Annesinin hastane borçlarının ödenmesi karşılığın da okulun, hatta şehrin en belalı adamı ve efsane olan Kaçıklar Kulübü'nün lideri Sarp Köksal'ın bakıcılığını kabul etmiş bir genç kız. İdil Verda Cantürk. Kadınlardan nefret ettiği yetmiyormuş gibi yüzünü bile görmek istemediği babası tarafından yakın koruması olarak işe alınan kıza her türlü işkenceyi yapacağına dair yemin eden gözü kara genç bir adam. Sarp Köksal. Sarp'ın korkutma girişimleri karşısında bir duvar kadar sağlam olan İdil Verda genç adamı tanıdıkça onun beklediği gibi olmadığını görecekti. Bu garip ikili birbirine aşkı öğretebilecek mi? Unutmayın eğer 2K'nın bir üyesi olursanız, ölene kadar çeteden çıkamazsınız.

Kapak tasarım @lavender_odor a aittir. Ne adalet bekçisi,ne de kanun kaçağıydım artık . Arada , arafta kalmış , duygularının kaybetmiş , umudunun yerine ölümün soğunu doldurmuş hiç kimseydim. Ben gri olmuştum. İnsanlar üçe ayrılır ; Beyaz olanlar ,siyah olanlar ve gri olanlar. Beyaz olanlar adalet için camlarından vazgeçmiş, adaletin bekçisi olmaya ant içmişlerdi . Bunların sahip oldukları inanç onları birer zırh gibi korur , yüreklerine hep sevgi çiçekleri yetiştirirler . Tıpkı bir zaman benim olduğum gibi . Siyahlar ise para , hırs ve dünya derdine düşmüş, merhametlerini ayaklarının altına almış ,hedefleri için kan akıtmaktan bile geri durmamış taş kalplilerdir . Siyah ya da beyaz olmak kolaydır ancak en zoru arada kalan yani gri olmaktır. Çok hassas bir çizgide ellerini kaldırıp bisiklet sürmeye deniyor . Griler asla kahraman olamaz . Hep gizli kalmalı beyazın suçlamasından siyahın zehrinden kaçarak kaçak hayatı sürmek zorundadır. Ödülü olmadığı gibi ağır bedelleri vardır. O çizgide bisiklet sürerken asla geride bekleyenin olmamalı .Arkana bakarsan senin ölümünü bekleyenler bir an düşünmeden seni o çizgiden aşağıya atarlar . . Gri olmayı ben istemedim . Buna mecbur kaldım. Ben buna itildim kaderin elleri tarafından. Nasıl mı ? Çocukluğumu birilerine çaldırdım ben . Sevdiklerimi tek tek ölüme sürükledim ben . Göz yaşı dökmeye bile vaktim olmadı benim sevdiklerimin kalplerine hançerleri tek tek sokarken. Ben Çağatay Aydoğdu, Gri ruhlu hesap memuru *Hikayedeki kişiler ve kurumlar hayal ürünü olup gerçek kişi ve kurumlara alakası yoktur. *

Ülkede kanser gibi yayılmış olan hainleri temizleme işi tecrübeli istihbaratçı Asım Gündüz Aka'ya düşünce o da kendine verilen yetkiyle eşi benzeri olmayan bir ekip kurmaya karar verir. Bunun için birbirinden bağımsız insanları bir araya toplar ve çalışmaya başlar Ekibin içinde var olan Çağatay'ım ise yıllar önce işine ara vermişken bir anda karşısına çıkan teklif yüzünden hayatı altüst olacak bir anda kendini olaylar zincirinde bulacaktır *Hikayedeki kişi ve kurumlar hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur !

Ömrünü adadığı erkek ona ihanet ettiğinde bir insan ne yapmalıdır? Pelin'in hayatı boka sarıyordu. Hayal ettiği işi yapamadığı gibi çocuk istediği eşinin başka bir kadından çocuğu olduğunu öğrenmişti. Hayatından ne istediyse hiçbir zaman elde edememişti. Aslında hayatının hangi nokta da ters gitmeye başladığını biliyordu. Lise yılları.... Ama geri dönüş yoktu öyle değil mi? Bir gece annesinin evinde kalırken ev telefonunun çaldığını duydu. 90'lardan kalma telefonun hala çalıştığını bile bilmiyordu. Aldığı uyku ilaçlarının etkisi bedenini ele geçirirken telefonu kaldırdı ve kulağına götürdü. Sonrası ise karanlık. Kendine geldiğinde annesinin evindeki yatağında uyandı. Ne olduğunu çok geçmeden anlamıştı. 1998 yılındaydı. 17 yaşındaki haline geri dönmüştü. Geriye hayatını değiştirmek kalıyordu. Üstelik eğer başarılı olursa okulun popüler çocuğunun da hayatını kurtarabilirdi. Tabi bunu yaparken ona aşık olmazsa. Bunu başarabilir miydi?

