"Elijah," Sesim Elijah'a ulaştığında bakışları yoğunlaştı. "Questo non è affatto vero." (Bu kesinlikle doğru değil.) Elijah, zorluk çıkaran bir adam değildi, birazdan gideceğine de emindim ama benimle uğraşmak da bu adamı çok keyiflendiriyordu. "Non possiamo stare così vicini, potresti allontanarti un po'?" (Bu kadar yakın olamayız, biraz geri çekilebilir misin?) Elijah, gözlerini gözlerimden ayırmadan ve geri çekilmeden durmaya devam etti. "Solo un po'?" (Sadece biraz mı?) Alaylı sırıtışından sonra kollarını çekmeden bir küçük adım atarak geri çekildiğini göstermek istedi ama yüzü daha çok yakındı şimdi bana. Göz bebeklerinin büyüyüp küçüldüğünü loş ışıkta bile anlayabiliyorum çünkü yüzlerimiz neredeyse birbirine değecekti. Geri çekilmek istedim ama sırtım aynanın altındaki küçük aksesuara çarpınca durmak zorunda kaldım. O aksesuar normalde canımı acıtacak kadar sivriydi ama bu defa canım acımamıştı. Kendimde kalabilmek için elimden geleni yapıyordum ama şu an sırtımda hissettiğim Elijah'ın eli bana hiç yardımcı olmuyordu. "Elijah," Fısıltım ikimizin arasında gidip gelerek yankılandığında gözleri dudaklarıma kaymıştı. Hemen sonra yine gözlerime bakmıştı, biraz daha bu şekilde kalırsak hiç iyi şeyler olmayacağını söyler gibiydi bakışları. Wattpad'de Aşk-ı Reale isimli ilk kitaptır.

Akan kanı hissedebiliyordum. O akan kanın bütün bedenime bir hastalık gibi yayıldığını. O kadar zorla gülümsedim ki, dudaklarım kanadı ama o görmedi. Sessiz bir gülüş dudaklarından firar ettiğinde bu gülüşü canımı yakmıştı. ... Bu çoğrafya umutla harlanmış olsa da hayatları yarım bırakmaya and içmiş gibiydi.

Aşkın kaç kolu vardı yöresinde? Akif,şiir gibi bir adam ama satırlarında acıyı nakşettiren benim. Birleşmemiz için hükmü verenlerin kalemini kırdık,hükmünü kıramadık tam da bu yüzden severek ayrılmak müstehak bize. Yine de Rabbim, duamdır göklerden bir umut gönder. "Tek bir umut istiyorum,onu benden alıyorsun. Bunu anlıyorum Şifam,inan anlıyorum ve suçlamıyorum. Ama ahtım olsun ki bu umut da senden bana gelecek. Ben o ana kadar bekleyeceğim." Akif&Şifa "Bir biz vardık bizden öte." Bu isimle yayımlaman tek kitap ✨

" Meğer o geceki deprem,benim yenilgim değil en şanlı zaferimmiş,bilemedim." Düzenli bir yaşam neydi ki hayatın oyunları yanında. Boynu bükük,emrine amadeydi. Öyle de oldu. Bir deprem, tüm varlığını kaybetmesi için yetmişti. Özene bözene elleriyle kuleler kurduğu emeklerinin enkaza dönüşmesi sadece kırk yedi saniyeye bedeldi. Hiç bilmediği suların derinliklerinde parçalanmış bir yelkenli gibiydi. Oysa bilmiyordu ki Linda, kaybettiğini sandığı tüm değerleri ,eski yaşamının karmaşası arasında "hiç" etmişti. Kaderlerin düğümlendiği o çarkta, Seyit Ali ile eşlenmişti... 🌹"Zihnimde kurduğum tüm mahkemelerin sonucu sana çıkıyor. Müebbet yemişim kalbinden." 🎑 "Umutlar indi mi dibe, Kaderler girer role, Çark başlayınca dönmeye, Bağlanır kalpler birbirine." 🎑 Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kitaptır! Kitap kapağı için writerladyy'e teşekkür ederim. Her hafta bölüm gelir. Tüm haklar şahsıma aittir.

