HR: #1 in Teen Fiction HR: #4 in Humor Troy Morris n. the boy who broke his heart for a girl. Jessica McKenzie n. the girl who broke the heart of a boy.

Εκείνη, δεν ήταν ένα απλό κορίτσι. Δεν νοιαζόταν για όλα αυτά που ένοιαζαν τα άλλα κορίτσια της ηλικία της. Είχε τους δικούς της δαίμονες να καταπολεμήσει. Εκείνος, ήταν ένα αγόρι με συναισθήματα. Πονεμένο και σωματικά και ψυχικά. Όμως εκείνος, είχε καταφέρει να ελέγξει τους δαίμονες του. Και τώρα ήταν η σειρά του να την βοηθήσει, να ελέγξει τους δικούς της. [ HE was the reason SHE changed ] A novel written by Maria Wattpad 2017-2018-2019

«Και τι θα κάνω όταν φύγεις ;» ρώτησα ενώ καυτά δάκρυα έτρεχαν στα παγωμένα μάγουλα μου . «Θα με θυμάσαι.» απάντησε «Μα δεν θέλω να φύγεις!» ούρλιαξα . Έπιασα το πρόσωπο του στα χέρια μου και άρχισα να τον φιλάω . Θεέ μου , δεν θέλω φύγει ! Τον έδιωξα μια φόρα και το μετάνιωσα , δεν θέλω να φύγει. «Θα είναι το καλύτερο για εμά-» «Όχι για εμάς ! Για εσένα θα είναι καλύτερο.» φώναξα. «Για εμάς» ψιθύρισε ενώ απομακρυνόταν όλο και πιο πολύ. Και αυτές ήταν οι τελευταίες λέξεις που μου είπε πριν με αφήσει μόνη μου.Χρειαζόταν χρόνο να συγχωρήσει τον εαυτό του για τον πόνο που είχε προκαλέσει και του είχε προκληθεί. «Θα γυρίσω σύντομα» άκουσα την φωνή του να αντηχεί στα αυτιά μου , ήταν όμως όντως η φωνή του ή αυτό που ήθελα να ακούσω ;

《1ο βιβλίο 《 << Είμαι ερωτευμένη μαζί σου! >> είπα τρέμοντας << Δικό σου πρόβλημα. >> ειπε με ψυχρότητα << Δεν νιώθεις τίποτα για εμένα;>> Με πλησίασε και έβαλε το χέρι του στο μάγουλο μου << Μόνο μπελάδες θα σου φέρω..>> είπε μετά από λίγο << Αξίζει.. >> είπα Για λίγα δευτερόλεπτα με κοιτάει στα μάτια <<Τελείωσε>>είπε και στο άκουσμα τις λέξεις ήθελα απλά να κλάψω και να εξαφανιστώ αλλά παρόλα αυτό έμεινα να τον κοιτάω σαν ηλίθια ... Η Μαρία είναι 16 και πάει Β 'λυκείου. Είναι καλή,ευγενική,ηαθώα,όμορφη, ταπεινή,προέρχεται απο πλούσια οικογένεια και είναι σχετικά ευαίσθητη. Έχει μια ήσυχη ζωή. Μέχρι που γνωριζει εκείνον...την γλυκια "καταστροφή" της.. Ο Άλεξ είναι 17 και πάει ξανά Β'Λυκειου,γιατί έμεινε από απουσίες. Είναι όμορφος,εγωιστής, σκληρός, αναίσθητος και μπλεγμένος σε πολλά. Έχει μια ζωή που δημιούργησε μόνος του.Ειναι ένας άνθρωπος χωρίς συναίσθημα και αδυναμίες. Μεχρι που γνωριζει εκείνη...το "αδύναμο" σημείο του... Τι γίνετε όταν ερωτευτουν; .. cover by @surnair

