Deniz ailesi ile birlikte Almanya'dan Türkiye'ye kesin dönüş yapar. Yan komşusu Selma Hanım'ın oğlu Rüzgar ile tanıştıktan sonra, hayatı 180 derece değişir. İletişim için: İnstagram: dlrgue

Gamzelerinin müptelasıyım!!! Birbirini sevmeyen iki grup daha sonra düşmanlıktan doğan aşklar. Kitap tarfımca yazılmış olmakla birlikte iznim olmadan kopyalanamaz veya paylaşılmaz! Pişman olmayacaksın:) Kapak tasarımı:sssadecesenveben

Babamın tayini üzerine geldiğimiz bu şehirde hayatımın değişeceğini nereden bilirdim ki. Başta sevdiğimin bile farkında olmadığım o insan . Çoğu kez kurtarıcım bazen canımı acıtan bazen tehlikeli bazen bir çocuk misali alaycı ... O kaybolmasını istemediğim gölgem güneş olmasa da yanımda olsun dediğim karanlık gölgem. • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • Bir yanlış anlama mıydı bizi bitiren ? Engeller olsa da aramızdaki sevgiyi bitirir miydi ? Sensiz yaşayabilir miyim ? yaşayamam Korkuyor muyum ? evet fazlasıyla Tam her şeyi düzelteceğim derken ölüm müydü bizi ayıran ? Ne mi istiyorum Gözlerini açıp sıkıca sarılmanı O ameliyat masasında tek başına yatmanı değil. Neyle karşılaşacağımı bilmiyorum . Peki ya o haber gelirse dayanabilir miyim ? yapabilir miyim sensiz ? İnsan yaşayabilir mi sevdiği olmadan buraya kadar mıydı hikayemiz . O Kadar güzel günler geçirmiştim ki seninle hikaye olabilecek kadar imkansızdı belkide hikaye miydi masal mı yoksa Ölümün ayırdığı mutsuz sonla biten bir masaldır belki de . Hadi sevdiğim aç gözlerini ayırma bizi masala döndürme hikayemizi...

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Su gibiydi iki genç kız da. Öyle narin öyle güzellerdi. Birinin adı Zeynep'ti. Bakanlar gözlerini alamazlardı. Babasının en değerlisi, mücevheri, güneşiydi. Birde Mardin'in ağası vardı. Ömer Ağa. O bir şey isterse olurdu, kimse karşı gelemez gelmeye cüret bile edemezdi. Bütün aşiretlerin de Mardin'in de ağasıydı. Herkes bilirdi onun sözü sözdü. Adaleti kendisinden hep bir adım önde olan bir adamdı. ______________________________________________ "Berzan ağa vermezlerse kaçıracakmış seni hiç mi korkmuyorsun?" Kahkaha attı kardeş bildiği arkadaşının sözüne Zeynep. "Asla evlenmem onunla kaçırırsa da elbet yolunu bulur kaçarım kaçamazsam da canıma kıyarım yine de yar olmam ona." "Yine de bir düşünseydin babanın durumu zorda Paşaların oğlu o kurtarırdı sizi bu durumdan." "Sen delirdin mi Dilan asla evlenmem onunla dedim ya hem babam söz verdi okutacak beni. Değil Paşaların oğlu koskoca Mardin'in ağası Ömer Ağa bile gelse alamaz beni." Kararlılıkla konuştu genç kız kendinden çok emindi. İlerde çalıların arkasında biri daha vardı ama küçük kızın böbürlenerek konuşmasını kahkaha atmadan dinlemeye çalışan. Hele son sözlerini duyunca gözlerinde pırıltılar beliren. ---------------------------------- Diğerinin adı ise Dilan'dı. Korkusuz, cesur ve hep yüreğinin sesini dinleyen Dilan. Zeynep'ten daha zor bir davanın savaşını verecekti o. İki genç kız da Mardin'in ateşli topraklarında kendilerini bir anda hem var oluş mücadelisinin içinde bulacaklar hem de aşkın büyülü dünyasının içinde gururlarını kaybetmeden savaşı kazanmanın yollarını arayacaklardı.

Umutların aşka bağlandığı bir hikaye... "Mum ışığıyla yakılmış hayallerim küller halinde savrulan umutlarım vardı benim." ♥♥♥ Hayata kaldığın yerden devam etmek yarım kalan bir hikayeyi tamamlamak gibiydi. Benim hikayem bitti sandığım yerden sonra başladı. Birkaç ay öncesinde her şey normal devam ederken birkaç ay sonrasında hiçbir şey eskisi gibi olmayacak cümlesi önünüzde beliriveriyor ve ne olduğunu anlayamıyorsunuz. İşte o cümle beni bulup kıskıvrak yakaladığında savunmasızdım. Tesadüf müydü yoksa bu da hayatın bana hoşçakal derken merhaba dediği bir hediye miydi? Buna net bir cevap veremiyordum. Çünkü o her şeyiyle benden farklıydı. O ölüme koşuyordu ben ise ölümden kaçıyordum. Ve bildiğim tek bir şey vardı o da bir şekilde birbirimizi tamamlayacak olmamız. Eksik ya da fazla... 🖤 Henüz yolun başındayken kendi nefesini bir başkasının nefesine katan umut dolu bir kızın hikayesi. Yaşamın tüm acımazlığına rağmen şartları zorlayıp hayalinin peşinden gitmek için bir adım atar. Gerçek sevgiyle gelen her şeyin onu ölüme bir gün daha yaklaştıracağından habersiz. Ama bu yolda onun için önemli olan başka bir şeyi fark ettiğinde her şey değişir. Artık tek bir amacı vardır. O da umudu yitik kaybolmuş bir adamın eksik parçası olabilmektir. Verdiği yaşam mücadelesi içinde bir başkası için yaşayabilmek. Ve bunu başarmıştı. Artık Kayra yeni bir sayfanın ilk dizelerini yazıyordu. Ama yolunda gitmeyen tek bir şey vardı o da Asya'nın son nefesinin ucunda olmasıydı. Ve yapılan fedakarlıkların karşılığını sadece bir kişiye ödetmenin yanlışlığı Kayra'nın kafasını karıştığında işler tersine döner. İşte o zaman gerçek sevgi baş gösterir ve tüm hikaye baştan yazılır...

"Neden bana bunları yaşatıyorsun?"diye sordum. Yüzüme baktı. Galiba benim korktuğumu anlamış olacak ki sakin bir ses tonuyla konuşmaya başladı. "Hala anlamadınmı? Seni unutmaya çalışıyorum ama hep gözümün önüne geliyorsun. Gözlerimi kapatıyorum bu seferde sesin kulaklarımda oluyor. Eylül ben sana deli gibi aşığım anla artık beni. Senin için dünyayı yakarım ben." 07.11.2016

"Ateş." Diye fısıldadım. "Beni sevmeyi denermisin?" "Yapamam." Dedi. İşte bir kere daha hayallerim yıkıldı. Bir kere daha kalbim kırıldı. Bir kere daha umutlarım tükendi. Çünkü Ateş beni asla sevmeyecekti.

Biri geceye, biri gündüze aşık birbirinden habersiz iki genç. Kader onlarla nasıl oynayacak? Tanışmaları iyi yönden mi yoksa kötü yönden mi etkileyecek ikilimizi? Gelin kitapta soru işaretlerimizi bitirelim. . . . Ölene kadar benimle aynı yıldıza bakmaya var mısın Gece Kuşu?