♣️+18 sahneler vardır! Rahatsız olacaklar okumasın!♣️ Dudakları dudaklarıma imzasını bırakırken elim arsızca saçlarına karıştı. Kalçamdan tutup beni havaya kaldırırken vücudumda hissettiğim o tutku kendini zirveye çıkarmıştı. Kucağında otururken hissetiğim o koca şey beni kendine çekerken son günümmüş gibi hissediyordum. Bu his... "Alpay." fısıltıyla çıkan sesim hoşuna gitmiş olacak ki sırtım çarşafın serinliğiyle buluştu. Gözlerini gözlerime diktiğinde kendimden geçtim. "Ben..." Ne diyeceğimi bilemez halde yüzüne bakarken alnını alnıma yasladı. "Sen..." dudağıma kondurduğu buseyle kendimden geçtim. O sırada göğüslerimizin birbirine değmesiyle gözlerimi kapattım. Ve duyması gerekenleri yüzüne söyledim. "Bu gece seninim." kıvrılan dolgun dudaklarıyla bütün nefesini boynuma sunarken kulağımın altına dudaklarını değirdi. Ve içime işleyen sesiyle: "Her gece benimsin." dedi.

"Ben sana diğerleri gibi gelmedim. Ben sana zorunluluktan geldim. Beni asla çıplak çizemezsin!" Yüzündeki gülümseme hala yerli yerindeydi. Davetkar bakışları bedenimi baştan sona turladı ve dudaklarındaki kıvrım büyüdü ve yanaklarındaki vadiler ortaya çıktı. "Seni çıplak çizeceğim küçük kız. Lakin bu bedenen değil, ruhen olacak."

Dudaklarımdan bir nefeslik ayrılışıyla hafif bir inilti koyuverdim. İkimiz de bunu beklemiyorduk. "Bundan sonrasının dönüşü yok, biliyorsun değil mi?" Sorusuyla kendinden geçen beynim bir şeyleri idrak etmek için çalıştı. Sahi, bundan sonrası neydi? Mayış mayış gözlerle yüzüne bakmaya başladım. O da beni süzüyordu. Her bir haremi ezberine kazır gibi. Baş parmağı sızlayan dudaklarımda sürtünürken yeşil gözleri gözlerimde durdu. "Şu saatten sonra benim her şeyimi kabul edebilecek misin?" Yutkundum, hayır diyemedim. "Bakamam ki." Kavisli kaşları anlamdıramadığım şekilde çatıldı. "Dövüşmezsen olmaz mı? Orda sana gelen yumruklara bakamıyorum." Yutkunma sırası ona geçti. Gözlerinden geçen şefkat pırıltılarını yakalayabilmiştim. Ani bir hareketle bel boşluğumdan tutup beni iyice kendine bastırdı. Şişen dudaklarımda tekrar hissettiğim baskıyla elimde olmadan karşılık verdim. Ellerim saçlarını çoktan bulmuş dudaklarımdaki ağrı tekrar baş göstermişti ama hâlâ aklımdaki sorunun cevabını alamamıştım. Gözlerimin önünde dövüşmeye devam edecek miydi? Yazılış Tarihi : 09.11.19

Bir adam.. İstanbulun en zengin gözde bekarlarından ve çapkınlarından biri.. Bir kadın.. Köyünün en güzel ve hamarat kızı.. Bu iki zıt insanı bir kaza birleştirirse ne olur?

Sert acımasız herkesin korktuğu bir adam saf güzel nazik bir kız yolları kesişir aşk olup üstüne birde evlenip çoçuk yaparlarsa ve bunu ailelerinden saklarlarsa ne mi olur gelin görelim Mirzanın ezelin hikayesi 10. Bölümden sonra geçmişe dönecek ve tanışmaları evleneleri konu alınacak Küfür ve +18 içerik mevcuttur Herhangi izinsiz kopyalamada yasal işlem başlatacağım...

Yetişkinlere uygun bir kitaptır. (+18)Lütfen çocuklar okumasın.

Eliyle biraz sonra evleneceği kızın çenesini kavrayıp yerde olan gözlerini,gözlerine sabitledi.Tamamen duygudan yoksun buz gibi bakışlarını önce çehresinde dolandırdı,ardından konuşmaya başladı. "Biliyor musun beyazlar içindesin ama ben sende değil saflık,kokuşmuş benliğiyle simsiyah bir ruh görüyorum ve tek kelimeyle midemi bulandırıyorsun."Karşısında ki kızın gözünden akan yaşları görünce öfkesi dahada artmıştı.Kadınların ağlamasından nefret ediyordu özellikle böyle basit kadınların.Elini sert bir hareketle çenesinden çekip kollarına asıldı. "Sakın...Sakın o sahte göz yaşlarını akıtayım deme!!"Dedi ve tiksinircesine kıza bakıp devam etti. "Şimdi seninle aşağı inip o lanet imzaları atıyoruz.Sen aileni kurtarıyorsun,bende oğluma oldukça pahalı bir bakıcı tutuyorum.Şimdi yürü!!"

Her şey bir barda başlıyor. Sonra araya okul giriyor ve iki insan aralarında ne yapacağını şaşırıyor. Herkes onları abi kardeş diye biliyor. onlar ise kendilerin daha ne olduğunu bilmiyor... Kitap hiçbir şekilde kesilmeden eskisi gibi yayınlanıyor!.....

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."