"Sana Agust D yada Suga diye seslenmek istemiyorum, gerçek ismini söyle" Soğuk bakışlarını bana atarken fransız sigarasını pembe dudaklarına götürdü. Duman etrafa yayılırken ondan bir adım uzaklaştım. Sigara kokusu beni rahatsız ediyordu. "Sana ismimi lazım olduğu zaman söyliyeceğim" Bıkkınca nefesimi dışarı üfledim ve sarsak adımlarla ilerlemeye başladım. Arkamdan geldiğini hissedebiliyordum. Benden hoşlanmamasına rağmen neden her zaman beni koruyup arkamdan geliyordu bilmiyordum, ama beni her seferinde kendine daha çok çekiyordu. Adım seslerinin durması ile ona doğru döndüm. Sigarasını yere attı ve soğuk bir ses ile konuştu. "Bana yaklaşma Jennie, mutsuz olursun" Arkasını dönüp az önce çıktığımız cehenneme doğru ilerledi. Gözlerimin fazla doluluğu taşıyamayınca kendini serbest bıraktı. Ve sol gözümden bir damla çene çizgimi takip ederek aşağı indi. Benim ise tek yapabildiğim yere attığı sigarayı botum ile ezmek oldu.

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

"Antik Yunan Tanrıları'nın çocuklarına ev sahipliği yapan Tanrılar Okulu'na hepiniz hoş geldiniz! Tanrılar Okulu, Olympos'ta doğan çocukların bolluk ve rahatlık içerisinde yaşamalarına karşın dünya üzerinde kurulan bir okuldur. Bu okulda çocuklar, insanlar gibi eğitim görecek, aynı zamanda Tanrı ve Tanrıça olabilmek için mülakatlara gireceklerdir. Bir gün dolap kapağını kapattığınızda Afrodit'in kızını ya da Ares'in oğlunu görmeye hazırlıklı olun ve okulumuzda keyifli vakit geçirin! Sevgilerimle, ikinci kuşak Şarap ve Eğlence Tanrısı, Müdür Dionysos." ➤start: 220418 finish: 270818 ➤tüm hakları saklıdır. ➤Kitap kapağı Balaccie'nin Büyü Dükkanı'ndan satın alınmıştır.

+82 **-****-****: buzlar kraliçesi +82 **-****-****: kendini insanlardan soyutla, okulda bir ruh gibi gezmeye çalış ama yine de herkesin hayran olduğu bir kız olmaya devam edeceksin +82 **-****-****: ama onlar senin güzelliğine hayran olur +82 **-****-****: bense boş derslerinde gidip ağaç diplerinde kedileri sevip onları beslemene hayran olurum +82 **-****-****: gidip kiraz ağaçlarına şarkı söylemene hayran olurum Lisa: sen kimsin, cidden? +82 **-****-****: sözümü kesmeden dinle Lisa +82 **-****-****: insanlara olan güven eksikliğinin seni güçlü bir birey yapmasına hayran olurum +82 **-****-****: Lisa +82 **-****-****: ben sana aşık olurum @2018, allexithymia

tamamlandı Haneul, evinden atıldığı için yeni bir eve taşınır fakat bir zaman sonra o apartmana taşındığı için pişman olur çünkü yan komşusu Jeon Jungkook bir türlü o'na rahat vermiyordur. Başlangıç tarihi:24.02.2019 Bitiş tarihi:27.01.2020