Kafamdakinleri susuturamadım, bak bu gece de aynı şeyi yaşıyorum. Hiç bir şey iyi gelmiyor. Gelmeyecekte. Yetişemiyorum ve yetinemiyorum kendime... Sezen Aksu'nun şarkısının sonunda "yetinmeyi bilir misin" dediği yerdeyim.

Canımı kırdılar, sesimi çıkarmadım...!

Uçurumun kenarında bir genç kız. Sena. Tek bir şansı var ya o uçurumdan aşağı savrulacak,ya da bir yardım eli onu bu hayatın içinden çekip alacak. Ben Sena. Bu kocaman hayatta yalnızım. Hiçkimsem yok. Ne bir annem, ne bir babam, ne bir ablam, ne bir abi, ne de bir akrabam. Öyle bir çıkmazdayım ki, çabaladıkça daha çok batıyorum. Batdıkça daha çok canım yanıyor. Başımda öyle bir bela var ki, ondan kurtulmam büyük bir mucize olur. Bir de şans denilen bir şey var. Her kesin mutlaka bir şansı daha olur hayatını değiştirmek için,yeniden başlamak için. Benim de bir şansım daha varmıdır? Uyuşturucu bataklığına saplanmış genc bir kızın kurtuluş ve doğru yolu buluş hikayesi. Yeni başlanğıclar... Yeni hayat... Yeni umutlar... Mutluluk ve keder... Ben hiç bir zaman inanmamıştım hayatımın değişeceğine,taki o güne kadar... *2 ocak 2016* *9 haziran 2018*

Parmaklarımı birbirine geçirip bakıyorum yürüdüğün yollara. Sesim çıkmıyor,fısıldıyorum sen yine de duymaya çalış: "Vedaları sevmediğimi biliyorsun,hoşçakal diyemem sana. Hem,gidene hoşçakal denir mi hiç?" -hüzünsarmaşığı -yanıkkokulukadın

Anne baba, olur da bir gün bu hesabı bulursanınız diye yazıyorum, her şey için özür dilerim, bende böyle olsun istememiştim. Şimdi hayatın darbesini yiyen bir gencin yazdığı sözleri oturun biraz okuyun.🍷 Tumblrdan alıntıdır.