"Bugün ödül törenimizin 9. yılına özel ve anlamlı şekilde başlamak istiyoruz. Müsadeniz olursa Beşiktaş'ın göz bebekleri, biricikleri, kaptanları ve olmazsa olmazlarından olan 9 numaralarını sahnemize davet ediyoruz." Aniden üzerimize dönen bakışlarla gerilirken ayağa kalktım. "Beşiktaş Kadın Voleybol kaptanımız Arven Karaca, Beşiktaş Futbol kaptanımız Asil Han Demiroğlu!" Sahneye gitmek için bir iki adım atmıştım ki yanımda hissettiğim bedenle Asil'e döndüm. Elayı anımsatan irislerle göz göze geldim. Önüme doğru elini uzatmış kıvrılan dudağıyla bana bakıyordu. Nazik hareketi afallatırken belli etmemeye çalışarak gülümsedim ve birleştirdim ellerimizi. "9 numaralarımıza, milli gururlarımıza ödüllerini takdim etmesi için Beşiktaş Jimnastik Kulübünün başkanı Hakan Çınar'ı huzurlarınızla davet ediyorum."

Hayatın ne getireceğini hiçkimse bilemezdi. Yüzleştiği ihanetin sonucunda yıllarını içeride yitirmiş bir adam özgürlüğüne kavuştuğunda karşılaşacağı sürprizden habersizdi. Yıllar ondan birçok şey götürdüğünü düşünüyordu: neşesini,inancını ve merhametini. Peki gerçekten öyle miydi, karşılaştığı manzaraya kayıtsız kalabilecek miydi? "Nasıl? Nasıl yani?" konuşurken kekelememe engel olamamıştım. Duyduklarım karşısında vücudumdaki bütün kanın çekildiğini hissediyordum. Ben hâla duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırken karşı tarafta polis memurunun her şeyin kontrol altında olduğunu hissettirmeye çalışan konuşması devam ediyordu. "Kendisi ekiplerimiz tarafından karakol civarında bulundu. Üzerinde telefon numaranızın bulunduğu mektup sayesinde sizlere ulaştık. Şu an karakolumuzda, durumu iyi. Uygunsanız gelip teslim alabilirsiniz."

Ege kapıyı kapatıcakken yerde duran puseti fark etti. Kaşları havalanırken şaşkınca pusetin içinde uyuyan bebeğe baktı. -Bu ne lan? (Ege) Kaan merakla kapıya doğru ilerledi. -Ne, ne? (Kaan) İkiside pusete bakarken Onur ve Sarp da gelmişti. -Neye bakıyorsunuz? (Sarp) Hepsi pusete bakmaya devam ederken bebek gözlerini açmıştı. Dikkatli baktıklarında birine benzediğini fark ettiler, bu benzerlikle hepsi aynı anda konuşmaya başladı. -Lan Onur bu. (Sarp) -Onur ne ara doğurdun? (Ege) -Onur'a Onur'dan daha çok benziyor amk. (Kaan)

Yanlız bir adam düşünün. İşkolik, kaba, sert, iri yarı. Öyle ki insanlar onun gözlerine bakmaya korkarken bir anda hayatına giren minicik bir bedenin bu adamı bir kediye dönüştüreceğini kim bilebirdi ki? ○○○○○○○○○○○○○○○ Kucağındaki minik kızına baktı içine dolan sevgiyle. "Babasının güneşi, güzeli. İyiki geldin babam. İyki girdin hayatıma. Mis kokulum.." ○○○○○○○○○○○○○○○

Demir az önce yaşanan anın etkisini hâlâ atlatamışken umursamadı Yiğit'in özrünü. "Kimdi o?" "İz yani İzel de biz İz diyoruz, Benimkinin arkadaşıydı artık benim de kardeşim." Yiğit sonunda bağlantıyı sağladığında chate göz attı. Yüzündeki sırıtma alaylı hale dönerkem tekrar komuştu. "Hayırdır?" Demir ne Yiğit'in sorusunu dikkate aldı ne de chatin dalgasını umrunda olan tek şey kızın kullanıcı adının yazıldığı yorumları banlamaktı. Ki doğruydu da dibi düşmüştü. Çakır Demir Arslan~İzel Mila Karanoğlu 1 #dostluk 02.01.26 5 #gençkurgu 01.07.26 1 #texting 09.02.26 2 #aşk 09.02.26 4 #genelkurgu 02.03.26 1 #instagram 01.07.26 1 #genelkurgu 03.07.26

Yazgıya atılan düğümün hikayesi... Zinar Aşiretinin ağası Viran Zinar, Sipanların büyük torunu Afşin'i isteyecek zannederlerken asıl isteyeceği kişi, kuzeni Nalin Sipan'dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader ağlarını çoktan örmüştür. Slowburn bir kitaptır, lütfen bunu bilerek okuyun. Kapak : @tarcinkokusu_'a aittir.

Yaş Farkı İçerir. Dikkat! Yetişkin içerik uyarısı. Not; Kitapta +18 sahneler olacaktır, rahatsız olacakların dikkatine. O bölümlere işaret koyarım. Tutku ve aşk dolu mahalle klasiği .

Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."

Doğum gününde terk edilen Meyra Akay, hayatını değiştirecek bir gerçeği öğrenir. Çaresiz kalan Meyra'ya umut hiç beklemediği yerden doğar. Aynı hastanede çalıştığı ve sürekli didiştiği doktor Yaman Yürekli, yıllardır aşık olduğu kadının en büyük destekçisi olur. Bu süreçte yaptıkları anlaşmalar ikisinin arasında kalsa da bazı anlaşmaların altında aklı karıştıran bir gerçek yatar.'