Kadın, ümitsiz ve yorgundu. Adam, ruhuna kadar kırık. Kadın, susarak dile getirirmeye çalıştı feryatlarını; Adam, fırtına misali esip gürleyerek. Kadın, zihnini saran sarmaşıklarla bithap düşmüştü. Sonra, Kadının sarmaşıkları büyüdü, büyüdü adamın kalbine dolandı. Ne mi oldu? Kadının bakışları adama sevgiyi armağan edip fırtınalarını dindirdi. Adamın göğsü kadının yorgunluğuna iyi geldi. Koptu geçmişe uzanan, boyunlarına urgan olan sarmaşıklar, geleceğe köprü oldular, adam ve kadın gibi el ele vererek. Ve acı, mutluluğa gebe kaldı. Ve acı, mutluluk rahminden kopup adam ve kadının kalplerine doğar doğmaz; kapattı gözlerini sonsuza dek...

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."