"Ben, senin geçmişinim. O ise geleceğin. Geçmiş hep unutulur Zayn." "Hayır Alyssa. Geçmiş asla unutulmaz, hele ki o geçmiş, senin geleceğinse." 17.07.2015 ©Tüm hakları saklıdır. | ©All Rights Reserved.

ZAYN

ZORLA EVLENDİLER BELKİ AMA BİRBİRLERİNİ SEVEMEZLER DİYE BİR KURAL GÖREMİYORUM OLSA BİLE KURALLAR ÇİĞNENMEK İÇİN DEĞİL MİDİR? 16/03/2017 #1

"Kararımı verdim anne,ona yardım etmek zorundayım." "Değilsin" dedi,gözündeki yaş süzülürken. "Kendini ortaya atmayacaksın.Okul ne olacak kızım? Bir bebeği dünyaya getirecek yaşta mısın Arya Allah aşkına zamanı mı?" "Anne bebeğimi doğurduktan sonra da okuyabilirim.Anlamıyor musun tek çare buysa,onun yanında olmalıyım,onun için bunu yapmalıyım." dedim ben de onun gibi ağlarken. Harika,karşılıklı ağlaşıyorduk.18 olduğumu ve kendi kararlarımı verebileceğimi anlamıyordu.Kabul ediyorum içinde bulunduğumuz durum oldukça garipti.Ama beni anlamayı denememişti bu olaylar süresince.Gerçi ben de her zaman olduğu gibi şıp diye anneme anlatıvermiştim olanları.Önce bi huyuna git,güzelce çayını ver çorbasını içir,yardım lazım mı diye sor daha sonra haberi alıştıra alıştıra söylersin de mi ama.Yok ben bok varmış gibi kapıdan girer girmez "Anne ben anne olmaya karar verdim." diye atladim. E kadının da anında devreler yandı tabi.

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Huysuzsun!" dedi kadın sinirle. Adam ise rahat bir tavırla kapıya yaslanırken ellerini ceplerine soktu. "Sende çok inatçısın." kadın derin bir soluk alarak gözlerini sarı-yeşil gözlere dikti. Elleri saçlarına daldırıp yolmamak için kendini zor tutuyordu. "Beni deli ediyorsun Aras!" adam rahat tavrından taviz vermeden yamuk bir şekilde gülümsedi. "Beni seviyorsun." Defne, artık burnundan soluyordu. Bu adamın bu rahat tavırları, umursamaz halleri onu çıldırtıyordu. Kafayı yedirecekti en sonunda Defne'ye... Elbisesinin eteklerini geriye doğru atarak Aras'ın yanından hızla geçti. Ya da geçmeye çalıştı. Aras hızla Defne'nin çıplak kolunu tutarak onu kendine çevirdi ve dudaklarını kulağına doğru yaklaştırdı. "Sende beni çıldırtıyorsun Defne, hem de her konuda. Yapma dedikçe inadına yapıyorsun sanki. Bu cürretkar elbiseyle başka bir adamın kollarının arasında, kahkahalar eşliğinde dans ediyorsun ve seni delirttiğimi söylüyorsun." Bir kaç saniye susarak sıcak nefesini Defne'nin kulağına üfledi. "Sen o kahkahaları atarken o adamın bakışlarını görmüyordun belki ama ben çok net görebiliyordum. Orada parlayan arzu ve şehveti görmemek imkansızdı. Ne yapmamı beklerdin? Seni onun kollarında bırakmamı mı? Kusıta bakma sen benimsin! Ve benim olanı paylaşmam!" NOT: Kötü Kız Kötü Çocuk'un devam kitabıdır. Olaylar birbiri ile çok fazla bağlantılı olmasa bile Defne ve Aras'ın aşklarının nasıl başladığı anlatılıyor..