İddia ediyorum, daha önce böylesini okumadın.

Bölümler düzenlenmiş hali ile yayınlanmıştır. Zümra ve Yusuf aynı mahalle de abi kardeş gibi büyümüşlerdir. Zümra'da Yusuf'da kendilerini bildi bileli bu hayat mahallesindeydi çocuklukları,üzüntüleri,sevinçleri,ergenlikleri bu mahalle de geçmişti. Zümra'nın abisi Cenk Yusuf ile çocukluktan beri çok yakın arkadaştır. Yusuf'un kardeşi Zehra'da Cenk ile abi kardeş gibi büyümüşlerdir. Cenk ve Yusuf birbirlerinin kardeşini sevmektedir ancak bunu ne kendilerine ne de birbirlerine itiraf edebilmişlerdir. Bu süreçte neler olacak dersiniz hadi hep birlikte görelim.

Siz hiç siyah ve beyazın birbiri ile olan zıtlığını düşündünüz mü ? Yada bu zıtlığa rağmen oluşturdukları o güzel uyumu ?. Ne kadar tuhaf degilmi , birbirlerine bu kadar zıt oldukları halde , göz alıcı bir biçimde uyum içerisinde olmaları . Bu hikayenin üzerine bastıysan artık çıkamayacaksın demektir . Biraz eğlence ... Biraz hüzün ... Biraz neşe ... Biraz asker ... Sende ailemizden olmaya ne dersin ....???

Labirent gibi sokaklarda gördüğüm her kapıyı ittirerek saklanabileceğim bir yer arıyordum. Açılmıyordu kapılar. Ardımdaki adamın bakırcıların çekiç seslerini anımsatan ayak sesleri her an daha da yaklaşıyordu. Dar sokaklardan birine daha girmiştim ki bir anda yol bitti. Bu bir çıkmaz sokaktı. Kapısız, penceresiz yüksekçe bir duvar önümü kesiyordu. "Seni öldüreceğim!"dedi korkunç ses. Çaresizce dönüp sesin sahibine baktım. Nevfel etrafımı çeviren üç duvardan daha geçilmez görünen cüssesiyle karşımdaydı. Yarım bir gülümsemeyle baştan aşağı süzdü beni. Ayaklarımın buz kestiğini hissettim. Beton zemine çıplak ayaklarla basıyordum. Ölülerin de önce ayaklarının soğuduğu geldi aklıma. "Leyla..." Nevfel korkunç suratında alaycı bir ifadeyle bana doğru geliyordu. Sanki onun her adımında ruhum biraz daha çekiliyordu. Korkudan sıklaşan soluğum boğazımda düğümlendi. O yaklaştıkça ölüm de yaklaşıyordu. "Gelme! Aradığın kişi ben değilim!"diye bağırdım geri giderek. Sırtım duvara dayanmış, ölüm burnumun ucuna kadar gelmişti. Kaçacak yerim yoktu artık. Nevfel şeytanı hatırlatan ateş gibi elleriyle kolumu yakaladı. "Sen Leyla'sın!" ... ✔️Bütün kurgularım, içindeki ufak hikayeler, sözler, varsa şiirler dahil bana aittir. Alıntı yaptığım durumlarda bunu belirtiyorum. Öncesi de sonrası da çalıntı ihtimaline karşın (her bir değişikliği dahil) çeşitli yollardan korunmaya alınmıştır. Benzer kurgularla karşılaşırsanız lütfen bana bildirin. Bütün kurgularım özgündür. ✔️ Başlama: 27.11.2016 Final: 18.02.2018 Kelime sayısı: 78.095

