Ahsen yaşadığı hayattan feci derecede bunalmıştı . Üstelik sırf ailesi istedi diye sosyetenin azılı çapkınlarından Selim ile evlenmek üzereydi. Her şey ayarlanmıştı.Düğün yeri,konuk listesi,giyeceği gelinlik,yaşayacakları ev,balayında gidecekleri yer bile. Peki kızımız ne yaptı dersiniz? Düğünden bir önceki gece ardında bir mektup bırakarak gizlice kaçtı.Kiminle mi? Tabi ki çatlak arkadaşı Suzi'yle. Zaten o olmasaydı muhtemelen ertesi gün evleniyor olacaktı. Yeni bir hayat ve zorlu bir süreç onu bekliyordu.Ama umurunda mıydı peki ? - Kesinlikle hayır. Özgür olmanın düşüncesi bile onu delicesine mutlu etmeye yetmişti.

TAMAMLANMIŞ HİKAYE Onur Boran, en önemli ulusal kanallardan birinin ana haber bülteni spikerliğinden ratingleri yerlerde sürünen bir başka kanalın sabah haberlerine düşecek kadar ne yapmıştı? İşinde büyük bir hata mı? Hayır.. Tabii ki saçma sapan özel hayatı yüzünden en güvenilir ünlüler sıralamasında son sıralara düşmüştü. Otuzyedi yaşında, mesleğinin zirvesindeyken iki olaylı boşanma ve toplam üç çocuk.. Şarkıcı ya da oyuncu olsa pek umursayan çıkmazdı ama, haber dünyası farklıydı işte.. Neşe Ünsal, bir yandan ikiz kızlarını büyütmeye çalışıp bir yandan kariyer peşinde koşarken darbeyi en yakınından, kocasından yiyor ve aldatılıyor. Erkek milletine hiçbir zaman güven olmaz. Bir daha asla hayatına bir erkek almayacak. Ama bu çağda hala boşanmış kadın olarak yaşamak neden bu kadar zor? Karma karışık iki hayat kesişince daha da karmaşık bir hal alıyor...

Nemesis yayınları tarafından Kitap olmuştur. Genel Kurgu #13.05.2018 (TAMAMLANDI) Yatalak annesi ve herkesin acıyarak baktığı down sendromlu erkek kardeşi yaşama sebebiydi aslında. .Küçük yaşta anlamıştı. .Babasının zulmünden kurtulmanın tek yolu okumakti işte bu yüzden zorda olsa hedefine ulaşmıştı. Belki yaşıtları gibi olmamıştı ama olsun. . Hayata hep olumlu yönlerinden bakmıştı tüm olumsuzluklara rağmen. Diyarbakırın sıcağına, soğuğuna ve tüm acımasız liklarina rağmen o hep ayakta kalmıştı. ..Her gün babasından yediği dayağa aldırmadan şükrediyordu aldığı her nefes için....Sabrediyordu. . Adı gibiydi Lizge. Dağ çiçeği. .En zor zamanlarda bile boyun eğmeden ele inat yaşamıştı yirmi dört yılını. ..Aşk nedir bilmezdi. ..Bildiği ve yaşadığı tek acıydı. .Ama olsun annesi ve kardeşi nefes aldığı sürece bunlara dayanirdi.Tam herşey yolunda derken babası bir kez daha sahneye çıkmış ve hayatını alt üst etmişti. Ama bu sefer buna izin vermeyecekti. Tek kurtuluşu Demir Demirogluna yalvarmaksa onuda yapacaktı ve bu zulümden kurtulacaktı. ....

Yazılım mühendisi Miyase... Patron, sevgilisi olmasına rağmen asistanına aşık olursa... Seni tanımıyorum lâkin tanımamak aşka engel değil... ~Miyase MİYASE; değerli taşlarla süslü bir tür taç.

İki güçlü ama birbirinden bağımsız karakter yan yana gelirse ne olur? Daha da önemlisi bu iki meşgul hayat nasıl yan yana gelir? Arya Söğütlü başarılı bir F-16 pilotu. Yıllar önce acemi bir pilot olarak ayrıldığı İzmir'e bu sefer kendi öğrencilerini yetiştirmek için geri döndü. Tuna Gürler ise azimli bir Bahriyeli. Aşık olduğu sonsuz maviliklerde geçirdiği iki aydan sonra evine, yani İzmir'e, geri döndü. Biri havada biri suda iki birbirinden kopuk hayat... Ya bir gün karşılaşırlarsa? 💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙 "O zaman anlaştık... Güneş'in ufka değdiği yerde buluşacağız." Tuna'nın ne demek istediğini tam olarak anlamasam da o ayağa kalkınca ben de ayağa kalktım ve onun baktığı yöne, artık karanlığın çökmeye başladığı ufuk çizgisine baktım. Gökyüzünün koyu mavisi denizin lacivertiyle ufuk çizgisinde buluşuyordu. Ufuk çizgisi ise bu iki sonsuzluğun arasındaki buluşma noktasıydı. "Sen gökyüzünde olacaksın ben de denizde... Ufuk çizgisi de bizim buluşma noktamız olacak. Belki birbirimizi net bir şekilde göremeyeceğiz ama en azından hala aynı çizginin üstünde olduğumuzu da bileceğiz." "Ufuk çizgisinde..." 💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙 Hikayemizin adı... "Ufukta Buluşalım."

