22.08.2017 şiir içinde #210 23.08.2017 şiir içinde #155 24.08.2017 şiir içinde #123 11.05.2018 gönül içinde #13 01.07.2018 gönül içinde #29 11.07.2018 vakit içinde #6 16.03.2019 watty içinde #3 Aşk kimi sevdiysek onda güzeldir.Yeri geldiğinde üzülüp kahrolacak,yeri geldiğinde de mutluluktan havalara uçacak kadar.Sevince ne mi olur?Sevince kalp vücuda çalışmaz bir tek,ona atar.Heyecandan kelebekler uçuşur içinde.Bu hissi başka nerede bulabilirsiniz ki?

Anonimlerle uğraşıyorum yardım pls fkskfkslld♥️♥️

"Ama o..." "Şşştt,sessiz ol." "Ama..." "Sus dedim." "Peki bana? Bana ne yapacaksın?" "Belki de..." "Belki de ne?" "Tamam kes!"

Her isim bir nur. Hakkıyla taşıyan için paha biçilemez bir ONUR.

''Geç kaldım değil mi?'' diye sordum ümitsizce bakışlarımı tekrar ona çevirirken. Gözlerimin en derinine baktı. ''Bana söylediklerin... Çok kırdı beni, kendimi çok kötü hissettim Bahar, senin canını yaktığımı düşündükçe kendimden nefret ettim.'' Sessizce akmaya devam etti gözyaşlarım. Ne kadar çok kırmıştım onu böyle! Sonra devam etti. ''Geç kaldın belki evet... Ama geç kalmak her zaman... Yetişememek anlamına gelmez Bahar! Her şeye rağmen... Beni ne kadar kırsan da ben seni sevmekten vazgeçemedim.'' İçimde yeşermeye başlayan umutla baktım gözlerine. Gözleri hâlâ kırgın baksa da kızgın değildi. Sonra içten bir gülümseme belirdi dudaklarında. Gözlerinde aşkı gördüm. ''Eğer... Bir kez daha benden gitmemi istersen, eğer bir kez daha benden gitmeye çalışırsan...'' dedi gözlerimin tam içine bakarak. '' Ne kadar seversem seveyim, seni üzgün görmemek için giderim!'' dedi sertleşen bakışlarıyla.

Dikkat bu kitap ruh sağlığına ciddi bir şekilde zarar vermektedir. İnsan neden yalnızlığı sever ; En çaresiz olduğun zaman yanında kimse olmaz tekrar çaresiz olursun yine kimse olmaz bu böyle tekrar eder , alışırsın. Ve birgün çaresiz kaldığında herkes yanında olur o zaman sen kimseyi istemezsin çünkü ona alıştın artık... Yalnızlıktan nefret ediyorum ama vazgeçemiyorum ve en çokta yalnızlıktan korkuyorum...