Ο έρωτας ποτέ δεν άφησε κανένα να τον δαμάσει... Έχοντας για κούκλες τους ανθρώπους επλαθε , έκοβε και έραβε καταστάσεις γελώντας είτε με το πόνο είτε με τη χαρά τους... Γιατί αυτός ήταν ο έρωτας... Δεν ήταν ικανοποιημένος ούτε με την αγάπη αλλά ούτε και με το δάκρυ ... 5° μέρος ξεκινάει! All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Λαγνεία.... κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος δεν ελέγχει τις σεξουαλικές του επιθυμίες.... Η Μυρτώ, ο Στέφανος , ο Μάνος η Δανάη και ο Χρήστος μπλέκονται στα δίχτυα της Πώς να γλιτώσεις από τον πόθο όταν παίζει μαζί σου? Πώς να γλιτώσεις από την επιθυμία όταν η ίδια σου προσφέρει απλόχερα τον εαυτό της ? Πως να αντέξεις όταν αυτό που αγγίζεις μπορεί να σε καταστρέψει? Κι αν δε το αγγίζεις?τότε σε καταστρέφει ακόμα περισσότερο ... Περίληψη και cast στο πρώτο κεφάλαιο Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα. Κατοχυρωμένο κάθε νομικό δικαίωμα

Ο Μάνος θα κληθεί να παίξει το μεγαλύτερο παιχνίδι της ζωής του σε μια παρτίδα που βρίσκεται προς το τέλος. Αν δε προσέξει όμως, νικητής θα είναι ο θάνατος. Τι είναι άραγε ο θάνατος? Μια κατάσταση στην οποία το σώμα μένει χωρίς ψυχή... σαπίζει και χάνεται... Στο τέλος αυτό που μένει είναι το απόλυτο τίποτα... Κοίταξε γύρω σου ... Άνθρωποι περπατάνε... σε ακουμπάνε... Άνθρωποι πονάνε...αγαπάνε.. Φεύγουν. Ζουν και πεθαίνουν μέσα σε μια στιγμή . Δεν ξέρεις τη ζωή τους ... Ούτε αυτοί τη δική σου... Φοβάσαι? Και καλά κάνεις.... Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα. Κατοχυρωμένο κάθε νομικό δικαίωμα

Τα μάτια έχουν ένα προορισμό... Να κοιτάνε ...έτσι λένε. Μα όλο αυτό, είναι απλά ένα λάθος... Γιατί; Γιατί τα μάτια γελάνε... Τα μάτια κλαίνε... Τα μάτια μιλάνε... Λένε όσα η ψυχή φοβάται να ξεστομίσει και όσα το κορμί απαγορεύεται να νιώθει. Λένε ιστορίες. Λένε επιθυμίες και εμφανίζουν τέρατα... Πονάνε, γεννάνε και παλεύουν μετέπειτα. Τα μάτια ψιθυρίζουν... Ουρλιάζουν... Το πιο τρομακτικό όμως από όλα, είναι η σιωπή τους... Όταν τα μάτια σωπαίνουν τότε φοβάσαι πραγματικά. Τότε ξέρεις... Ξέρεις πως το λάθος έχει ήδη γίνει και δεν υπάρχει γυρισμος... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Η 'Αννα είναι μια 28χρονη νοσοκόμα που έχει μια καλά ρυθμισμένη ζωή. Λατρεύει το αγόρι της , λατρεύει τη δουλειά της, λατρεύει τη συγκάτοικό της. Απεχθάνεται όσο τίποτα τις αλλαγές. Όταν όμως η σχέση της με τον Δημήτρη διαλύεται με αναπάντεχο τρόπο, η Άννα θέλει μόνο να φύγει μακριά για να γλείψει τις πληγές της. Παραιτείται από τη δουλειά της και απαντά σε μια αγγελία στο Ίντερνετ. Στο μακρινό Πάπιγκο, πάνω στα Ζαγοροχώρια, ζητείται μια έμπειρη νοσοκόμα. Η Άννα απαντά στην αγγελία και προσλαμβάνεται χωρίς να προηγηθεί συνέντευξη. Έτσι κι αλλιώς, οι συνθήκες εργασίας δεν την ενδιαφέρουν. Θέλει μόνο να ξεχάσει, να εξαφανιστεί από το πρόσωπο της γης, να χαθεί. Είναι λοιπόν προετοιμασμένη για τα πάντα, εκτός από το να συναντήσει τον έρωτα στο πρόσωπο του καχύποπτου αφεντικού της...

