Türkülerin yaşanmış kısa hikayeleri

"Yakında benim olacaksın desem çok mu klasik olur? " deyip güldüğünde hoca gülüşünün güzelliğine takılmayı çok isterdim ama beynim çoktan sinyal vermeye başlamıştı. Bu adam ne diyordu ya. Bileğimi hocanın ellerinden kurtarırken bir adım geriledim. Aklımdan onca düşünce geçiyordu ki hepsi de saçma sapan şeylere doğru yol alıyordu. Ama kim olsa saçma sapan düşüncelere kapılırdı. Korkmalı mıydım? Yok canım ya sapık veya kötü birine benzemiyor. Ama ya dıştan gözüktüğü gibi değilse. Kaçmaya kendimi hazırlayarak hocaya ters ters bakmaya başladım. "Siz ne diyorsunuz ya? Neyden bahsediyorsunuz? Ayrıca ne bu böyle bileğimi tutmak, hocam kusura bakmayın ama siz kendinizi ne zannediyorsunuz?" dediğimde söylediğim cümlenin saçmalığına güldüm. Kusura bakmayın niye diyorum ki ben? Allah'ım ne olur bana akıl fikir ver. "Şimdi anlayamamış olman gayet normal. Anladığında yani neler olduğunu anladığında yanıma geleceksin zaten o zaman konuşuruz." dedi ve ceketini sırtından sallandırarak sınıftan çıktı. Arkasında bir adet benim gibi mal mal duran Ceylin'i bırakarak tabii ki. - Kerem ve Ceylin'in evlenme hikayelerini okumaya ne dersiniz? Not: Öğretmen ve Öğrenci ilişkisinden çok daha farklı bir hikayedir. Hiçbir zaman öğretmen öğrenci ilişkisini desteklemem. Kitabın sonlarında ne demek istediğimi anlarsınız. Öğretmen öğrenci ilişkisi değilde geçmişini kaybetmiş bir kızın ellerini sımsıkı tutan bir adamın hikayesidir. İyi okumalar! - Kapak için @prosmersedst 'e teşekkür ederim. Harika!

Geçmişte yapılan hataları çözmeyi başarabilecekler miydi? Peki ya mutlu olabilecekler miydi? ****** Başlangıç Tarihi: 12.11.2017

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.