Opowieść o wiedźminie Eskelu. Ponieważ bardzo polubiłam Eskela i ponieważ kocham powieści Andrzeja Sapkowskiego od zawsze, od pierwszego wydania, od pierwszego opowiadania, od pierwszego haustu powietrza ze świata wiedźmina. I ponieważ (niechże mi to pan Andrzej wybaczy) kocham gry z wiedźmińskiego cyklu.

Wiosna 1267r. Od czasu opuszczenia przez Ciri i Geralta Kaer Morhen zdążył minąć lekko ponad rok. Mała wiedźminka pod opieką czarodziejki Yennefer uczy się podstawowych arkanów magii w świątyni w Ellander. Ale co w tym czasie dzieje się z Geraltem? Gdzie znika po nieudanej zasadzce na Rience'a? W każdej chwili kryje się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Nieskończoność zatacza koło, Uroboros zatapia kły w swym ogonie, amfisbena odgryza własną głowę. Spirala czasu nie ma końca, a gdzie w tym wszystkim jest zwykły człowiek?