Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Çok küçük yaşta ailesini trafik kazasında kaybeden ve yetimhaneye bırakılan bir kız. Ailesini kaybettikten sonra hiç yüzü gülmeyen Almila, arkadaşları tarafındanda dışlanıp ezilmesi onu içine kapanık bir kız yapar. Peki ya Almila'nın yüzüne şans gülerse?

İlginç gerçekler bilgiler ve daha fazlasi şaşıracanız yazilar ve herşey..

Hayat zor ve acımasızdı. Tutunacak hiç bir dalı yokken aniden bir mafya veliahtının ufaklığı oldu. Hatunu, her şeyi oldu. Bela ya meraktan... Uraz Yaman'ın ki de öyleydi. Meraktan. Ama bu tatlı bir belaydı. Siz de merak ediyorsanız ;) okuyun... Kapak tasarımı için @AsMer5 teşekkür ederim :)

Bana ne iyi geliyor biliyor musun? Sen iyi geliyorsun. Ağrılarımı dindiriyor, yaralarıma merhem oluyorsun. Sen başka bir yerde bulunmayan ilacımsın. Senin kokun, sesin, dokunuşun beni iyileştiriyor. Senin olmadığın an zaman geçmiyor. Gözlerim her yerde seni arıyor, kulaklarım senin sesini duymak için sabırsızlanıyor, burnum kokunu içine çekmek istiyor. Ya ben; beni sorma, ben sensiz olamıyorum ki, sensiz yaşayamıyorum. Sensiz ben gülemiyorum, aklımdaki seni yok sayamıyorum. Sanki kalbim sadece sen varken atıyor. Sanki sadece sen varken nefes alabiliyorum. Ben sensiz yok oluyorum. Ben sensiz kayboluyorum. Aşkın dünyasına yolculuk yapmaya ne dersiniz?

Sadece yanliz kalmisti bu hayatta kanindan kimsesi yoktu onun ailem diyebilicegi hiç kimse, ama takim arkadaslari vardi... ilk hikayem umarim begenirsiniz yazim hatalarindan dolayi simdiden kusura bakmayin ;)

Çok değişik ve yepyeni bir hikaye ile karşınızdayız. "yız" diyorum çünkü bu kez bu eseri yazmada yalnız değilim. arkadaşım Hilal Sönmez de değerli fikirleri ile bana yardımcı olacak. Umarım beğenirsiniz. iyi okumalar..