Aleks- biedny chłopiec z niską samooceną, którego życie zmieni się przez pewnego psychologa Dominik- młody psycholog, którego, życie zmieni się przez pewnego pacjenta Zapraszam do przeczytania części drugiej! Opowiadanie pt. "Zawsze sam", a fabuła nie jest ściśle powiązana.

『 Ivo - naiwna Omega, która w wieku piętnastu lat zostaje porwana. Jest to koniec radosnego życia chłopca. Jego dni zaczynają przypominać piekło, w którym nieustannie wmawiają mu, że ma szczęście. Jednak on zna prawdę. Swój koszmar opisywał w notatkach aż do dnia, w którym dowiaduje się, że jego dziewictwo zostało sprzedane bogatej Alfie. Czy chłopak da radę przetrwać w tym absurdalnym świecie? A może popełni samobójstwo, tak jak jego towarzysze? 』 ▶ Ruda_Atencja [2018-2021]

była se z dupy ni z pietruchy 1 w nocy, a nasi bohaterowie mieli ajfony, bo przenieśli się do naszego pięknego wieku, ponieważ tam im się nie podobało, a Nemeczek se żyje, bo żyjemy w au gdzie on nie zginąąąąął. Boka dowiaduje się, jaki Nemeczek jest naprawdę, i pisze z nim o tej 1 w nocy. Dowiaduje się wtedy czegoś NiEzWyKłEgO, co zmieni jego życie o 360° (Janosz nie chodził na matmę ok zaakceptujmy jego preferencje), a reszta postaci woli robić swój własny harem. uwaga! nie odpowiadam za: - myśli samobójcze - załamania nerwowe - depresję - bezsenność - schizofrenię i inne choroby psychiczne i fizyczne

Zastanawialiście się co by było gdyby Halt nie znalazł Willa? I jakby chłopak trafił w łapska Morgaratha? Jeśli nie to i tak zaraz dostaniecie odpowiedź...

W świecie Marcela nie zawsze wszystko układało się po jego myśli, chociaż lepiej byłoby już na samym początku zaznaczyć, że nic nigdy się nie układało. Wtedy rozczarowanie z porażki byłoby mniejsze, ból łagodniejszy i łatwiej byłoby się po wszystkim pozbierać. Niemniej Marcel nie chciał ułatwiać sobie sprawy, pozwalając by nadzieja wciąż tliła mu się pod skórą. Mimo że życie bez przerwy kopało pod nim dołki, a on, niczego nieświadomy, wpadał w nie za każdym razem, wciąż łudził się na szczęśliwe zakończenie. Tak samo było w te wakacje, kiedy to zapożyczył się na duże pieniądze i żył beztrosko - dopóki nie musiał oddać kasy. Kasy, której oczywiście nie miał. I kiedy wydawało się, że gorzej być nie może, na jego drodze stanął Kacper - prześladowca z gimnazjum, gotowy ponownie zrujnować mu życie. W tym beznadziejnym przypadku promyczkiem nadziei okazał się Marcin. Mężczyzna, który był w stanie podać mu pomocną dłoń i wesprzeć go w patowej sytuacji. Jego zalety nie kończyły się jednak tylko na byciu sympatycznym. Dodatkowo był też nieziemsko przystojny. To wszystko zebrane w całość sprawiło, że Marcelowi serce nieraz zabiło mocniej. Jest tylko jeden haczyk. Marcin jest kuzynem Kacpra.

Timofiej to czerwonowłosy chłopak, który przez większość czasu wygląda jakby szukał kłopotów. Zaś Luka jest uosobieniem spokoju. Przez szereg zbiegów okoliczności, Luka zostaje poproszony, by zaprzyjaźnić się z Timą.

Oryginalna, wesoła książka z humorem pokazująca jak wyglądałoby życie zwiadowców w XXI wieku.

Opowieść o młodym, początkującym i całkowicie nie doświadczonym (w magicznych sprawach) demonie imieniem Luka #199 w fantasy - 21.01.18 <3 #194 w fantasy - 22.02.18 😘

Mason to syn zarozumiałego burmistrza małego miasteczka, które w skali kraju znaczy tyle, co kałuża po deszczu. Dorian wyniósł się z domu w wieku siedemnastu lat, wyrzekając swojej rodziny. Mason nieśmiało kryje się po kątach, a Dorian wrzeszczy publicznie, dumny z tego, kim jest. Mason ma talent do pisania, natomiast dłonie Doriana stworzone zostały do obsługiwania aparatu. I jakby tych różnic między nimi było mało, to Mason uważa się za hetero, a Dorian jest stuprocentowym gejem. Los splata ich życia w najmniej oczekiwanym momencie, sprawiając, że po jednym niewinnym spojrzeniu nic nie będzie już takie samo. [2018-2019] Okładka by @nowhere__girl

Opowiadanie o trzech chłopcach: jeden się jąka, drugi do bólu przypomina Andy'ego Biersacka, a trzeci za czasów szkolnych prześladował dwóch pierwszych. Ich drogi na chwilę krzyżują się pod koniec gimnazjum, jednak ten krótki epizod całkowicie odmienia życie Teodora. Po kilku latach Teodor, wracając z wykładów i mając jedynie kilka złotych w kieszeni (jak to na studenta przystało), postanawia zjeść obiad w McDonaldzie. Jakie będzie jego zdziwienie, gdy zza kasy popatrzy na niego para znajomych, niesamowicie niebieskich oczu, uświadamiając go, że Kraków to wcale nie tak wielkie miasto. Jedno jest jednak pewne - pytanie „a może frytki do tego?" nie ma szansy paść. McDonaldowy mundurek oraz czapeczka to i tak zbyt duża potwarz dla napompowanego dumą Andrzeja.