... "İnanıyor musun?" dedi. Yıldızları sayan gözlerimi gözlerine çevirdim. Maviliği korkuttu. Yıldızları saymaya geri döndüm. Kaçta kalmıştım? "Bilmiyorum." dedim. Cevabı düşünmek bile istemiyordum. Tahta iskemle ve nemli oda zihnimi sardı. Kaçıncı yıldızda kalmıştım? Yetmiş üç?.. Aynı soruyu ona sormamı bekliyordu. Sormadım, sormayacaktım. Onun yaşadığı manevi evrende bana yer yoktu. Yıldızlara bakarken aklıma onları saymaktan başka bir şey gelmiyordu. "Ben inanıyorum." dedi sormasam da. Yüzüme baktığını biliyordum ama yıldızlara bakmaya devam ettim. Seksen yedi... "Bu gök... Sırf bu gökyüzü bile içimi inançla dolduruyor. Kolumu kestiğim gece hastanenin penceresinden gökyüzüne bakarken fark ettim bunu. Sanırım o gün gerçekten inandım." Yüz on dört. Saymayı bıraktım. ...

-Yaş farkı içerir- Cebinden bir gerdanlık çıkardı Aldemir. Kızın gözünün önünde kaldırdı. "Al." dedi. "Yüz görümlüğü." Kız almadı. Aldemir, yatağın üstüne bıraktı. Geri çıktı, ceketini çıkarıp sandığın üstüne attı. O vakit fark etti. Yeni gelin tir tir titriyordu. "Korkma," dedi Aldemir. Perdeyi azıcık araladı, pencereden aşağı baktı. Evin önü iyiden iyiye boşalmıştı. Geri döndü, yatağa, kızın yanına oturdu. "Adın ne senin?" "Adımı bilmiyon mu?" dedi incecik, nahif bir ses. Su şırıltısı, kuş cıvıltısı, meltem sesi gibiydi. "Cık. Bilmiyom." "Attan indiren sen değil miydin? Yanımda oturan sen değil miydin? Demin alan kabul eden sen değil miydin?" "Bendim amma.." dedi Aldemir. "Adet yerini bulsun diye." Gelin derin bir nefes aldı. Aldemir, kızın işi anladığını fark etti. Amma da zeki çocuktu ha. İyi. Saf olanla uğraşamazdı Aldemir bu yaştan sonra. İşin en çok dert ettiği kısmı hallolmuş oluyordu böylece, hamdolsun. ~~~~ Aldemir'in kalbi Gülayşe'ye, Gülayşe'nin kalbi Aldemir'e düğümlüdür... Ve güzeller güzeli Gazâl, Aldemir'in eli kınalı yüreği umutlu tazecik karısıdır 🌱 Ve bir gün, bu topraklarda, bir sevda için bir destan yazılır...

Ahir Zamanda Masallar 2 . . . Üvey anne ve iki üvey kız kardeş ile yaşayan Ahşan için hayat oldukça acımasızdır ve günde bir kaç işte koşturarak evi geçindirme yükünü sırtlanmıştır. Omuzunda ki yükler onu büyük bir umutsuzluk döngüsüne çekmiştir ve beklentisiz bir hayat yaşamaktadır. Bir gün bu döngünün çarkları takılır ve Ahşan kendini ünlü bir markanın maskeli balosunda bulur ve orada bir genç ile tanışır. Mir, oldukça zeki ve yetenekli bir genç iş adamıdır. Tek hedefi markasını daha da büyütmektir ve bunun için bir fırsat kollamaktadır. O fırsat hiç beklenmedik bir anda karşısına çıkar ve Mir bilmeyerek bu fırsatı kendi hedefi ile güzel bir kızın hayalinin gerçekleşmesine düğümler. . . . 2022