zifiri karanlıktı,gecenin sesini dinledim ve dinledikçe korkularım büyüdü içimde küçük bir çocukken karanlıktan korkar yorganın altına saklanırdım,ama korktuğumu Anneme bile söylemezdim.karanlık korkusuyla büyüdüm ve büyüdükçe asıl karanlığın ,insanın iç Dünyasında olduğunu gördüm bu karanlıktan daha çok korktum.Bu sefer gireceğim bir yorgan altı bile yoktu korkumuda kimseye söylemedim ...

Küçük bir kız olan Nana ona babasından kalan son şeyi yani hayali arkadaşı Doly'i her şeyden herkesten çok severdi. Her gün onunla geçirdiği günler aslında komadayken gördüğü rüyalardı. Babasını trafik kazasında kaybetmişti ve uyandığında Doly olmadan bir hayat yaşamak zorunda kalacaktı fakat sanki eski hayatını hep babasının yarattığı Doly ile geçirmişti. Nana onsuz yapabilecek miydi?