********** "O kim?Neden herkes ondan korkuyor?" Benim bu sözlerim üzerine herkes bana bakmaya başladı.Sanırım yine ve yine sesimin tonunu en olmadık zamanda yükselttim.Yeni tanıştığım arkadaşım bana üzüntü,korku ve endişe ile bakarken ben 'O' na bakıyordum. Üstündeki yiyiştiği kızı kenara itip bana doğru gelmeye başladı. O her bir adım attığında insanlar da benden bir adım uzaklaşıyordu.Sonunda karşımda durduğunda beim hikayemi başlatan sözleri söyledi. "Benim kim olduğumu mu merak ediyorsun?Merak etme küçük cadı,sana bunu uygulayarak göstereceğim." Bunları söyledikten sonra bana bir adım yaklaşıp sadece ikimizin duyabileceği sözleri söylemeyi de unutmadı. "Ve bunu istesen de istemesen de kabul edeceksin." Yada benim hikayemi bitiren sözleri söyledi.

Tek tek tüm sınıfları dolaştım. Bütün wc lere baktım. Tüm koridorları, bahçeyi dolaştım. Ama yoktu. Nereye gitti ki şimdi bu ? Neden böyle yapıyordu ? Koca bahçede tek başıma etrafıma bakınırken zihnimin içinde sanki beynimi delen o fısıltılar.. 'Ben hep seninleyim''Herzaman yanındaydım''Beni farketmen uzun zaman aldı''Artık birlikteyiz.. Fısıltılar gittikçe çoğalıyor ve katlanılmaz bir hal alıyordu. Gözlerimi ve kulaklarımı kapattım. Fakat daha da dayanılmaz oldular. Artık ne söylediklerini de anlayamıyordum. Git gide keskinleştiler. Acı acı acı.. Dayanamıyordum. Okulda yankılanan çığlığımdan sonra koskoca bir karartı..

Herkes cennetten düşenleri bilir. Fakat hepsini bilen azdIr. Bunlardan bazıları özellikle önemlidir. Çünkü onlar en güçlülerdir. İnsanoğlunun gerçek canavarlarıdırlar. Lucifer, cehennemin efendisi olan ilk düşmüş. O Yaratıcı'sını herkezden çok sevdiği için düşmüştür. Ardından Lilith, cadıların anası, Adem'in ilk karısı. Kocasına baş kaldıran bir kadın olduğu için düştü. Kim onu suçlayabilir ki? Sonraysa Cain, kardeş katili Cain. Tek istediği kabullenilmek olan Havva ve Adem'in oğlu. İlk katil, ilk vampir... Her biri cehenneme düştü. Hepsinin kaderi aynıydı. Yıllarca canavar olarak biliniyor olanlar ya aslında davası haklı olanlarsa?

Zor şeyler karşısında insanlar her zaman çekingen davrandı. Zor olanı rafa kaldırmak kolaydı. Ancak dünyanın başlangıcından beri var olanı bu kadar kolay atlatamayacaklar. Akıl oyunları ile size her bir sayfada "Şimdi ne olacak?" diye sordurtacak, ana karakterin seçimleri ile kendi seçimleriniz arasında karmaşa yaşatacak bir hikayeye hazır olun. Çaresizlik ile umudun ince bir çizgide yan yana ilerleyişine tanık olun. " Bu hikayenin finali farklılığı ile sizin de hoşunuza gidecek." NiceAuthor

Ölüleri gördüğünü iddia eden Yumi, arkadaşı Akira'ya bir gölgenin onun peşinde olduğunu söyler. Birkaç gün sonra Akira Yumi'nin bahsettiği gölgeyi görmeye başlar. O gölge midir? İnsan mı? Ya da başka bir şey?

...Bir anda elinde tabanca belirdi. Tabancayı kafasına dayadı 'Gerçek aşk sonsuzluğa açılan kapıdır.' dedi. Ve ardından silah sesi duyuldu.

Sonbahar yaklaştı yine yuvalarina cekildi yalanci dostlarim yine yuzumde soguk ruzgarlari gizleyen bi tebesum belkide acı kahkahalarim ... kim bilirki ne yasadigimiz aşağlık deyip gecer bazilari kalbim sökülüp atilmis olabilir yillar once ama ruh bedeni daha terk etmedi sadece ... duyabiliyorum arkamdan gelen cigliklari yaptigim kotulukleri yazdiginida biliyorum sol kolumun ustunden melegin ama şeyten kulaga uflemisse bi kere melek seyten olur yine yine sararmis yapraklar dokuluyor saclarima kayiyor yildizlar belli berirsiz bir iz birakarak kalbimdeki izler acaba kac yildizin izi eder diye dusunuyorum yine ... karsimdan o geliyor ceketinin fermuariyla oynayarak gulmedigimi bilir benim oda gulmez cunku ... yaklasiyor yanima bakiyor yuzume sessizce ama o sessizlik caresizlikleri anlatiyor en net bicimde Anlariz birbirimizi anlariz caresizliklerimizi ve yapariz malesef caresizliklerimiz ortmek icin kötülüklerimizi ... ruhsuz iki kisi gibiyiz belkide sewemeyiz kimseyi guvenemeyiz ama acı cekebikiriz belki yine... dayanabiliriz gogus gerebiliriz bu yorgun bedenle ne olacak sozde bi aci daha haa öldürmezki yine ? Bakariz caresizce birbirimize yine baslar oyunumuz kırıp dokeriz ikimiz ama kim bilirki asil kirilanin bizim kalbimiz oldugu