Yara açmayı bilen onu sarmayı da bilmeli. Herşeyi dört yıl önce bitirmişlerdi. Ceren vazgeçmişti. Ama şimdi karşısıma geçmiş eski sayfaları yeniden açıyor. Kalbine gömmüştü onu. Gömüldüğü yerden firar için çabalıyor. Tabi bunu yaparken kalbini kanatmayı ihmal de etmiyor. Sevgisini kalbine gömenlerin hikayesi. Öncesindeki sessizlik ne kadar uzun olursa fırtına o kadar şiddetli olur.

​"Güneş yerinde, her şey yolunda mı gerçekten?" ​Sıla, hayatını milimetrik hesaplar ve aşılmaz duvarlar üzerine kurmuş bir mimardı. Dokuz yıldır kalbinin kapılarını kimseye açmamış, yasını bir saç örgüsünde saklamıştı. Ta ki o "Allı Turnam" dediği kırmızı arabası ve topraksı portakal kokusuyla Can, Sıla'nın sessiz şantiyesine dalana kadar. ​Biri yıkmak için gelmişti, diğeri korumak için. ​"Sen aslında istediğinde nazik de olabiliyorsun," dedi Can kaşlarını kaldırarak. "Sen de istediğinde ciddi olabiliyorsun, bence o daha zor," diyerek karşılık verdi Sıla. ​Peki, bir aşkın inşaatı, geçmişin enkazı üzerinde yükselebilir miydi?