"...Neredeyse varolmayan ışığa doğru, son kez uzanmaya çalışışımı hatırlıyorum. Bir şekilde birinin beni bu karanlıktan çekmesi için yalvardım, ancak isteğim sadece donmuş buz gibi karanlık umutsuzluğa ulaşabildi." "...İşte o anda vazgeçtim. Savaşmayı bırakarak karanlığın beni içine çekmesine izin verdim. Tanrım, nasıl da savaşmaya devam etmek isterdim..." "...Sorun şu ki bu noktadan sonra bir ışık beklemiştim. Her zaman ölümün sadece bir sonraki hayata açılan bir kapı olduğunu düşünmüşümdür; hiç sona ermeyen, huzurlu, kolay bir varoluş. Sabırla bunu beklemiştim." "...Yanılmışım. Hepimiz yanılmışız." *** "-Niye kendini asmaya kalktın? -Düşünmekten."

Bir kukla, kuklacının dediklerine göre hareket etmelidir. Hiçbir kuklacı dediklerini yapmayan kuklaları sevmez.

Ve Olvos onlara dedi ki: "Bunu neden yaptınız, çocuklarım? Neden gökyüzü dumanla kaplı? Neden uzak diyarlara savaş götürdünüz ve tuhaf topraklarda kan döktünüz?" Ve Tanrıça'ya dediler ki: "Bize Senin insanların olma lütfunu bahşettin ve biz sevindik, çok mutlu olduk. Ama sonra Senin insanın olmayanları bulduk ve onlar, kendi arzularıyla Senin insanın olmuyor, Senin hakkında cahil kalıyorlardı. Senin şarkılarına kulak vermiyor, Senin sözcüklerini dillendirmiyorlardı. O yüzden onları kayalara çarptık, evlerini yıktık, kanlarını döktük, parçalarını rüzgâra savurduk ve haklıydık. Çünkü biz Senin insanlarınız. Sen lütfunu bize bahşettin. Biz Seniniz o yüzden de haklıyız. Sen öyle söylememiş miydin?" Ve Olvos hiçbir şey söylemedi. A Ticciwork Fan Fiction by whocaresabouthis & anti_school8461

¡Laughing Jack Fanfiction¡ !Küfür içerir.! Sirklerle ilgili bilmediğiniz bazı şeyler var. Özellikle sirklerdeki Palyaçolarla ilgili.. Birincisi her gülümseyen Palyaço mutlu değildir. İkincisi her palyaço sizi eğlendirmek zorunda değildir. Kendilerini de sizin sayenizde eğlendirebilirler. Ve son olarak üçüncüsü her Palyaço arkadaş canlısı olmak zorunda değildir.