İşte o! Uzaktan onu gördüm,sanki kalbim yerinden çıkacakmış gibi atıyordu. Uzun boylu, yakışıklı, kumral, yaş almış ama bu onu daha da çekici kılmış,Çocukluğumun Kahraman'ı ve belki de adını bir türlü koyamadığım "ilk aşkım" desem "eski aşkım" desem "platonik aşkım" desem.Ya da hepsi desem.

06.05.2019 "Hayır! Bırakın beni!" Çırpınıp, havayı tekmeleyerek adamın kollarından kurtulmaya çalıştım. "Caner! Bırakın beni! Aç gözlerini Caner!" Caner'in gözleriyle beraber ağzı da ardına kadar açıldı ve sanki boğuluyormuş gibi derin derin nefesler alıp öksürmeye başladı. Beni tutan adamın kollarından kurtuldum ve dizlerimin üzerine düştüm. Beklemeden ayağa kalktım ve yatağının yanına koşup elini tuttum. "Sakin ol," dedim. "Lütfen sakin ol, iyisin. Buradayım." Gözleri deli gibi dönüyor, kendiliğinden kapanıyordu ama direniyordu. Uyanık kalmak için direniyordu. "Caner, seni seviyorum. Lütfen benimle kal. Lütfen burada kal." Birinci kitap: İki Hayalet İkinci Kitap: İki Hayalet: Sessizlik HİKAYELERİMİN TÜM HAKLARI SAKLIDIR. İZİNSİZ KOPYALANMASI VE/VEYA ÇOĞALTILMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEMLERE BAŞVURULACAKTIR.

Bazen katlanabileceğiniz en son kişi, onsuz yaşayamayacağınız tek kişidir. Dora ve Berke'nin aşk macerasına sizde katılmak ister misiniz? arkadaş #1 |25.11.2018|

Naz sadece biraz kötümser, realist, az buçuk felaket tellalcısı... Kısacası tam bir bela mıknatısı. İroni fabrikası bir adam... Ve okumak için yollara düşen sivri dilli, yetim bir kız. Naz tekeri patlak, yaşlı bir kamyonda ve kader hep yokuş aşağı sürüyor aracını. Olsun, o artık liseli değil! Üniversiteyi kazandı; hukuk okuyor! Konuştuğu biri bile var. Derken o çıkıverdi karşısına. Söz dinlemez ve dahi yapışkan; hatta ve hatta yılışık biri. Bir adam ya da bir kahraman. Fanusuna sıkışıp kalmış, realizmin gaddar giyotinine boynunu uzatmış Naz'ı kaderinden kurtarır mı dersiniz? Her şey muhtemel! *** Bir kupa kaynar kahve, bir deli mimar, bir ceket ve dediğim dedik bir avukat ile inatçı bir bir aşk oyunu! Tüm hakları HaleGl'e (Hale Bilgiç'e aittir!) - - - Hikayeye Başlamadan Önce: Bu hikayeyi yazmaya başladığımda 16 yaşındaydım. O sebeple mantık hataları ve eylemsel yanlışlıkları için şimdiden özür diliyorum. Bunun yanı sıra şu an 25 yaşında biri olarak hikayeyi restore edip yeniden yazdım ve yine bu profilde; Bir Şansımız Olsaydı, ismiyle baştan yayınlıyorum. Yine de yazım anlamında gelişmemi görmek adına buradaki hikayeyi kaldırmıyorum. Bu hikayeyi okurken fazla küfretmemenizi umarak sizi Bir Şansımız Olsaydı, hikayesine bekliyorum. İlk 2 bölümü bu hikayeyle paralel gitse de 3. bölümden sonra hikaye, dil ve işleniş açısından epey değişiyor. Yine de buradasınız ve bu hikayeyi okuyorsunuz. Daha fazla uzatmadan; Keyifli okumalar

"Sera" "Efendim" "Biz evlensek ya. Her akşam gördüğüm son, her sabah gördüğüm ilk yüz seninki olsun. Sana sarılarak uyuyup uyanayım. Hı olmaz mı?"