Tatlı uykumdan uyandım bir mesaj sesiyle. Elime aldım ve mesajı inceledim. Ne?Kimsin sen?Neyin nesisin?Uzaylı mısın yoksa? Neden sürekli yazıyor,kim olduğunu söylemiyor? Kim olduğunu öğrenmemin tek yolu var.Sen bu kitabı okuyacaksın.Bende sapığımın kim olduğunu öğreneceğim.Bana yardım eder misin?

Bil ki, senin gözlerine bakmadan yaşayamayacağımı. Bil ki, nefesin nefesime karışmadan uyuyamayacağımı. Bil ki, kalbinin atışını işitmeden kalbimin atmayacağını... Bil ki, asla korkma yalnızlıktan. Çünkü ben hayatının her saniyesinde yanında olup, ellerini tutacağım. Seni bırakmam demek, Güneş'in tekrar doğmayacağı, Dünya'nın yok olacağı kadar imkansız... Copyright © Tüm Hakları Saklıdır.

Evde tektim,annem ve babam iş için tatildeydi. Saat gece yarısını çoktan geçmişti... O Sırada izlediğim program acil bir haber ile bölündü. "Evet sayın seyirciler,az önce aldığımız bilgiye göre,seri cinayet zanlısı SARP KUTLAY saat 22.00 sularında hapishaneden kaçmıştır ve aldığımız duyumlara göre kendisi İstanbul yakınlarındadır...Polis ekiplerimiz canla başla bu caniyi aramak için harekete geçmiştir. Vatandaşlarımızın dikkatine bu gece önemlem olarak lütfen kapılarınızı, camlarınızı hatta odalarınızın kapısını bile kilitleyin. Çünkü uzun bir gece olacak" Korkmaya başlamıştım. Ben İstanbul'da oturuyordum ve ailem şuan yanımda yoktu. Tüm Kapıları ve camları kilitledim. Bir tek benim odamın camı kalmıştı. Odamdan içeri girdiğim anda biri kolumdan tuttu ve nefesini boynuma üfledi. "Haberlerde uzun bir gece olacağını söylemişlerdi"

"Bana ölmeyi öğret bu gece adam. İlmiği boynuma değilde ruhuma geçireyim, bitsin bu ızdırap dolu yalnızlık." İçimde ruhum çığlık çığlığa yalvarırken dudaklarımdan dökülen acı dolu bir fısıltı oldu. Namluyu anlımdan çekerek kendi şakağına dayadı bu sefer. Bakmaya kıyamadığım gece kadar siyah gözlerini sönük yeşil gözlerime sabitledi. "Unuttun mu, Kızıl?" dedi dudağı hüzünle yukarı kıvrılırken. Acıma şahit olan bütün çığlıklar susmuş duyulabilen tek fısıltı ilişti kulaklarıma. "Bizim yalnızlığımız iki kişilik." Dudaklarıma kefen olan dudaklarını kendi göz yaşlarımla yıkadım. Akıttığı her göz yaşında öldüm. Bana öldürmeyi öğreten adam bu gece ölmeyi öğretti. Herkesi barındıran bu şehir bir bizi kabullenemedi de iki beden bıraktı bir mezara. ~ "Aşk ölümden daha yüce olabilir mi?" ©Tüm hakları tarafımca saklıdır.©

Bir yanda şımarık bir kız diğer yanda bu kıza aşık olan psikopat bir oğlan bakalim neler olacak ?

Sapığım tarafından kaçırılınca neler olabilir ki?

bir meteormu çarptı bana :)

İnsan sınırlarını zorladığında neye dönüşüyorsa kendisinin özü odur.. İyi biri gibi hissedersin ama aslında hırçın birisindir. Belki katı hissedersin ama bir o kadar da duygusalsındır.. Sınırlarını zorladığında özüne varan bir insanın hikayesi...