Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Yaşadığı talihsizliklerden sonra Londra'daki hayatını bırakıp teyzesini yanına taşınan Öykü kötü olayların peşini bıraktığını düşünürken beterini İstanbul'da yaşayacağından habersizdir. Aynı anda hem aşkı hem de nefreti tadacak ve bu sefer kaçmak için başka bir yeri olmayacaktır.

Yatılı bir okul.. Beş yıl önce yeniden düzenleme ile açılan bu okul ilk yılında birçok olaya tanık olmuştu. Ruhlar mı dersiniz, ölümler mi, yoksa çözülmeyi bekleyen bulmacalar mı? Bunun üzerinden sakin bir şekilde geçen yıllar sonrası yeni öğrenciler ve silinen bir geçmiş ile yeniden çözülmeyi bekleyen bulmacalar kendini gösterecekti. Tek bu da değil, hâlâ kurtulmayı bekleyen ruhlar vardı..

Komik bir stajyerin doktorluğa kadar geçirdiği dönem. Komiklikler ve olaylarla çok eğleneceğiz..

Asosyalim, Asosyalsin, Asosyaliz...

Mizah#1 04/03/18 "Tamız hocam." Buğra arka sıradan anırdığında kafamı hızla hırkamdan kaldırdım. "Aaaaa ilk okul günü hatta ilk saati uyunmaz ama." Bartu geçen seneki gibi arkamda oturmuştu. "Sus sıçarım." "Hocam ödev vardı." Gamzenin sesiyle herkesin ona dönmesi bir oldu. "Yaktın beni Gamze." Ata ağlak bir ses tonda konuştu. "Haklısın kızım. Evet açın ödevlerinizi." &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& Bir sınıf düşünün ruhen yok. Her sabah okula giden bedenleri ama sıcacık yataklarında kalan akılları. Daha üçüncü aydaydık ama ben bu pis okulun pis tuvaletlerinde ağlıyordum. "Dayanamıyorum artık bu entrikalara, suçlamalara, yalanlara. Gücüm kalmadı." Kızlar tuvaletinin kapısından gelen sesle o tarafa döndük. "Kim benim minik kobramı ağlattı bakiyim. Onun ağzını yırtıp içine sıçarım." Serdar gay gibi içeri koştuğunda içimde tuttuğum şeyle gülmek isterken daha çok ağlamaya başlamıştım. "Ay ben gelince bu daha çok ağlamaya başladı. Kız ne oldu rimelim mi akmış." Beni güldürmek için söylediği şeylere istesemde gülemiyordum. "Yani anlamadım fermuarım da açık kalmamış korkmuş olamaz." Kızların hepsi yüzünü buruştururken benim yüzümdeki gülümsemeyle o da yüzünü buruşturdu. "Yani o kadar şey yaptım eğer bu seni güldürüyorsa +9 fesatsın." Kafasını yazık anlamında sallayarak tuvaletten çıkarken içeri giren kişiye ne ben ne de kızlar tepki veremeyecek kadar şaşkın bakmıştık. "Bunca olan şeyden sonra burda gelip ağlayabiliyorsan ya ben yanlış anlıyorum ya da sen çok iyi rol yapıyorsun." Arkadan gelen sesle hepimiz o tarafa döndük. "Ya da sen hemen burdan siktirip gidiyorsun." Kapak tasarımı için @LizardDesign 'ye çok teşekkürler.

Beddua etmek hiç bu kadar eğlenceli olmamıştı. İnşallah diye ciddiyetle başlayan cümle sonunda kahkaha ve random atan psikopatgillere gelsin. Not:: bu kitap gram ciddiyet içermemektedir. İnşallah bu kitabı okurken eglenirsiniz. Kitaptaki tek duadır 😄😄

DÖRDÜZLERİMİZİN 2. KİTABIDIR! Ahu, Lara, Elvan, Vuslat, Onların baş harflerinden oluşan ALEV etraflarında ki herkesi kavurmuş durumda, onlar bütün acılarını unutmak için sırt sırta verdiler ve bütün hayatlarını sadece eğlenceye adadılar. Onlar kendilerini dört yapraklı goncaya benzetip hem az bulunan hemde daima birbirlerine destek olanlardan... Onlar; Erkeklerle en çok anlaşan ve en seksisi Ahu, Eğlenceyi dibine kadar yaşayan fakat en çalışkanları Lara, En erkeksi olan ve en komiği olan Elvan, En titizi ve en safı olan ise Vuslat, Onlar sizin için burdalar ve ben ise sadece onların yardımcısıyım. Onlarla eğlenceye varsanız hemen okumaya başlayın. :)

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Merhaba gençler! Ben İren. Adım İrem değil ve yanlış falan da söylemiyorum, bilin istedim. Her şeyi anlatıyorum şimdi. ...Yani şimdi- Ne?! Niye? Hikayeyi mi anlatıyormuşum? Yürü git lan! Bak beni oraya getirme ağzını yırtar Joker'e çeviririm seni. Sana ne lan?! Hikaye benim değil mi? Anlatacak olan ben değil miyim? Tanıtımda mıyız? Hadi ulan sana inat tanıtımda anlatacağım hikayeyi. Böyle koltuğa böyle g*t hadi bakalım! Bak hala el kol hareketi yapıyor! Arkadaşlar pardon bir teknik hata var onu bir atlatayım- kes lan dingil! Aha geldim oraya!" &&TEKNİK ARIZADAN DOLAYI ÖZÜR DİLERİZ&& Siz hikayeye devam ediniz tanıtıma gerek yok. 25.01.2016'da başlamıştır. Kapak tasarımı: @plutonunyavrusu UYARI: Çalıntı yapan olursa üzerine İren'i salar, Sude ile bir odaya 15 gün kapatırım. Şimdi düşündüm de bunlar için çok üşengecim. O yüzden yasal işlem başlatırım. Ve bu konuda ciddiyim. &30 Kasım 2016 Mizah'ta #299& &16 Şubat 2017'de Mizah #118&