Rok 1258, Temeria, wieś nieopodal Ellander. Podczas pełni po Midinváerne osadę atakuje Dziki Gon. Udaje się przeżyć tylko jednej dziewczynce. Jak potoczą się jej losy? Czy stawi czoła czyhającemu niebezpieczeństwu? Przekonajcie się sami.

Pojawienie się tajemniczej postaci dziewczyny o blond włosach, która wraz ze swoją obecnością wnosiła zapach czekolady i pomarańczy, było dla niektórych sporym zaskoczeniem, a dla innych jeszcze większym. Kim była? Czego chciała? I w jaki sposób dołączyła do kompanii Geralta z Rivii w poszukiwaniu Cirilli? Przekonać się o tym wszystkim możesz tylko i wyłącznie czytając tę opowieść, która mnie osobiście wyrwała z fotela i nie ukrywam, że jest to coś ze specjalną dedykacją dla fanów Emiela Regisa Rohelleca Terzieffa-Godefroya! Bawcie się dobrze!

They had a relationship stronger than anything romantic or sexual could ever be. Erwin knew that all to well. (F/N) also eradicated any idea of a relationship before she allowed it to even slip into her train of thought. But still it lingered in the back of their minds every time they saw each other. It seeped through the comfortable silence during hourly stretches of paperwork, or the sideward glances during the heat of battle. This is just a short fanfic about Erwin<3. It doesn’t go in a liner style at first. It jumps from different stages of their relationship( you'll understand once you read) Enjoy :) please comment or vote if you like it , would love to hear your feedback :)

Ludzie, krasnoludy i elfy nazywają mnie Lionors. Jestem w połowie elfką a w połowie człowiekiem. Nie mam domu. Podróżuje po świecie atakując odziały ludzi. Jednak nie wrzucajcie mnie do jednego worka ze Scoia'teal. Nie należę do wiewiórek. Jestem wolnym strzelcem. Moje imię? Tajemnica, którą najpewniej zabiorę ze sobą do grobu.Ciekawi jak to się stało, że Lwica zakochała się w Lisie? A więc czytajcie! Opowieść o mnie. Opowieść o lwicy.

Świat i ludzie są kontrolowani przez tytanów. Tylko nieliczni są w stanie sprzeciwić się tym kilkumetrowym potworom. Jednak czy w świecie gdzie śmierć i nocne łzy są codziennością jest możliwe normalne życie u boku kogoś bliskiego ? A może to co widzimy teraz jest bez sensu a świat zwyczajnie jest .... bez przyszłości?

Kiedy pojawia się nadzieja na życie bez ucisku, Iorweth bez zastanowienia decyduje się na pomoc Saskii zwanej Smokobójczynią, w obronie Vergen. Wiedząc, że ma niewiele czasu zanim wojska Henselta przekroczą Pontar, postanawia rozesłać wiadomość o przyłączeniu się do walki wśród rozsianych po świecie Wiewiórek. Kiedy wydaje się już, że słowa elfa pozostaną bez odzewu, niespodziewanie pojawia się odpowiedź od Scoia'tael mieszkających za przełęczą Elskerdeg... Notka: Wszelkie podobieństwo do niektórych postaci umieszczonych w trzeciej odsłonie Wiedźmina (głównie Krew i Wino) jest całkowicie przypadkowe, gdyż fanfic zaczęłam pisać dwa lata przed wyjściem dodatku. #2 w WIEDZMIN ~23-05-2018~ #4 w WIEDZMIN ~19-05-2018~

Tak bardzo nie chciałam go tracić. Potrzebowałam go. Te kobaltowe oczy były jedyną moją słabością, której już nawet nie próbowałam się oprzeć. Pokrzepiający był fakt, że ja także coś dla niego znaczyłam. Jeśli przeżyjemy i jakimś cudem nasze drogi się nie rozejdą, może stanę się dla niego kimś więcej. Kimś za kogo warto umrzeć. On był dla mnie kimś takim.

Życie w podziemiach to trudny orzech do zgryzienia. Wokół walka o przetrwanie, o najdrobniejszą rzecz. Każdy mieszkaniec tej jakże pieczary marzy o wydostaniu się i przydzieleniu mu statusu. Tak było ze mną, zanim nie dołączyłam do zwiadowców z rozkazu Erwina Smitha, a wraz ze mną Levi, Farlan i Isabel. Wtedy dopiero zaczęła się prawdziwa walka o przetrwanie, a na czele tego wszystkiego stał przeklęty Smith, który okazał się przyczyną tego całego bałaganu, nie tylko w moim życiu, ale i w sercu... =============================================================== #6 miejsce w ,,erwinsmith"! #2 miejsce w ,,przygodowy''! #2 miejsce w ,,zwiadowcy"!