Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

Raflarda

"İnsan bazen attığı adımlarla kaderine koşuyormuş tazem... Ben onunla evlenirken sana koştuğumu bilemezdim... Onunla karşılıklı susuşurken, farklı bir kimliğe bürünürken, koca olurken, baba olurken sana yatırım yaptığımı bilemezdim... Kader ağlarını ilmek ilmek örerken yollarımın sana çıkacağını bilmezdim... Haticem... Sen benim suskunluk orucumu bozuş nedenimsin... Sen üzerimdeki ölü toprağımı silkeleyiş, kuruyan yüreğimin tazecik filizlerisin..." (Ara Kapak Yazısı) (Tüm bölümleriyle kısa süreliğine yayında!) Tüm Hakkı Saklıdır ©

İmkansızlıkların içinde boğulmuş bir aşk hikayesi... Bu bir vicdan özrü... Kendini affettirebilmek için verilen bir savaş! *Bazen gördüklerimiz bizi yanıltır.* Özür Dilerim!

Günler ayların, aylar yılların peşini bırakmadan ardı sıra mevsimleri birbirine bağlamıştı. Yaz geçmiş güz geçmiş köyden kente göç eden Gül Cemal'in ailesi genişlemiş yaş almış mevsim tekrar güze yıl seksenlere dayanmıştı. Biraz sosyolojik biraz ekonomik biraz da siyasi ama tamamen folklorik bir hikaye...Gül Cemal'in hikayesi... Hoş geldiniz... Bu kurgu @sevgikayaahmed e ithafen kaleme alınmıştır. Kapak @Smcelep sonsuz teşekkürler 13 Temmuz 2019-02 Nisan 2020

Ellili yıllarda; Suriye' den Türkiye' ye uzanan, sınır tanımayan bir aşkın hikayesi... Mahah ve Cemal'in hikayesi. işe yaramayan, her pis işte parmağı olan fakat köyün gözde bekarı, bıçkın delikanlısı Cemal... delikanlı dediğime bakmayın otuzuna dayanan merdiven basamaklarını dur durak bilmeden tırmanıyor. Uslanmak bilmeyen bir hırsız, çapkın, aylak aylak gezen Cemal... içki onda, kumar onda, kaçakçılık onda... hırsız dediysem aldanmayın hemen sadece o yoklukta para kullanmak falan aklına gelmiyor. Çapkınsa eğer eve almak için can atan kızların hiç mi suçu yok? Ya işsizliğine ne kılıf uyduracaksın diyenler , babası işime burnunu sokma dediyse ne yapsındı Cemal? Zorla çalışacak değil ya! Peki ya içki? Gençti iki tek atmasın mıydı? Kumar? ........ savunulacak bir tarafı olmayan Cemal! Hayatını değiştiren, hayatını değiştirdiği on yedilik masuma kol kanat geren Cemal... Gözümün nuru diyeceği Mahah' ın umulmadık bir anda hayatına dahil olması ile hayatındaki olmazları olduran Cemal' in, Gül Cemal'in hikayesi. Mahah... kimsesiz, saf, temiz Mahah... Kalmak zorunda olduğu amca evinden atılmamak için her işe koşan Mahah... Türkiye sınırlarına kadar girip göçebelerle aynı otlaklarda çobanlık yapan Mahah... Yaşadığı yerden zorla koparılan ''geri dön'' denildiğinde evine dönemeyen, kendisini kaçıran adama güvenecek kadar çaresiz olan Mahah... ''Yağmurdan kaçarken doluya tutuldu'' dedirten Mahah!... Tek şansı Cemal' le tanışmak olan Mahah... şans mı değil mi? ona da siz karar verin... Mahah ve Gül Cemal'in hikayesine hoş geldiniz. Argo, küfür ve +18 içerir. Kapak @Smcelep sonsuz teşekkürler Temmuz 2018- Nisan 2019

Karacadağ 'ın eteklerinde yaşayan bir avuç insanın öyküsü... Doğulu'nun kaleminden alışılmışın dışında bir töre kurgusu. Çakmak çakmak gözlerle bakan genç adam, karşısında ki genç kızın korktuğunu hesaba katmadan eline aldığı küçük beyaz güvercinin boynunu gözünü kırpmadan gövdesinden ayırdı! Korkuyla geriye doğru bir adım atan Ariya' yı tutan yine Arjen oldu, korkusu artan genç kız, işaret parmağını kocasının göğsüne doğru savururken ''sen bana zorla... sahip mi olacaksın?'' Alaylı gözlerle karısını inceleyen adam, '' çokta kitap okudum diyorsun! Ne olacak sonra sana aşık falan olacağımı mı sanıyorsun?'' deyip arkasını döndüğü kadının kendisine alışmasını beklemeye karar verdi. Bu gece için kendini her şeye hazırlamış olan Ariya, kendisiyle dalga geçilmesini beklemiyordu. O an ki öfkeyle kolundan tuttuğu kocasını kendisine döndürerek gözlerine baktı ve 'ilk işim seni kendime kul köle etmek, şalvarlı entel! ' diye içinden geçirdi, kendisine bakan adama en içten gülüşünü bahşederken zaten onun gönül telini sızlattığından bihaberdi... Küfür ve hafif +18 içerir. kapak tasarımı için @buraktommy teşekkürler Kasım 2017-Eylül 2018

Biraz zor... Biraz eğlenceli...Kendinden emin ne istediğini bilen dört ayrı kalbin hikayesi... Hevi (Umut)- Hevin(Sevda).... idealist ikiz kız kardeşlerin köyde bir yaz geçirmekle cezalandırılmaları ve o süre de hayatlarının aşklarını bulup hayatlarını etkileyecek kati kararlarını vermeleri... yayım tarihi 16/11/18- 02/08/19 kapak @smcelep' e aittir. sonsuz teşekkürler...

"Bak oğul, benim hiç karım olmadı, sevdim kavuşamadım, başkasını da istemedim. Karına kızmadan önce anlamaya çalış, onun yerine koy kendini. Sen ne kadarına razıysan o kadarını iste ondan. Ha ben erkeğim o kadın diyeceksen, onca memleketi boşa gezmişsin, o okulları boşa okumuşsun derim sana. Yüreğin kadını erkeği yok, sen düzene teslim olarak karına ihanet ettin. İmam nikahını karının yüreğine anlatamazsın, zaman ver, kendi içinde sindirebilirse şanslı bir adamsın. Aslında hiç kimse, hiç bir kadın kumayı kabul etmez, bunu unutma! Her türlü acı çekecek, sen de öyle, bir karın daha var artık. Onu da düşüneceksin." Yaşlı adam, diyeceğini demiş, başını önüne eğmişti. Demir'i düştüğü çukurdan kurtaracak bir nasihat yoktu. Kim, ne dese boştu bundan sonra. Demir'in yüreği kor olmuş yanıyordu. Leyla'yı bir başkasıyla hayal dahi edemezdi, böyle bir şeyi düşünemezdi. Bunun düşüncesine tahammülü yokken; o elleriyle, Esma'ya dokunduğu ellerle, sarıldığı kollarla karısına dokunmak istemişti. Kızamazdı, sadece kaybettiği karısına ağlayabilirdi.