"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

On sekizinci yaş gününde tanımadığı numaradan gelen mesaja cevap veren bir garip genç kızın hikayesi. Mesajı atanın kim olduğunu ve neler yaşanacağını öğrenmek ister misin? Öyleyse okumaya başla! *Mizah #1 (14.04.2018) *Kısa Hikaye #1 (28.08.2018) *Romantizm #1 (17.06.2020)

EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAPLAŞTIRILMIŞTIR. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE. Bir beden, iki kimlik. Cenk'i alt edip hayatını geri kazanmak için Bora'nın aklına uyan Derin, akıl hastanesindeki Kumsal'ın kimliğine bürünür ve kendisini birdenbire acımasız oyunların ortasında bulur. Savaş Atan'la olan oyunu kurallarına göre oynamak zorundadır amma kurallardan bihaberdir. Kısa zamanda Boğaç'ın desteği ve kıvrak zekasıyla Savaş'ı tam avucunun içine alacağını düşünürken Kumsal'ın gizlice oyunlara dahil olmasıyla tüm planları suya düşer. Bu akıl almaz oyunları okurken hayal gücünüzün sınırlarının zorlandığını hisseceksiniz. Aşk, nefret, tutku, acı, ölüm hepsi bir arada.

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

"Bir adam sevdim. Ve sonsuz bir melankolinin koynuna düşüverdim." Okyanus Kadar Mavi adlı kitabın devamıdır.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Tuhaf bir soğukluk yayıldığında bedenim sarsıldı. Yaşıtım olduğunu düşündüğüm çocuk dişlerini istemsizce gıcırdatıp gözlerini üstümde gezdirdi. Gerçekten kusursuz bir buruna sahipti. Burnunun hemen iki yanındaki çöküntüler biraz önce çıkardığı gözlüğünün izi olmalıydı. Bir ses içeride yankılandığında bilinçaltım bu sesi hemen tanıdı. Sesi duyar duymaz demir tabakadan çıktığını anladım.Karşımdaki çocuk oldukça gergindi bu sesi ilk duyduğunda neredeyse oturduğu tabakadan düşecekti.Gözlerimiz tekrar buluştuğunda alnı terlemişti. İnce uzun koridordaki kapı aralandı, genç bir kız hüngür hüngür ağlayarak adımlarını bekleme salonuna yönlendirdi.Resmen sesiyle tüm salon yankılandı.Göz yaşları sel olup akıp gitti; nefesi kesildi. Korkudan yükselen nefesiyle soluklanmaya çalıştı. Ama hala göz pınarları nemliydi ve damlalar süzülüyordu. Beyaz bir bez parçasına hınkırdı. Midesi düğümlendiğinde ızdırap vericiydi; yanakları bir kez daha göz yaşıyla lekelendi. Etrafımı saran banyo duvarları, yüksek buharla puslandı. Bu şekilde burada beklemek ürkütücüydü. İnce bir sızı halide damlayan suyun dışında, herhangi bir ses duyamıyordum. Buradaki varlığım verdiğim nefeslerin yankılarıyla , istemsizce ağlarken çıkardığım iniltiyle ve derin iç geçirişlerimle belli oluyordu. Liderimiz Aras sesimi duymuş yanıma gelmiş, üstünü bana vermişti. Yere çömelip dizlerimi karnıma doğru çekmiş bir halde olduğumdan onun yüzünü kafamı kaldırdığımda fark edebilmiştim ancak. Sonra ıslak saçlarımı gözümün önünden çekip bana bakarak ''Hiç bu kadar güzel olduğunu fark etmemiştim.'' dedi. ''Ağlayınca daha da güzelleşiyorsun.'' diyerek gülümsemişti. O dışarıdan ne kadar sert gibi gözükse de kalbi melek gibiydi. Sanırım ona o gece âşık olmuştum.