**İleriki bölümden kesittir** Kunter Arslanoğlu Odadan yavaşça çıkıp mutfağa ilerlerken Gül'ün sesini duydum. Mutfaktaydı sanırım. Biraz daha ilerleyince onu masanın başında kolları karnına dolanmış bir şekilde buldum. Ses çıkarmayıp bekledim. "Tamam bebeklerim. Hadi üzmeyin anneyi" ağlıyormuydu o? "Ta-mam! Bakın şimdi bunu çikolata olarak yiyorum tamam mı?" diyerek elindeki ekmeği şekere batırdı. "Immhh çok güzel dimi canlarım" bebeklerini okşarken hıçkırdı. "Hayır! Canımız çikolata çekmiyor. Çikolata istemiyorum. Çikolata değil dimi annem" kendini ikna etmeye çalışıyordu sanırım. O an dışarıya çıkıp ona çikolata getirmeyi çok istedim. Hemde öyle bir istedimki getiremediğim için içime bir şeyler oturdu. Daha önce kendimi bu kadar çaresiz hissetmemiştim. Bir kaç ay önce değil çikolatayı ona getirmek, onu çikolata fabrikasına götürüp bütün çikolataları önüne serecek gücüm varken şimdi bir kavanoz çikolataya muhtaç olmak içimdeki ateşi körükledi. Bir şey söylemeden kendimi dışarı attım. Çeşmeden elimle su içip biraz hava alıp geri döndüğümde Gül odada gözleri dolu dolu etrafı izliyordu. "Gül?" hızla ayağa kalkıp önümde dikildi. "Gittin sandım" korkmuşmuydu gitmiş olmamdan? "Korkma buradayım. Yanınızdayım... "

O gece ruhunu kaybetmişti. O gece benliğini kaybetmişti. O gece ailem dediği annesini kaybetmişti. O gece onun için dönüm noktası olmuştu. Ruhunu, benliğini ve ailem dediği annesini kaybetmişti ama yeni hayatında ailem diyebilecek insanlara sahip olmuştu. Peki, bu insanlar Esim'i hayata yeniden kazandırabilecekler mi?

Kafamdaki çuvalı çıkardığında, gözlerim karanlığa alıştığı için önce karşımdakini tam göremedim sonra tam bağıracakken ağzımda bant olduğunu fark ettim. Ellerim ve ayaklarım bağlanmış bir şekilde eski bir sandalyede oturuyordum. Karşımda kini tam göremesem bile kim olduğunu adım gibi biliyordum. Ağzımdaki banttan rahatsız olmaya başladığımda fark etmiş olacak ki yanıma yavaş, yavaş geldi. Onu görünce az önce varsaydığım tezim doğrulanmış oldu. Yanıma geldi. Yavaşça (!) ağzımdaki bandı çıkardı. Çıkardığı an "İmdat yardım edin kimse yok mu? Gül gibi kızı kaçırdılar imdat" diyince kendine yakışır bir şekilde gülümsemeye başladı. "Sence bu depoda ya da bu arazide bizden başka biri var mıdır? Ayrıca gül gibi kız ha senden olsa, olsa gülün dikeni olur" diyince sustum. Sesimi ciddileştirerek "Ne istiyorsun benden, dediklerini yapmadım mı?" diyince yandan bir sandalye çekti tam karşıma oturdu. "Sana bu kadar meraklı olmamayı ve her işe o küçük burnunu sokmamayı öğreticem." dedi ve arkasına yaslandı. Ben korkuyorum cidden korkuyorum. Allah'ım sen koru amin. "N-Nasıl yani" diye sorunca "Onu da sonra öğreneceksin MERAKLI" MERHABA ARKADAŞLAR HİKAYEYİ DÜZENLİYORUM. UMARIM BEĞENİRSİNİZ. HEPİNİZİ SEVİYORUM. ♥♥♥♥♥♥ KENDİNİZE İYİ BAKIN. OKUYANLARIN YÜZÜ HEP GÜLER İNŞALLAH. OKUYUP VOTE VERENLERE ÇOK TEŞEKKÜRLER ŞİMDİDEN. ♥

İki Kitap Bir Arada! Hangisini isterseniz onu okuyun! İki kız düşünün, biri korktuğu aşktan kaçarken diğeri birlikte büyüdüğü adamın her bir cümlesinde kırılan.. Birisinin kalbi yangından kaçarken diğerinin kalbi alevler içinde yanan.. Destina aşık olduğu adamın gözlerine onu görmesi için bakarken, Melsa aşık olduğu adamın gözlerindeki boşluğu her gördüğünde alevler içinde yanan kalbinin artık acı çekmemesini dileyen.. Ve iki adam, biri aşık olduğu kızın onu sevmesini beklerken diğeri sadece günden güne kıran..

Bu hikayenin tüm telif hakları yazarın şahsına ait olup, izini dışında çoğaltılması ya da ticari bir amaç uğruna kurgunun kullanılması kesinlikle yasaktır. Böyle bir durum ile karşılaşılırsa, gerekli mercilere ulaşılacaktır. 18.10.2013 - 02.07.2014 -------------- Daha 18 yaşında öksüz, yetim bir genç kız.. İnsafsız bir üvey baba.. Üvey Babasının ünlü bir şirketi zarara uğratması sonucu, kendi hatalarının karşılığı olarak onu satmasıyla hiç bilmediği bir yolun başındaydı Lara. En saf, temiz duygularıyla bir adamın önüne fırlatılmıştı. Tek kadın, bir imza.

