​"Ondan nefret etmem gerekiyordu; hayatımı bir satranç tahtasına çevirip beni köşeye sıkıştırdığı için. Ama ona karşı duyduğum bu öfke, tuhaf bir şekilde kalbimin ritmini değiştiren tek şeydi. Bakışlarındaki o karanlık derinlik, hem kaçmak istediğim bir fırtına hem de sığınmak istediğim tek limandı. Bu artık sadece bir dava değil, ruhumun ona teslim oluşuydu. Kaybedeceğimi bile bile, onun çekimine kapılmaktan kendimi alamıyordum; nefretim, çoktan geri dönülemez bir aşka yenik düşmüştü."