"In my mind, when she's not right there beside me, I go crazy, 'cause here isn't where I wanna be. And I can't help myself, all I wanna hear her say is "Are you mine?" Well, are you mine?"

ახლა უნდა წავიდე.უკვე თენდება,თუმცა არ გამიბრაზდე,მალე დავბრუნდები.ცოტახანში მთელი ქალაქი გაიღვიძებს და სიცოცხლოთ გაივსება აქაური ქუჩები.ვერავინ მიხვდება რომ შენ აქ აღარ ხარ,რომ ამ ქუჩებში ვეღარ დადიხარ.ვერავინ...არავის დააკლდები...თუმცა არ იდარდო,მე მახსოვხარ.მე ვიცი რომ ეს სიცოცხლე უშენოდ არაფერია.მე მომენატრები.მე,მე და ისევ მე...და ავგისაც ენატრები,თუმცა ის ჯერ ძალიან პატარაა,რომ ეს გამოხატოს. ნეტავ აქ იყო...ნეტავ კვლავ შემეხო შენი ნატიფი თითებით.თუ ჩემთვის არა გთხოვ,ეს ჩვენი ვაჟისთვის გააკეთე.მე დაგელოდები,რადგან ვიცი კვლავ შევხვდებით...

მოკლედ ეს მოთხრობა დაახლოებით 13 წლის ასაკში დავწერე და მაშინ ვგიჟდებოდი მასზე იმიტომ რომ ბედნიერი დასასრული ქონდა და მომწონდა მთავარი პერსონაჟი ბიჭი რომელიც ჩემს იდეალ ტიპს წარმოადგენდა <3 ასე რომ იმედია მოგეწონებათ <3

პროლოგი\\ **-ე სკოლა "მდიდრების სკოლაა". აქ არავის აინტერესებს სწავლა. მთავარია ფული და კარგი სამეგობრო წრე (უფრო სწორად გაჩითული სასტავი). ამ სკოლაში ყველაზე პოპულარული მეგობრები არიან 11-1 კლასის მოსწავლეები: მარი, სანდრო, კატო და ლუკა.

საინტერესოა როდესაც არავინ გყავს... ცხოვრობ ჩვეულებრივ.. იღვიძებ.. ჭამ.. მუშაობ .. მაგრამ გოგონას ცხოვრებაში ერთ დღეს ყველაფერი შეიცვლება... მალიკთან ერთად წამოიწყებს ერთ თამაშს რომელიც ან ყველა მტერს დაღუპავს ან მხოლოდ მათ.. ვნახოთ რა მოხდება*~*

სახელი ნუ მოგატყუებთ, რადგან რაც ერთისთვის გარყვნილობად შეიძლება იყოს მიჩნეული, შესაძლოა მეორესთვის ეს ჩვეულებრივი ამბავი გახლდეთ

ნამდვილი სიყვარული ერთხელ მოდის და მოულოდნელად მაგრამ მას დაფიქრება სჭირდება იმისათვის რომ დარწმუნდე მართლა ნამდვილია თუ არა ეს სიყვარული💕

"შევპირდი... არ მინდა მისი დაკარგვა. თითქოს... ჯანდაბა!.. არ მინდა წავიდეს. არა... ახლა არა. დღეს არა. საკუთარ თავს ვპირდები, აუცილებლად დავასრულებ ამ საქმეს. აუცილებლად გავათავისუფლებ მის სულს. თუმცა მანამდე... მანამდე მისი სხეული უნდა გადავარჩინო. უნდა გაიგოს როგორია ცხოვრება. უნდა იცოდეს, რა არის ცხოვრება მოძალადე ნაბიჭვრების გარეშე."

~ეს გოგო იყო ბედნიერების განსახიერება. სულ მოცინარი, სულ მომღიმარი და რაც ყველაზე უცნაურია-უკარება. არასდროს ყოლია შეყვარებული, მიუხედავად იმისა, რომ ნახევარი სკოლა მასზე გიჟდება. 16 წლის გოგო, რომელსაც სიყვარული არ განუცდია, რომელსაც არასდროს უთქვამს ბიჭისთვის "მიყვარხარ" ახლა დერეფანში მიაბიჯებდა და მწვანე თვალებს აქეთ-იქეთ აცეცებდა. როდესაც ჩახუტებულ წყვილს მოკრავდა თვალს გაიფიქრებდა "ადრე თუ გვიან მაინც დაშორდებიან."~

როცა სამართლიანობისთვის ბრძოლა მხოლოდ უფსკრულისკენ მიგაქანებს.როცა ხასიათი ისეთი მძიმეა რთულია გაგიგონ და შენს სულში ჩაიხედონ.სწორედ მაშინ იწყება დაუსრულებელი პრობლემები. "გიყვარდეს თავად პრობლემა"-ეს კი ყველაზე დიდი პრობლემაა.