2ο βιβλίο | Απαραίτητο να έχει διαβαστεί το 1ο βιβλίο, Wrong Side Of Heaven | «Κάποιοι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας και φεύγουν γρήγορα. Άλλοι μένουν για λίγο, αφήνουν τα ίχνη τους στην καρδιά μας και μετά δεν είμαστε ποτέ οι ίδιοι.» Η ζωή της Μυρτώς μετά τον χαμό των αγαπημένων της προσώπων, γεμάτη πόνο, θλίψη, ανατροπές και ακόμα περισσότερα μυστικά που αποκαλύπτονται. Στο τέλος, ίσως καταφέρει να βρει ξανά την ευτυχία και να βρεθεί στη σωστή πλευρά του παραδείσου.

Η Νόρα ταξιδεύει στο μαγικό νησί της Σύρου έχοντας μια πληγή στη καρδιά, τον Μάνο. Ένα ταξίδι που ξεκινάει σαν μια οικογενειακή επανένωση, σύντομα θα καταλήξει σε ένα αίνιγμα στο κέντρο του οποίου θα βρεθεί η ερωτευμένη Νόρα.

Η μοίρα είναι πουτανα ... Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε τουλάχιστον ύστερα από τόσα χρόνια... Ύστερα από τόσα ψέματα μα και τόσες αλλαγές... Πόσο δυνατά κολλημένο είναι ένα ήδη σπασμένο γυαλί; Πόσο τρόμο μπορεί να προκαλέσει μια τόσο αθώα λέξη όσο η "Αγάπη" ; "Μαλάκα νομίζω πως αυτό το θηλυκό δεν μοιάζει με τα άλλα τελικά..." "Σε βάρεσε η καψούρα;" "Δεν ξέρω... Πάντως πρέπει πάση θυσία να μείνω μακριά της..." "Έχεις πιει κανένα βαρύ ρε;;; Τώρα δεν έλεγες ότι δεν μοιάζει με τις άλλες;" "Γι αυτό ακριβώς πρέπει να μείνω μακριά...." Τι θα συμβεί άραγε όταν η μοίρα ενώσει τελικά το παρελθόν με το μέλλον ; Πόσο σκοτεινό μπορεί να κάνει το παρόν και πόση δύναμη θα χρειαστεί για να επιβιώσουν; Όταν τα ψέματα θα τελειώσουν , ο καθένας θα βρεθεί να δίνει τη δική του μάχη... Τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς! Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα

Ήταν τόσο δύσκολο να το δεχτώ. Τόσο γαμημένα δύσκολο να πιστέψω πως πιάστηκα κορόιδο. Τόσο δύσκολο να τους αφήσω να εισβάλουν στη ζωή μου ξανά...Και φυσικά ακόμα πιο δύσκολο να αφήσω εκείνον να προχωρήσει. Με έσωσαν...Η μήπως με μεταμόρφωσαν στο απόλυτο σκοτος; "Καταλινα είσαι έτοιμη;" ρωτάει ο Κάσιεν και γυρίζοντας τον βλέπω να μου χαμογελάει. Φοράει ένα μαύρο κοστούμι, έχει τα μαλλιά τραβηγμένα προς τα πίσω και στο χέρι...Στο χέρι έχει την αγαπημένη μου λεπίδα... "Πάντα ειμαι ετοιμη" λεω και πιανοντας αυτο το τόσο καθάριο μέταλλο , αυτή την αγνότητα του ατσαλιού, το βάζω στην εσωτερική θήκη του κατακοκκινου φορεματος μου... Ήρθε η ώρα να του δώσω το γαμήλιο δώρο μου... Don't copy ©2018/19 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα