inandığın o güce küfretmek olmaz mı? O halde bırakın, düşünceleriniz var olsun. İnsanoğlunun varlığının Dünyadan çok öncesine dayandığını düşünün. İnsanların bir mecburiyet yüzünden Dünya'ya yerleştiğini. Buraya yerleşirlerken de artlarında bir tarih bıraktığını. O dünyanın ise ister mitolojide, ister bilim kurguda ve yahut isterse de fantastik hikayelerde sözü edilen hemen hemen bütün yaratıklara, bütün olaylara ev sahipliği yaptığını düşünün. Zaman sonra günümüzde, o tarihin bulunması ile insanlık faili meçhul tarihini öğrenir. Ait oldukları yere gitmek için bir takım çalışmalarda bulunur. Fakat, bu durumdan hoşnutsuz olan insanlar da vardır. Fakirleri, zayıfları ezerek güçlendikleri kurulu düzenlerinin bozulmasını istemeyenler bu çalışmalara engel olur. Her şeye rağmen bir çocuk, saklı tarihte de adı geçen bir çocuk, beraberinde bir görev ile gönderilir. Lakin çocuk dönüşüm sırasında kendine ait bütün geçmişini unutur. Yine de hiçbir şey bu kadar kolay değildir, olamaz da. Çünkü bu gezegende bir de bir kehanet vardır. Herkesin bildiği, herkesin inandığı. Herkesin korktuğu. 'Bu dünya dışından gelecek bir çocuk tüm gezegeni yıkıma sürükleyecek işler yapacak.'

Phillip Borde'u size tanıtmama izin verin. Bunu sıradan yollardan yapmak yerine, sizlere onun hikayesini anlatacağım. Sırların, sınırların olmadığı, renklerle gölgelenmiş gökyüzünün ardındaki mabedine bir yolculuk yapacağız. Katılmak ister misiniz?

"Kalıplaşmış bir düzen, yeni başka düzenleri yaratmalıdır. Aksi; bir çürümedir." Galaktik fedarasyon birliği 'Kış' gezegenine inişi esnasında atmosferin yoğunluğu sebebiyle sıkıntılarla karşılaşmış ve parçalanmıştır. Birbirinden bağımsız üç ayrı dünya tek bir olay ile bir araya gelip çelişkileri, kendileri ve sistemleriyle ilgili sorgulamalara başlayacaktır. Monad anlamları : Bölünmez birlik Kesişmeyen, sonsuzluğu kapsayan küme Tekillik Sayıca sonsuz, basit töz Tersi 'Danom' : (Katalanca) verdiğimiz anlamına gelir. #1 - Sosyoloji (26 may 2019)