Anonim: Selam kitap kurdu panda! Arden: Sen de kimsin? Ayrıca kitap kurdu olduğumu da nereden biliyorsun? Anonim: Yazar olmak istiyorsun ve bu yüzden hem okuyor, hem de yazıyorsun değil mi? Arden: Gerçekten tüm bunları nereden biliyorsun? Anonim: Kalbinden... Kocaman kırık kalbini görebiliyorum. Görüldü... ... Yazar olma isteğiyle dolmuş kocaman kırık kalpli bir panda... Belki de sevilmek istiyoruz sadece. Fakat sevdiğimiz kadar sevilmiyoruz. O zaman biz de yazıyoruz. Sanki yazdıklarımızı okuyacaklarmış gibi. Hayal ediyoruz. Belki de birgün gerçekleşecekmiş gibi. Sonra okuyoruz yazdıklarımızı ve bir tebessüm yerleşiyor yüzümüze. Bir de birkaç tane gözyaşı... İyileşiyoruz ya. İyileşemesek de örtüyoruz yaralarımızı görünmesinler diye. Ama elbet bir gören oluyor. Belki de senin yaralarını, kocaman kırık kalbini görenler de olacak. Bir erkek veya kız... Bekle... Bekle ve sev... ...