2. KİTABIN YAZIMINA ŞİMDİLİK ARA VERDİM. TEKRAR BAŞLADIĞIMDA DUYURU YAPARIM. Bir gece vakti küçük bir bebek ormana bırakıldı. Ölsün diye götürüldüğü orman ona kıyamadı. Mavi gözleri safirler kadar parlak, Kızıl saçları alev alev yanacaktı. Eşsiz bir güzellikti onun ki, Kem gözlerden uzakta. Bir gece vakti kaybedildi varlığı, Ta ki aşk bulana dek kalbini... Astasya kızıl bir düştü, büyülü ormanda saklı...

Hayat küçük mucizelerle doluydu; bazen küçük bir kalpte, bazen bir kar tanesinde, bazen yıldızların arasında... Bazen de tam yanı başımızda! Sahip olduğum küçük mucizenin adıydı Pamir Ege. Bana bir kez gülümsediğinde tüm dertlerim yok olur, geriye sadece onun sıcacık sevgisi kalırdı. İki deli arkadaşım vardı; hep yanımda olan iki tatlı baş belası... Mucizemizin büyümesine birlikte tanık olurken onun içinde büyüyen özlemi engelleyememek en büyük korkumuzdu. Babası tarafından terk edilen bir çocuğun kırılan minik kalbi nasıl iyileşirdi? Bir mucize daha bekliyordum. Geçmişte sustuklarımı duyacak, oğlumun minik kalbini ısıtacak, tüm yaralarımızı iyileştirecek bir mucize... O mucize bir kar tanesinin avucuma düşmesiyle gerçekleşti. Avucuma düşen kar tanesiyle içim bahara yüz tuttu. Üzerine kar yağarken de ısınabilirmiş insan; Doruk Ataoğlu, usul usul yüreğime konduğunda anladım. O tüm merhametiyle hayatımızdaki bütün boşlukları doldurabilecek kadar güçlü bir adamdı. O, bizim geç gelen mucizemizdi!

Vampirler, cadılar ve kurt adamların olduğu bir dünyayı görmeye hazır mısın? Annesiz ve babasız büyümüş olan Hande Şahingöz henüz 18 yaşındadır, bir süre boyunca halasında kaldıktan sonra yatılı bir okulda devam etmiştir. *** Bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyordu ve benim üstümde incecik giysiler vardı. Donuyordum fakat buradan kalkmak istemiyordum. Gözyaşlarım yağmura eşlik edercesine akmaya başlamıştı. Şimşek göğü delecek kadar gürlediğinde yerimden sıçradım sanki bağırmam için beni ikna etmeye çalışıyordu. Atamadığım çığlıkları benim yerime atıyordu... "Ailen sana akşam saatlerinde dışarı çıkmaman gerektiğini öğretmedi mi kız çocuğu?" Ürkerek sesin geldiği tarafa döndüm. Zifiri karanlığa uyum sağlarcasına simsiyah giyinmiş bir adam vardı karşımda. Gözleri ise seçebildiğim kadarıyla kehribar rengiydi. Yutkunduktan sonra "Hı?" Gibi bir ses çıkardım. "Çok tehlikeli bir bölgedesin." Dedi ağır adımlarla yanıma yaklaşırken. "Tehlikeli bölge mi?" "Evet... Benim bölgem." *** 2. KİTABI ÇIKTI PROFİLİMDEN ULAŞABİLİRSİNİZ❤️ (Romantik ve Fantastik bir kitaptır. Bölümler İlerledikçe Fantastik kategorisine daha çok uyuyor.)