Genç kız, yerde yatan genç adamın önünde diz çöktü. Parmakları onun yüzünü avuçlarken yutkundu, genzi yanıyordu. Acı; damarlarından sızarak âdeta kanına karışıyor, her bir zerresinin kavrulmasını sağlıyordu. Aciz bedeni bunu kaldıramayacak kadar düşkündü. "Sokağım."dedi titreyen sesiyle. Gözlerindeki yaşlara aldırmadan acı bir çığlık attı. Yüreğindeki vaveyla bedeninde bir volkan gibi patlıyordu. "Beni bırakma, sokağım!" °°°° Onların hikayesi ölümle başlıyordu! Ölüm, iki ayrı insanın sevdiklerini ellerinden almıştı. Yıldız çiçeği ve bir okyanus gözlü. Onların kalbinde yatan kanatsız melekleri, hayata küskünlükleri ve de güzel sevmeleri acıya dem vuruyordu. Onların rengi ne siyahtı ne de beyaz. Onların rengi topraktı. Sevdiklerini ellerinden alan toprağın rengi... • Yaşadıkları kayıplarla yolları kesişen iki gencin yürek burkan hikâyesini okumaya hazır mısınız? Âşk; onlar için sadece acıdan ibaretti. Ta ki birbirleriyle karşılaşana dek... °°° #Kötü çocuk, masum kız hikâyesi değildir! •Okyanus gözlü çocukla, çiçeğinin hikâyesi. ~Dram içerir.~ °°° Bu hikâyenin tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz!

Acının sıcak nefesi bir tüy gibi ensesini okşarken aslı yüreğini harmanlıyordu. Meyus bir ağ gibi etrafını sararken yapabileceği tek şey yardım istemekti. İsteyebileceği en son kişiden... O, nefret ve öfkenin çığlığıydı. Ruhunu karanlıklara teslim etmişti. Gerçekler bir mum gibi karanlığını aydınlatınca hiç düşünmeden yargısız infaz vermişti. Ta ki bir çift yeşil hareye mahkum olana kadar... Geçmişin gölgesi yüreklerine derinden izler bırakırken hakikatler balçıkla sıvanmıştı. Ölüm, kor gibi koyunlarında dolaşırken onların tek yolu birbirlerinden geçmekti. Aşk, acı ve intikam üçgeninin en belirgin ve zorlu hali. "Bu hikayede mutlu son yok." Wattpad'de SİYAHIN VAZGEÇİLMEZİ adlı ilk hikayedir. ✔️ Başlama tarihi 15.08.2018

Başlama tarihi; 01.01.2018 ## ? Okuyana; kitap finale kadar devam.. ##

Gecenin karanlığı onun tenine işlemişti. O katran karası gözleri ile beni bu saplantısına mahkûm edecekti. Canımı çok yakacaktı belki ama yine de parmak uçlarına bağlanmış bir kukladan farksızdım. Onu istiyordum sonsuza kadar her şeyi ile... Beni kendi yarattığı karanlık dünyaya saplantılı bir şekilde çekiyordu. Ona karşı gücüm bir meltem rüzgarından farksızdı. O ise bir fırtınaydı... {⚡} Bu o yaralı adamın hikayesiydi... Küçük kızı koruyacak tek şey adamın kanıydı ve adam kanının her bir damlasını kızın saçlarının zerrelerine damlattı ve de sonunda küçük kız kan kadar kızıl saçların sahibi oldu. Adam ise kan yerine katranı damarlarına hapsetti. Bunun sonucunda adam küçük kızının hayallerini süsleyen "gamzeli çocuk" ünvanından kovuldu. Adam acı ile yeni bir yaratık yarattı ve onun adını YAĞIZ YILDIRIM koydu. İşte bu hikaye damarlarında kan yerine katranı taşıyan canavarın, karanlık dünyasına hapsettiği kan kızılı saçların sahibi olan küçük kızının hikayesi... {⚡} SAPLANTILI BİR AŞKIN BAŞLANGIÇ HİKAYESİ... KİTAPTA YAŞ FARKI VE YETİŞKİN İÇERİK BULUNMAKTADIR. RAHATSIZ OLACAKLAR, YAŞI KÜÇÜK KARDEŞLERİMİZ VE BÖYLE KURGULARI SEVMEYENLER LÜTFEN OKUMASINLAR!! KİMSEYİ ZORLA OKUTMUYORUM!! BU KİTAPTA HİÇ BİR ŞEKİLDE KADINA-ÇOCUĞA - HER HANGİ BİR CANLIYA ŞİDDET VEYA TECAVÜZ YOKTUR!!! BÖLÜMLERİN ÇOK SONRALARINDA SADECE +18 DAHİL OLACAKTIR O KADAR... Mottomuz - "Erkek" aldatır! Her şeyine sadakatle bağlı kişi ise "Adam" dır...

Bir genç kızın hayatı hakkında ne düşündüğünü merak eder misiniz? Belki siz de bir genç kızsınızdır ama bu, düşüncelerinizin aynı olduğu anlamına gelmez. Bunu ancak sözleri okuyunca anlayabilirsiniz. Belki düşünceleriniz aynı, belki de farklı. Öğrenmeye ne dersiniz? Not: Tüm sözler bana ait değildir. Bazıları benim sözlerimdir. Bazıları internetten alıntıdır ve bazıları da çok sevdiğim yazarların sözleridir.