" Keşke seni hiç tanımasaydım. O zaman yaşama isteğim tıpkı eskisi gibi coşkulu ve rengarenk olurdu. " dedim göz yaşlarım durmaksızın akarken. O an ilk defa gözlerinin dolduğunu gördüm. İlk defa sesinin titrediğini, omuzlarının düştüğünü gördüm. Evet, ondan delicesine nefret ediyordum. Ama... o hali içimde bir yerde bir şeylerin kırıldığını hissettirdi bana. Bu olmamalıydı. Onun için üzgün hissetmemeliydim. O sorunlu bir psikopattan başka bir şey değildi ! Elindeki bıçağı yavaşça yere bıraktı. Anlamını bilmediğim yaşlı bakışıyla ve ilk kez yenik düşmüş titreyen sesi ile o hafta son kez konuştu. " Keşke seni hiç tanımasaydım. O zaman ölme isteğim tıpkı eskisi gibi coşkulu ve simsiyah olurdu. "

"OOOHHHAAAAAĞĞĞHH" diye bağırdığında ani bir hareketle elimle ağızını kapattım "Geri zekâlı sus duyacaklar şimdi !! " dememe kalmadan yedi adam çoktan kafalarını kaldırmış, şaşkın ve anlamsız bakışlarını üsümüze dikmişti "siktir ... "

" Insanlari gercekten anlayamiyorum bazen. Bir insan her seyi saklaya bilir .Bir sirri,ic guzelligini hatta bir insani.Ama bir insan kalbini ve duyqularini sakliyorsa ,kendini sakliyor demektir.Ve sakladigi tum o duyqular bir gun kendisine olumu tatdiracakdir.Bir insanin kalbini saklamasi intihardan baska bir sey deyildir.Bunu anlamak bir insanin uzun bir zamanini alir.Ve anladiklari zaman gercekten gec olur."