Ben Ada.Gün içinde normal,sessiz,dersten derse koşturan bir kızken;geceleri kafes dövüşleriyle uğraşan bir manyağım.Evet manyak.Herkesin yaklaşmaya korktuğu bir manyaktım ben.Bu yüzden hiç arkadaşım yoktu.Ama iyi olansa bu durumdan şikayet eden de yoktu.

İntikam hırsıyla yanan bir kız. Karanlığın içine batan bir kız. O sonradan kötü olmadı. O hep kötüydü. Her zaman acımasız , kötü bir kızdı. İnsanlarla kukla gibi oynayan , uyuşturucu ve sigara içen bir kız. Canı istedi diye insanların derilerini yüzen bir sadist. Ruhu karanlık olmuş , spor niyetine adam öldüren 17 yaşında bir kız. Daha ne kadar kötü olabilir. ------***------ " Umutsuz bekleyişler , kırılan kalpler , yok olan umutlar , söylesene sen varsın diyemi böyle" ------***------ " Neden hiç bir şeyden korkmuyorsun" dedi bana Gözümü pencereden ayırıp yavaşça ona döndüm. Alayla sırıttım. " Çünkü ben herşeyi olan ama kaybedecek hiçbir şeyi olmayan biriyim " ------***------ " Abla ne olur merhamet et " diye yalvardı adam bana Bense silahımı çıkardım ve adamın ağzına soktum. Tetiği çekmeden önce başımı hafif sağa yatırdım ve duygusuz bir sesle konuştum. " Üzgünüm ama merhamete alerjim var "

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

Nico di Angelo'nun hayaleti havada olabildiğince hızla süzülüyordu. Yeraltına gelişinin üstünden ne kadar vakit geçtiğinden habersiz olması onu dünyanın en sinirli hayaleti yapıyordu. Sonsuzluğun içinde yüzyıllar gibi gelen bir sürenin sonunda Nico di Angelo, Orpheus Kapısı'nı araladı ve dışarı çıktığı an ruhu tekrar cismini buldu. Temiz havayı içine çekerken "Ölüme en çok benim saygı duymam gerekir." diye düşündü. "Ancak ölmek için çok genç görünüyorum."

Bir genç kız ama öyle sıradan biri değil duygusuz , sert , acımasız , sadist o bir mafya duygularını abisi ile kara toprağa gömmüş biri. Kalbi artık atmıyor. Sevdiği biri olmayınca kalbi atsa ne olur atmasa ne olur ? Bu kızın sırları ve hayatındaki gizemler bunların arasındaki gizlice doğan aşk ...

Hazal, babasının ölümünden sonra annesi ve abisiyle birlikte İzmir'e taşınır. Orada gideceği kolejin sahibinin oğlunun gazabına uğrayacak yeni kişidir. Batu ve Hazal'ın birbirlerine olan nefreti ne zaman aşka yol açacak? Aşk ilk hangisini yakalayacak?

Kapüşonunun altına gizlemek istediği gözleri değil korkularıydı. İçine kapanık, sürekli siyah giyinen bir kız... Kendini ona adamış bir adam.... Bir anda hayatının en harika ve en berbat haberini alan Sıla ile yolları kesişen Can'ın hikayesi.... Şimdiye kadar hep kadınlar yarası olan adamları iyileştirdi. Neden bir erkek bir kadını iyileştiremesin? "İnsanlarla konuşmayı sevmediğin için içinden konuşuyor olmasın." dedi meraklı bir ifadeyle. Böyle söyleme nedeni benim susup sadece önüme dalmış bakıyor olmamdı. "İyi tespit. Seni neden eve aldım ki?" dedim hayıflanarak. "Çünkü sen yaralı bir kuşsun. Ben veteriner hekimim. " dediğinde dik dik yüzüne baktım. O benim aksime gülümsüyordu. Zaten onu ne zaman görsem benim aksime gülüyordu. Fated to love you'dan esinlenilmiştir.

Romantizm #1 Hiçbir hasta inancını kaybetmiş bir insan kadar umutsuz vaka değildir. Umudumu ve sahip olduğum tüm inancımı kaybetmiş ve son olarak da kendimi de kaybetmemle bitiş noktasına ulaşmıştım. Her şeyin bittiğine, hayatın acımasızlığına karşın kesin mağlubiyetimi aldığıma kendimi artık tamamen inandırmıştım ki, hiç beklemediğim bir anda gelen birkaç kelimelik bir soru tüm hayatımı sil baştan yapmaya yetmişti. " Çocuğumun Annesi Olur musun? " Ansızın gelen bir soru bir insanın hayatını en fazla ne kadar değiştirebilirdi? Burcu BATUR Tüm Hakları Saklıdır! Bu isimde yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Noter tasdikli olup, çalınması halinde yasal işlem başlatılacaktır.