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Aslında 3 kızın hayatını anlatan Bu kitap baş karakter Sena'nın ailesinin ölümü ile başlar. Ailesinden geriye sadece küçük kardeşi kalan sena 2 arkadaşı ile birlikte İstanbul'dan İzmir'e taşınırlar . Ölmüş annesinin arkadaşı nam-ı değer saboş Sultan ve senanın deyimi ile saboş sultanım nedimeleri Aslan, Gökhan ve Özgür bu üç kızın hayatına dahil olurlar. Ne kadar çocukça hareketleri olsa da ciddiyetçi Sena yani, BAYAN AKSİ .... Kendisinin her konuda mükemmel olduğuna inanan garip laflarını asla esirgemeyen çapkın Selda yani,BAYAN MEGOLAMAN... Erkeklerden nefret eden kızarmakta her yol mübahtır lafının sözlük anlamı olan kitap kurdu yaren yani, BAYAN BUKALEMUN... Ciddiyet lafını duyunca topuklayan hayattaki en büyük hobisi yarenle uğraşmak olan SAYKO ASLAN... Aslanı dövmeye bayılan kıskançlığı hobi edinmiş olan MAHALLE ABİMİZ GÖKHAN... Gökhan'a döv şu Aslan'ı bakışları atmakta ustalaşmış olan kıskançlıklta gökhandan az kalır yanı olmayan CİDDİYET ADAMI ÖZGÜR... Bir de seldanın 3 yaşındaki küçük sevgilisi senanın biricik kardeşi yarenin suç ortağı PONÇİK BARIŞ... Bilinmeyen gerçekler çözülene kadar Umutsuzluğa umut bulunana kadar Tüm foyalar ortaya çıkana kadar Bu üçlü evli mutlu çocuklu olana kadar SİZDE ONLARA ORTAK OLUN. Not: Medyadaki bazı kapaklar ve kitabın kendi kapağı arkadaşım SELDA DEMİR'İN tasarımıdır.

Umutsuzluklardan sonra nice umutlar, karanlıklardan sonra nice güneşler doğar. ▪ Bir Düşman Sınıf hikayesi. ▪ Bir Karantina süresi. ▪ Hazırsanız başlayalım... ■■■■■■ (Kitabım alıntı değildir! Tüm haklar saklıdır! Aksi durumda Yasal işlem başlatılacaktır!) Amacım sadece yüzünüz de bir tebbessüm oluşturmak. :) Yazım yanlışları ve birçok yanlış kullanılan kelime içermektedir. Ve bunları değiştirmeyeceğim. İYİ OKUMALAR (Kİ ÇOK EĞLENİCEKSİNİZ.)

Siz: Bu dünya hep eksikti ama sen daha eksik gelmiştin. Tıpkı benim gibi. Demiştim ki belki de toparlanırız birlikte. Konuşmadan. Ben onun o bilmese de yanında olurum. Oldum da. İçten içe hep uyumadan önce yanımda bana iyi geceler dilemiştin. Bak çok mutsuzdum ben. Mutsuzluğuma bile yetememiştim. Sana rastladım. Ağlarken yazdıklarını okudum ve iyi hissettim. İnandım. Olmayan ülkeye sen çoktan gitmişsin. Farkında değilsin. Ben sana bağlandığımı fark ettiğimde çok geçti. Beni duydun ama sen bana gelmedin. Seni sevmiştim ama sen bana şans bile vermedin. Ağlayarak bulmuştum seni, ağlayarak hesabımı kapatıyorum. Çünkü ben yapamıyorum. Okudukça içini içimdeki hüzün, kırgınlık büyüyor. Neye olduğunu bilmediğim. Sadece sen hep sevildin. Bir daha aksini iddia etme. -Hesap devre dışı bırakıldı.

Bir elin beş parmağı... Biri olmasa hepsi eksik, hepsi yarım. Ama eğer bir aradalarsa sırtlanabilirler yükünü tüm dünyanın. Onlar kanlı bir çemberin içinde sürdüyorlar hayatlarını. Etrafta ceset kokusu var, bir de acıyla örülmüş duvarlar... Sıkışıyorlar, sıkıştıkça birbirlerine sığınıyorlar. Yeri geliyor, o duvarlar üzerlerine yıkılıyor. Önce biri çıkıyor enkazın altından, sonra canı pahasına diğerlerine uzatıyor elini. Çünkü bu bir ekibin aileye dönüşme hikâyesi.