Uçak Kahire havaalanına indiğinde saat 19.30'u geçiyordu. Üzerimde kan olmuş saks mavisi bir elbise, elimde, içinde telefon bile olmayan bir çantayla, numarasını bile ezbere bilmediğim O adamı görmeye gelmiştim. O'nu nasıl mı bulacaktım? Ben O'nu bulmayacaktım. O'nun beni bulacağını biliyordum. Havaalanının gelen yolcu kapısından işlemlerimi yaptırıp içeri girdim. Etrafa bakındım. Acele edenler, beklemekten yorulmuş sıkıntılı suratlar, anneler, çocuklar, sevgililer... O neredeydi peki? Oradaydı işte! Bana doğru geliyordu. Neden, neden... Bir saat önce ağlamaktan tükendi diye düşündüğüm yaşlar gene dökülüyordu gözümden. Bana doğru attığı her adımda biraz daha nefret ediyordum O'ndan. Artık ayakta duracak takatim kalmamıştı. Başım dönüyordu. Dizlerimin üzerine düştüm. O korkunç siluet koşarak geliyordu. ... Bir yalan ancak bu kadar sürükleyici olabilirdi... 👑 DUALARIMIN PRENSİ 👑 (Pinokyo Prens) ✔️Bütün kurgularım, içindeki ufak hikayeler, sözler, varsa şiirler dahil bana aittir. Alıntı yaptığım durumlarda bunu belirtiyorum. Öncesi de sonrası da çalıntı ihtimaline karşın (her bir değişikliği dahil) çeşitli yollardan korunmaya alınmıştır. Benzer kurgularla karşılaşırsanız lütfen bana bildirin. Tekrar belirtiyorum 2016'dan beri buradayım ve bütün kurgularım özgündür. ✔️ Başlama: 16.03.2016 Final: 04.04. 2017 Kelime sayısı: 143.963

Bismillah.. 6 yıllık tıp öğrenimimde edindiğim tecrübelerden , düşülen hatalardan ve bunlara önerdiğim çözümlerden , Ümmetimin diğer üniversiteli müslüman gençlerine yol gösterebilmek , bi nebze olsun onları çağın üniversitedeki fitnelerine karşı aşılayabilmek niyetiyle , yazıyorum. Yanlışım varsa benimdir,doğru söylemişsem Allah'tandır.. Vesselam. Not: Bölümler tamamlandıkça eklenecektir. Not: Bahsedilmesini istediğiniz kısımlar olursa mesaj yollayabilirsiniz.

Burası kanın kızıllığının her karışına bulaştığı, gökyüzünün kana bulandığı yerdi . Burası ölümün insana nefesinden daha yakın olduğu yerdi . Gazze'de doğmak; doğuştan direnişçi olmaktı . Küfre, açlığa, susuzluğa, ölüme ve en çok da suskunluğa direnmek bir tür alın yazısıydı.. Burası Gazze; toprağın kanla buluştuğu yer. Burası Gazze; uçurtmaya hasret çocukluğun, gökyüzünün kızıllığında kaybolduğu yer.

Hayat hiç ummadığı bir anda tepetaklak olabiliyor. Ama bu tersine dönen dünya belkide tam olması gereken şeydi.... 21 NİSAN 2019

Sevme kızım beni. 'Ben askerim' toz toprak kokarım. Elini uzatsan silah gibi tutarım. Benim gözlerime bakma sana düşman gibi bakarım. Ben uyku nedir bilmem geceleri nöbet tutarım,gece gelme bana parola ister sorarım.Ben disko,dans bilmem yürüyüş kararı sayarım. Askerim ben asker! dağlarda yaşarım... Şimdi bıçak gibi kesiyordu genç adamın nefesi içini. Adımları emin,düşünceleri her ne kadar net olsada...

Paçasını kurtarmak için ortaya attığı yalanın onu bu kadar farklı noktalara sürükleyebileceğini hiç düşünmemişti öğretmen hanım. Çünkü atladığı ufak bir nokta vardı; kader. Doğu'da görev yapmak için yanıp tutuşan ve gönüllü olarak bunu yapmayı başarıp yaptığından büyük gurur duyan bir öğretmen. Peki öğretmenler yalan söyler miydi hiç? Vatan sevgisi her şeyden üstün gelen, vatan için öldüren ve uğruna ölmeyi bekleyen bir Türk askeri. Ya kendini bir anda bir yalanın baş rolü olarak bulursa? Peki ya yalanlar gerçek olur muydu? Eski adı "Gönüllü Aşık"