"Sondördünde doğan çocuk dünyanın sonu olacak, Egemen olmak istediği büyüyü karanlığa boğacak." Beyza'yla birlikte yazıyoruz. Başlangıç: 06.06.2018

Otel Kaliforniya'ya hoş geldiniz.|-Dramione.

Bulanık sözü ile başlamıştı herşey.Herkes imkansız gözü ile bakıyordu bu aşka ama kimse bilmiyordu ki bunun gerçek olacağını... (Bu hikayede Dramione ağır basmaktadır fakat çocuklarının ve arkadaşlarının-Harry,Ron,Pansy,Neville,Luna...- hikayesini de barındırır.)

Yanlış olduğunu bile bile onunla böyle bir işe kalkışmak, beni ne kadar akıllı yapardı?

''Ben Draco Malfoy ruhum ve kalbimle yemin ederim ki sen benim yaptığım en güzel tercihsin Hermione'' ************ Bir Dramione hikayesi Bilim kurgu içinde #87

"Biliyor musun," dedi Draco, başını eğip yüzünü Hermione'nin omzuna saklarken. Sesi cümlenin sonuna doğru boğuklaşmıştı. "Çok güzelsin. Yemin ederim ki öylesin." - Altın üçlünün gözdesi Harry Potter'ın seçilmiş kişi olmadığını fark etmeleri Hogwarts savaşından sonra tüm gözleri başka bir ismin üzerine çekmişti. Onun hikayesi tam da burada başlıyordu ve okuldan henüz yeni mezun olmuş bir genç kız, belki de çağın en zeki cadılarından biri için bu hiç de kolay değildi. Yeni bir savaşa adım adım yaklaşıyorken Voldemort'un güçlerini bizzat aktarıp Hermione Granger'ı öldürmek ile görevlendirdiği Draco Malfoy, her zaman olduğu gibi onun isteklerine boyun mu eğecekti? Peki, Hermione Granger bunu yaparken onu hala nefret ettiği biri olarak görmeye devam edebilir miydi? Belki de Draco; Hermione için düşmandan çok kendisiyle aynı geçmişi paylaşan gizemli bir tanıdıktı.

Hermione Granger, tek bir gecenin hayatını bu denli değiştirebileceğini nereden bilebilirdi ki?

Bir iddia sonucu iki aşığın başına gelenler. Hermione ve Draco. Birbirlerine ne kadar dayanabilirler ya da ne kadar birbirlerini sevdiklerini saklayabilirler.

Hermione'nin gizemlerle dolu hayatına açılan bir kapıyı açmak istemez misiniz? -Dramione forever-

Ve Draco Malfoy, hayatında hiç ummadığı bir isme âşık oldu. ϟ Yine yazıyorum. Onun okumayacağını bile bile... Aramızdaki ilişki o kadar tuhaf ki, ondan hoşlandığımı anlaması imkânsız gibi bir şey. Gerçi amaç da bu değil miydi? Olabildiğince ondan uzak durmam... Seneler geçtikçe ona olan duygularım daha da büyüyor. Daha doğrusu her geçen gün... Onu başkalarıyla gördüğümde kendimi zor tutuyorum. Aramızda en ufak bir şeyin bile olmayışı ise beni yıkan en büyük şey... Gerçi bir şey var. Nefret... Onun bana duyduğu nefret. En kötü tarafı da bu konuda haklı olması. Ben her ne kadar onu seviyorsam, o da bir o kadar benden nefret ediyor. Onun bana karşı hissettiği bu duygu beni öldürüyor. Sevdiğim kızın benden nefret etmesi... Ama bazen de içim rahat oluyor. En azından yaşadığını görebiliyorum. En azından bana beslediği bir duygu var, nefret bile olsa. Ailem bu hislerimi bilmiyor, en iyi arkadaşlarım da bilmiyor. Sadece bu defter... Ona karşı olan bitmek bilmeyen duygularımı sadece birkaç kâğıt parçası biliyor. Yazmaya Başlama: 19 Mart 2017 Yayımlanma Tarihi: 6 Ağustos 2017