Sequel in "Moonlight". Επέστρεψα πίσω για εκείνον. Και μόνο για εκείνον. Πίσω στον καλύτερο μου φίλο που ερωτεύτηκα δίχως φόβο ή δισταγμό. Μηδένισα κάθε μίλι, κάθε απόσταση μεταξύ μας, μα τελικά η καρδιά του ήταν εκείνη που είχε φύγει πραγματικά μακριά. Ποτέ δε θα κρατούσα το φεγγαρόφωτο ξανά στην αγκαλιά μου με τον ίδιο τρόπο, ποτέ δε θα έλαμπε ξανά για εμένα. Είχε ξημερώσει μες τις ψυχές μας και το φως του ήλιου έλαμπε πλέον δυνατά. Ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη αγάπη προς τον ήλιο, γι'αυτό και πληγώθηκα. Είχε πλέον το φως του ήλιου στο πλάι του. Φεγγάρι και ήλιος έγιναν ένα, μα εγώ ήμουν το αστέρι που πάντα θα έλαμπε πλάι του αλλά αυτός και πάλι αναζητούσε τον ήλιο που δεν ήταν ενίοτε εκεί. All Rights Reserved © annalazou Μάρτιος 2017 - Ιούλιος 2017 [Βιβλίο 2 από 2]

Ακόμη τον αγαπώ. Ήταν από τους πρώτους φίλους που είχα ποτέ. Την πρώτη μέρα στο σχολείο, μου πρόσφερε τον κόκκινο μαρκαδόρο, το οποίο είναι το αγαπημένο μου χρώμα, έτσι γίναμε αχώριστοι . Ήμασταν σε μερικά μαθήματα μαζί, στις ομαδικές δραστηριότητες ήταν πάντα εκεί να με ενθαρρύνει και να με κάνει να χαμογελάω/γελάω και ενίοτε από τότε δεν υπήρχε τρόπος να είμαστε χώρια. Θυμάμαι τις ημέρες όταν φτιάξαμε το δενδρόσπιτο μου, να πηγαίνουμε για βόλτες στα πράσινα χωράφια του Holmes Chapel, ακόμη να μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για την φωτογραφία. Χαμογελάω καθώς τα θυμάμαι όλα αυτά, χαμογελάω καθώς τον θυμάμαι τότε. Δυστυχώς μεγαλώσαμε και τα πράγματα άλλαξαν, τα συναισθήματα έγιναν περίπλοκα... Γιατί ποτέ δεν ήξερα, ποτέ δεν ήξερα, ότι θα μπορούσε κανείς να κρατήσει το σεληνόφωτο στα χέρια του, μέχρι εκείνο το βράδυ που τον κράτησα. All Rights Reserved © annalazou Οκτώβριος 2016 - Μάρτιος 2017 [Βιβλίο 1 από 2] Βραβείο 𝘛𝘩𝘦 𝘍𝘢𝘯𝘧𝘪𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯 𝘈𝘸𝘢𝘳𝘥𝘴 2018 - 𝐌𝐨𝐨𝐧𝐥𝐢𝐠𝐡𝐭: 𝐁𝐞𝐬𝐭 𝐈𝐧𝐭𝐞𝐫𝐧𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧𝐚𝐥 𝐅𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜

Ο,τι Μεγαλώνει στη Μοναξιά,γίνεται άγριο! Η Allison είναι βασικά ήταν μια 18χρονη κοπέλα,άριστη μαθήτρια,χωρίς να προκαλεί ποτέ μπελάδες...η «τέλεια» κόρη. Όλα αυτά ίσχυαν ώσπου βρέθηκε σε ένα πανεπιστήμιο χιλιόμετρα μακριά από τους γονείς και όλα όσα την κρατούσαν συγκρατημένη τόσα χρόνια.Σε ένα πανεπιστήμιο για το οποίο είχε μεγάλες φιλοδοξίες,είχε δημιουργήσει ένα τέλειο μέλλον για εκείνη μέσα στο κεφάλι της,μαζί και οι γονείς της. Όμως όλα θα αλλάξουν,όταν βρεθεί στην ζωη της ο 22χρονος Sean Turner,ο γνωστός,μυστήριος σκοτεινός τύπος του σχολείου.Με υπέροχα μάτια,μια αγριάδα στο πρόσωπο του που μαγνητίζει και προσελκύει όλα τα βλέμματα καθώς και ένα σώμα με αμέτρητα περίπλοκα τατουάζ τα οποία άλλοι θα κατακρίνουν άλλοι θα θαυμάσουν. Η συνάντηση αυτών των δυο θα προκαλέσει μια έκρηξη στη ζωη και των δυο.Θα αλλάξουν πολλά,και μαζί με αυτά θα αλλάξει και εκείνη,θα αλλάξουν οι σκέψεις τις,θα αρχίσει να αναρωτιέται ποια είναι πραγματικά και όχι ποια επέβαλαν οι γονείς να είναι.

