Заримдаа би гайхдаг...Бас эргэлздэг...сэтгэл хөдлөл ихтэй байх нь асуудал болдог уу? эсвэл юу ч мэдрэхгүй байх нь асуудал уу гэдгийг... Ухамсаргүйгээр биеэ дагаж орхиход хүний араатанлаг шинж ёс суртахуунгүйгээр хүслээ гүйцэлдүүлэхийг л хүснэ...бие минь үүнийг хүсэж орхино...харамсалтай нь тархи түүнийг хүлж орхино...тархинд хүлүүлсэн дур хүсэл... +За хэдэн жилийн өмнө бичдэг байж байгаад нилээд хугацаанд завсарласны эцэст дахин бичмээр санагдаад үүнийгээ эхлүүлж байна. Нэгэн хэвийн биш байна гэж найдаж байна. Миний төсөөллийн ертөнцөд тавтай морил. Дэмжиж өгөөрэй. Хэт айхтар деталчилсан ор хөнжлийн асуудал байхгүй ч насаа нэг бодоод үзээрэй