Hayran Kurgu #1 Dokunmak. Her şey böyle başlar bazen. Karşındakinin bedenini görmek, onun tenini hissetmek, keşfetmek... Sonra aniden bir şey olur. Karanlık tarafının aydınlandığını hisseder insan. Artık bir bedene dokunmak yetmez, onun ruhuna da dokunmak ister. Vücudundaki sahip olmak istediği tek yer, Elini göğsünün üstüne koyduğunda atışlarını hissettiği kalbi olur.

Chanyeol boşanmak istedi. Baekhyun ise bir hafta daha... 10080 dakika~

Jungkook, hayatının son beş yılının tüm anılarını unutur. Jimin ise Jungkook onu tekrar sevmeyeceği için korkuyordur.

Herkes Park Chanyeol'un özel olduğunu düşünüyordu. Byun Baekhyun ise büyüleyici olduğunu.

Denizkızlarına inanır mısınız? Peki erkeklerine?

❥ jikook Jungkook derin bakışlara, artık ıslanamayacak kadar yorgun gözlerle bakarken ''Ben senden vazgeçtiğimi hiç söylemedim ki.'' dedi burukça. ''Ben senden vazgeçemem ki.'' ''Benim yüzümden canın yakılsa da mı vazgeçmezsin?'' Jimin masumca sormuştu. Öyle masumdu ki sesi, Jungkook'un göğsü titredi. Öpmeye doyamadığı bal dudaklar ne acı sözler fısıldıyordu ona, ne yakıcıydı o güzel gözlerdeki acı bakışlar... ''Senin tarafından canım yakıldıktan sonra bile vazgeçmedim.'' Jungkook Jimin'e bakarken anlasın istedi, içindeki yangının onu da yaktığını, dudaklarının sızladığını anlasın istedi. Kollarının uyuştuğunu, ona uzak kalmanın onu da nasıl yorduğunu görsün istedi. ''Sahiden benimle ölümü mü seçiyorsun?'' ''Hala anlamadın mı?'' Jungkook bir tek bunu sordu. Cidden, hala anlamamış mıydı? *duende (İspanyolca): Bir sanat çalışmasının bir insanı derinden etkileyen gizemli gücü

Dokunma, insan etkileşiminin temel bir parçasıdır. Bu basit zevk, ölçülemez korkuya neden olduğunda ne olur? Min Yoongi hayatı boyunca dokunma ve dokunulma fobisiyle mücadele etmiş, "normal" in ulaşılamaz olduğuna inanmaya başlamıştı. Tam gelişme kaydetmişken, beklenmedik bir tetikleyici en başa dönmesine neden olabiliyordu. Ve düştüğünde, çok sert düşüyordu. Çalışma imkansız. Aşk imkansız. Hayat imkansız. Park Jimin ise özgür ruhlu, sevecen ve pek çok insan için dayanak olan omuzlara sahip sıcak kanlı bir genç adam. Sevdiği zaman, tüm kalbi ve ruhuyla seven biri. Yoongi kendini sevgiye layık olmadığına inandırmaya başladığı sırada karşısına duvarlarının arasına sızmaya çalışan Jimin çıkmıştı. Herkes pes ediyordu. Herkes. Jimin farklı olacak mıydı?

" Senden nefret ediyorum! " Lütfen bana dokun. " Senden kurtulmak istiyorum! " Sensiz yaşayamam. Sorun şu ki Jimin, söylediği ve söylemediği her şeyi kastediyordu. Klanının en genç prensi Jimin, doğduğundan beri başka bir klanın veliaht prensi Suga'yla nişanlıydı. Herkes onun ne kadar şanslı olduğunu söylese de Jimin varlığının her zerresiyle ondan nefret ediyordu. Ancak nefret ve tutku arasındaki çizgi çok ince olabilir. Nefret ettiğin bir adamı özlemek normal bir şey miydi? Ellerini üzerinde istemek çılgınlık mıydı? Jimin bir şeylerin yanlış olduğunu ve Suga'yı bırakması gerektiğini biliyordu. Ancak bir şeyi bilmek ve yapmak iki farklı şeydir. PS: Bu hikaye " Hello My Alien " kitabının devamı niteliğindedir, bu yüzden önce o kitabı okumanızı tavsiye ederim.^^

Bu hikaye 2008 yılında Seherbaz sitesi için tarafımdan hazırlanıp yayınlanmıştır. Pek çok Dramione severin gönlünde özel bir yere sahip olan eski ama keyifli bir hikayeyi yeniden keşfetmeye hazır mısınız? Henüz okumadıysanız veya yeniden okumak istiyorsanız Keep Your Friends Close, But Your Enemies Closer bir kere daha sizlerle^^ Hayranları uzun adını kısaltıp KFYC dedikleri için ben de adını bu şekilde kısaltarak kullandım bilginize ;) Draco Malfoy ve ailesi tuttukları tarafın kaybetmesinden sonra uçurumun kenarında bulurlar kendilerini. Ya Bakanlıkla iş birliği yapacaklardır ya da ellerindeki her şeyi kaybedecek, Azkaban'ın tutsakları arasına katılacaklardır. İş birliği şartı açıktır. Draco Malfoy bir bakanlık ajanıyla evlenmek zorundadır. Draco iki ölümcül seçenekten daha katlanılabilir olanı seçer. Ta ki bu gelinin Hermione Granger olduğunu öğrenene kadar...