Aklımın dehlizlerindeki aç kurtlar boşandı zincirlerinden bu gece ve içimdeki cin "gir tabuta diyor". Gir içine ve geri sayımı başlat, Geri kalan süreyi yararlı bir iş yapmadan geçireceğine göre daha iyi bir şans yakalayamazsın "gir şu lanet tabuta''. Cilalı maun ve yeni işlendiğini tahmin ettiğim derinin kokusu sayesinde sağlıklı düşünemiyorum. En son ne zaman sağlıklı düşündüğüme dair bir emare de bulamadım. Neden ve kimin için fayda gözetmeli kararlarım. Bu gece normalde sorduğumdan fazla soru sorduğuma göre yolunda olmayan bir şeyler var. Tüm bu soruların cevabi içeride, tabutta. Kendinizi bir saniyeliğine benim yerime koyun sayın okurlar. Suan bulunduğunuz odanın ortasında sahipsiz bir tabut olsa içine girmemek için iradenize ne kadar sahip olabilirdiniz?

Peki ya herkes yetenekli olursa? O zaman nasıl bir dünya olurdu? Peki ya evin sandığın bu dünyanın tamamen başkaları tarafından yapıldığını öğrenseydin? O zaman ne olurdu? Peki ya sürekli Ötekiler'le savaşmak zorunda olsaydın? O zaman nasıl hayatta kalırdın? Peki ya bilinmemesi gereken şeyleri bilseydin? O zaman nasıl ölümden kaçardın?

"Hayatta iki tür insan vardır bana göre: Doğuştan şanslılar ve benim gibi doğuştan şanssızlar." Efsun, doğduğu şehre taşınana dek şanssız olduğunu düşünüyordu. Oysa şu an tam anlamıyla dünyanın en şanssız insanı olduğunu düşünüyor. Mert, ikizi Efsun'un başına gelenlerden kendi kumar sorununu tutuyor. Selin, ünlü bir iş adamı olan babasının gayrımeşru oğlu Teoman'ın onlardan intikam almak için geleceğini biliyor. Ve korkuyor. Serra, babası Erdal Mavi'nin ona ve annesine yaptıklarına rağmen içinde bir şey babasını affettiğini söylüyor. Teoman, içindeki öfkeyi yenmeyi her şeyden çok istiyor. Ve Doğu Rüzgarı gibi dünyayı yıkmaya geliyor. Raphael, her şeyin bir oyun olduğunu düşünüyor ve zevk almaya bakıyor. Sonunda ölüm olduğunu bilmeden. Hey sen, evet sen sevgili okur, bu kitabın okunmaya değer olup olmadığını merak ediyorsun. Diğerlerinin aksine şanslısın, bu hikaye bizim hikayemiz. Burada mutlu sonlar yok.

!WATTPAD'DE BİR İLK! Yabancı Wattpad kullanıcılarıyla iletişim kurmaya çalışıp hunharca saçmaladığımız tuhaf kitap. Yabancı bir profildeki konuşmadan kesit: EyLOL: Do you like Şiş kebap? YasEmin: Olum şiş kebap deme lan acıkıyom. Kızın adı da ''Bizza'' lan Pizza gibi *-* AÇIĞMM HÜLOĞĞ! 2ba: Biri pizza mı didi? Damloğ: Biri 'didi' mi dedi? Olsa da içsek *-* eyLOL: Biri içSEK mi didi? SEK süt olsa da içsek! YasEmin: De geden loo!! **Bizza:Yeah I've had sis kebab at a restaurant and it was sooo delicious :) Damloğ: Kebab restaurant wowowow beautıful eat ( İngilizce koşarak uzaklaşır.) eyLOL: Damla koşarak uzaklaşacak İngilizce kalmadı lan hepsini katlettin amk YasEmin: Lan o değil de ben hala SİS KEBAB kısmında kaldım. SİS yazmış la lşskşakf bu da YAĞMUR KEBAB mlkdfslşf 2Ba: -_- Allah'ım neden ben :'( Damloğ: Bu grupta normal insan yok aq. ♣Fazla İngilizcesi olan var mı?!♣

2014 yılında yazmaya başladığım ve içerisinde gereksiz fikirlerimi barındırdığım bir karalama defteri. P.E.K ailesine hoş geldiniz.

|Gizli Numara, şimdi Epsilon yayınları ile raflarda!| |Gizli Numara 2, şimdi Epsilon yayınları ile raflarda!| Arıyor... GİZLİ NUMARA "Efendim?" "OHA!" "Ne oluyor be?" diye cırladım ve telefonda ki bu seksi sesi tanımaya çalıştım. "Şey... Pardon, senden önce beş altı kişiyi aradım ve sen düzgün konuşan daha doğrusu, aradıklarım arasında ki ilk kızsın!" dediğinde ağzım açık kalmıştı. Tanıdığım birisi değildi, numaramı salladığı ve tutturduğu belli oluyordu çünkü böylesine hoş bir sesi daha önce duysaydım unutmam imkânsızdı. Sırıtarak çalışma koltuğuma yaslandım ve "Sen kimsin?" diye sordum. Bir insanı, tanımadığım sesi güzel olan bir insanı kendimden bezdirmek eğlenceli olabilirdi. Ta ki, durumlar çizdiğim yoldan çıkana kadar. 16.01.2015-07.01.2018

" Mum olmak kolay değil, ışık saçmak için önce yanmak gerek."

.

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

© Tüm Hakları Saklıdır. Karanlık Aşk ile başlayan macera Veliahtlar ile devam ediyor! Asal, Masal, Hale ve yoncanın dördüncü yaprağı Bahar... Üç yapraklı olduğunu sanan yonca dördüncü yaprağını keşfettiğinde hayatın kanayan dizlerinden çok daha fazlası olduğunu öğrenecekti. Yaprakların her biri, kendi hikayelerini yazmak isteyince dostlukları ve aşkları ile sınanacaklardı. * * * Dirseğimin üzerinde doğrulunca baktığım yerin çim değil de yoncalardan oluşan bir alan olduğunu fark ettim. "Batıl inançlarım yoktur ama hiç kimseyi de basit bir karahindibadan şans isterken görmedim. Şansa ihtiyacın varsa dört yapraklı yoncaya sahip olmalısın." Beni duymuş muydu? Ne yaptığımı görmüş müydü? Onu bunu bırak, inanmamasına rağmen benim için dört yapraklı yonca mı arıyordu? "Dört yapraklı yoncaya inanmam," dedim. "Çünkü daha önce hiç görmedim." "Bence şansı getiren, dördüncü yaprak."