'Και από εδώ ο γιος μου ο Στέφανος! Εύχομαι να τα πάτε καλά αυτούς τους τρεις μήνες.' γυρίζω το κεφάλι μου με περιέργεια προς τις ξύλινες σκάλες για να δω το αγόρι που τις κατεβαίνει. 'Δεν είναι δυνατόν.."λέω τρομοκρατημένα σχεδόν από μέσα μου για να μην με καταλάβουν.Κάποιο κρύο αστείο πρέπει να είναι. Ναι ένα αστείο. Η Αριάδνη, μαθήτρια της β' λυκείου και κορίτσι με σχεδόν ανύπαρκτη κοινωνική ζωή αναγκάζεται να φιλοξενηθεί προσωρινά από οικογενειακούς γνωστούς εξαιτίας των επαγγελματικών υποχρεώσεων της μητέρας της. Η κατάσταση γίνεται γίνεται ακόμα χειρότερη όταν συνειδητοποιεί πως θα ζει κάτω από την ίδια στέγη μαζί με τον Στέφανο, το κακό αγόρι του σχολείου που αγνοεί την ύπαρξη της. Αυτή και το bad boy σε μια ιδιαίτερη συγκατοίκηση για τρεις ολόκληρους μήνες. Σε εμάς ακούγεται δελεαστικό, για αυτήν όμως είναι εφιάλτης. Λένε ότι τα ετερώνυμα έλκονται. Ισχύει στην περίπτωση τους; All rights reserved Ⓒ Trust me, you don't want to copy my story ;)

-Τον μισω,τον μισω,τον μισώ !!!φώναζα σε όλο το προαύλιο διότι νόμιζα ότι ήταν άδειο. Αλλά που τέτοια τύχη. -Ποιον μισείς,μου είπε ειρωνικά ο Χρήστος Έμεινα να τον κοιτάζω για λίγο και μετά επανήλθα στον κόσμο. -Ε-εσενα,του είπα τελικά -Εμένα γιατι; Αφού εμείς είμαστε φίλοι τώρα,είπε γελώντας -Ουυ κολλητοί,του είπα και εκείνος συνέχισε να γελάει μαζί μου .Τι κάνεις εσύ εδω; τον ρώτησα -Αποβολή μικρή δολοφονε,είπε και έσκασε πάλι στα γέλια -Μικρο είναι το.. ωχ!με κοιτάει με το δολοφονικό βλέμμα, πρέπει να το σώσω. Το μάτι σου ,είπα τελικά -Όχι μικρή είσαι εσυ!Εισαι μια μικρή με μεγάλη.. Τι σκατα θα πει τώρα; Θα τον βρίσω! -..γλώσσα ,είπε και πάλι γέλασε

"Μη μου αντιστεκεσαι εξυπνακια καταβαθος ξερω πως καιγεσαι για να σε φιλησω"απανταει "Στα ονειρα σου αγορακι"απανταω "Δηλαδη δε θες να με φιλησεις? Η εστω να περασεις ενα βραδυ με καυτο σεξ μαζι μου?"μου λεει αισθησιακα Ξεροκαταπινω "Ο...οχι"απανταω με δυσκολια καθως προσπαθω να αποφυγω το βλεμμα του "Γιατι τραυλιζεις? Μηπως σε αγχωνω? Η μηπως αρνεισαι να παραδεχτεις την αληθεια?"με ρωταει "Τιποτα απο ολα αυτα αλλοστε σου ειχα ξεκαθαρισει πως δεν προκειται να νιωσω τιποτα αν συμβει κατι"απανταω "Αυτο θα το δουμε"απανταει και σταματαει απεξω απο την καφετερια Θεση #1 in Romantic->1/7/18 Cover Made by @pizza_ismy_life