Kalplerden Ritimler Serisi 1- Ünlü bir basketbolcu olan Uygar Türkmen, sıradan giden hayatında kaderindeki aşkı beklemektedir. Bir kış günü karşılaştığı güzel balerin Yazgı, hayatını tamamen farklı bir hale getirecektir. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

Küçük bir çocukken bir oyuncak bebeğim olsun isterdim. Geceleri ona sarılıp uyuyabilirdim. Saçlarını kesip boyayabilirdim, ona kıyafetler dikebilirdim. Gerçekten yaşamıyor olsa da benim en yakın arkadaşım olabilirdi. Ama benim hiç oyuncak bebeğim olamamıştı. Ben hiç bir zaman oyuncaklarla oynayamamıştım. Çünkü ben daha küçük bir çocukken elime oyuncaklar yerine silahlar verilmişti. Masallar dinlemeden büyümüştüm, kimse bana hayatın gerçeklerini anlatıp öğretmemişti. Bana öğrettikleri şey dövüş teknikleriydi. Kimse bana nasıl daha iyi bir insan olacağını öğretmemişti çünkü bana öğretmeye çalıştıkları şey nasıl daha iyi bir asker olacağımdı. Vaktimizi eğlenmeye harcamak yerine daha iyi bir ajan olmaya, daha iyi bir asker ve daha iyi bir suikastçı olmaya harcamalıydık. Daha iyi atış yapmak için uğraşmalıydık. Daha iyi nişan almalı daha iyi dövüşmeliydik. En iyisi olmak için her şeyden vazgeçip sadece çalışmalıydık. Hayal kurmak yasaktı. Sevmek yasaktı, bağlanmak, değer vermek yasaktı. Kimse kimseyle arkadaş olamazdı. Arkadaşlık duygusal bir bağdı ve bizim bir bağ kurmamız yasaktı. İzin verdikleri tek şey silahlarımızın en yakın arkadaşlarımız olmasıydı. • "Tatlı, pembe bir hikayemiz olmamıştı hiçbir zaman. Doğduğumuzdan beri karanlık bizi içine hapsetmişti ve ilginç olan ise biz artık aydınlığa çıkmak istemiyorduk. Karanlık bizim evimizdi. Biz artık burada yaşamayı öğrenmiştik. Bu bizim hikayemizdi. Canavar olmaya terk edilmiş küçük bir kızın ve vahşi olmaya zorlanmış minik bir kurdun başka bir hikayesi."

[TAMAMLANDI.] MİT'de Bir Gece'nin 2. Kitabıdır. Garip bir gecede, garip bir kıza , bir bankın üzerinde, kalpli yarabantlarıyla aşık oldum... Mecazen değil, o gece sırılsıklam aşık olmuştum. 17 yaşımda, her şeyin dolu dolu yaşandığı zamanlarda ben onu dolu dolu sevdim. İtiraf edemedim; hep bir duvar arkası, karanlık köşe, sessiz caddelerde gezdim. Ama ondan öğrendiğim çok büyük şeyler oldu. "Güneş arkandaysa, Gölge'n bile önünde diz çöker..." #MİT'de Bir Gece kitabının sahne arkaları yazılmıştır. 1. Kitabı okumazsanız, esprileri anlamayacaksınızdır. Ama bağımsız olduğu için romatizm kısmı sizi etkileyebilir. # Diğer kitaplar hakkında SPOİ içerir! LadyReBeL

Lev Nikolayeviç Tolstoy (1828-1910): Anna Karenina, Savaş ve Barış, Kreutzer Sonat ve Diriliş'in büyük yazarı, yaşamının son otuz yılında kendini insan, aile, din, devlet, toplum, özgürlük, boyun eğme, başkaldırma, sanat ve estetik konularında kuramsal çalışmalara verdi. Bu dönemde yazdığı öykülerde yıllarca üzerinde düşündüğü insanlık sorunlarını edebi bir kurgu içinde ele aldı. Tolstoy, insan sevgisi ve inanç konularını ustalığının bütün inceliğiyle işlerken, İnsan Neyle Yaşar? ile gerçek hayatı yansıtan tabloların içinde yeni bir ahlak anlayışını ortaya koydu. Yayınevi: İş Bankası Kültür Yayınları Basım: XXIV. Basım Yıl: 2012 Çeviren: Koray Karasulu

Kızıltepe Karakolu... Ömrünü vatanına adamış, canı pahasına bayrağını dalgalandırmaya yemin etmiş komutan... Poyraz Ali Demirbaş. O pes etmez, pes ettirir! O katil değil, kahraman! O Türk Askeri! Ve onun kurak toprağına dökülen birkaç damla deniz umutlarını filizlendirdi. Ona yol gösteren Asena'nın peşine takıldı Börteçine. Demirden dağlar eridi, erlik parıldadı, vatan ilalebet payidar kaldı. Börteçine mavi gözlü Asena'ya kalbini verdi. Yiğidin kavgası da sevdası da büyük oldu. ** Türkiye Cumhuriyeti uğruna can veren şehitlerin ruhları şad olsun! - Bordo Harekat hikayesinin düzenlenmiş halidir. Her hangi bir çalıntı durumunda gereken yapılacaktır! - Tüm hakları bana aittir!

(Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır) "Koruma şirketinize söyleyin, ben kadın koruma istemiyorum." Dedi birden. Dişlerimi sıktım. Demek bu yüzden öyle demişti Patron. "Koruma şirketimiz beni gönderdi, beğenseniz de beğenmeseniz de ben koruyacağım sizi" dediğimde soğukça güldü. "Seni kim koruyacak" dediğinde başımın arkasına silahı dayadı iri adam. Mert Bey 'e bakmaya başladım. Yüzünde sebepsiz bir gülümseme vardı. Gözlüğümü çıkarttım. Sanırım bu testti. Bende Patronumun yüzünü kara çıkartmayacaktım. "Seni kim koruyacak dedim" "Kendimi değil, sizi korumaya geldim. Silah size değil bana doğrultuldu" dediğimde gülümsemesi yayıldı yüzünde. "Taner, bana doğrult silahı" der demez silah ona doğru dönecekken tekme atıp bileğine silahı düşürdüm. Elini alıp kıvırdım, arkasına verince acıdan kıvranmaya başladı. Boyunu küçültmek için dizlerinin iç kısmına vurdum yere diz çöktü. Başımı kaldırıp Mert Bey 'e baktım. Başını salladı olumlu anlamda. "Hoş geldin, Nisan" dedi gülerek. (Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır)