Aşık olduğumuzda her şeyi unuturuz. Sevdiğimiz dışında her şeyi... Aynı ölüm gibi büyük bir unutuş...

[yoonmin] "Yapmanı istediğim şey," dedi Taehyung çaprazında ki kapıyı parmağıyla gösterirken, "O kapıdan geçen ilk kişi ile tanışman." Yemekhanenin kapısı açıldığında Jimin ve arkadaşlarının bakışı içeri giren bedene döndü. Min Yoongi gergin bir şekilde kendine boş yer ararken Park Jimin hayal kırıklığıyla önüne dönmüştü. ·fluff· 「17.11.18」

Taehyung bir karar verdiğinde buna sonuna dek sadık kalan ve pes etmeyen biriyken Jungkook göbek adı kararsızlık olmuş, yaptığı hataları ört bas etmeye çalışırken daha da yüzüne gözüne bulaştıran biriydi. Sadece günü yaşamayı düşünen Jungkook ve duygularını ön planda tutan Taehyung'un tek ortak noktaları, onları bir an önce evlendirmek isteyen anneleriydi. Aralarında çakmaya başlayan kıvılcımları fark ettiğinde Jungkook kendini bir kez daha yol ayrımında buldu. Hayatı boyunca gideceği yolları seçmekten kaçınan Jungkook, bu kez bir seçim yapabilecek miydi?

İkisi de keşke yerine iyi ki demeyi, mutluluğu, çok uzun bir mutluluğu seçmişlerdi. Bu yüzden iyikilerin sonsuz diyarına adım atmışlardı el ele... |Taekook One Shot|

Gözlerim kapalı, kalbim ve zihnimin arasındaki savaşın ortasında kaybolmuş yürüyorum. Yürüyorum, nefret ve sevgi arasındaki çizgide... " Senden nefret ediyorum." " Seni seviyorum."